જિરાફ ગેરીની ઊંચાઈની મુશ્કેલી

પોતાની ઊંચાઈથી પરેશાન ગેરી જિરાફ ભૂખ્યા મિત્રોને ઝાડનાં પાંદડાં મેળવવામાં મદદ કરે છે અને પોતાની ઊંચાઈ પર ગર્વ અનુભવવા લાગે છે.

ગેરી જિરાફ એટલો ઊંચો છે કે તેનું માથું વારંવાર ડાળીઓ અને રસ્તાના સંકેતો સાથે અથડાય છે. તે નાનો હોત તો સારું, એમ વિચારે છે. પરંતુ એક દિવસ તેને ભૂખ્યા મિત્રો મળે છે, જેઓ ઝાડનાં ઊંચે લટકતાં પાંદડાં સુધી પહોંચી શકતા નથી. ત્યારે ગેરીને સમજાય છે કે તેની ઊંચાઈ બીજાઓને મદદ કરી શકે છે.

ગાસમાં Gary સૌથી ઊંચો હતો. એની નાક વૃક્ષની ટોચને છૂતી હતી, અને નાનકડાં પક્ષીઓ એના શિંગાં પર બેસી રહ્યા હતા. બધા તેને દૂરથી જોઈ શકતા.

પણ Gary ને સતત માથું અથડાવવું ગમતું ન હતું. દરેક પગલાંએ નીચી ડાળ સાથે જોરદાર 'ઠપ!' થતું. તે દુખેલા સ્થળો ઘસતો અને વિચારતો, 'હું એટલો ઊંચો શા માટે બન્યો?'

રસ્તાના સંકેતો પણ સુરક્ષિત નહોતા. 'ઠંટ!' ધાતુ વાગતું જ્યારે Gary ઝુકાવા ભૂલી જતા. તે લજ્જાયુક્ત હાસ્ય હસતો અને ધીમે બોલતો, 'માફ કરજે, સંકેત,' પછી કાન લટકાવીને આગળ વધતો.

એક સુંદર સવાર હતી. Garyએ કહ્યું, 'હું નાનો હોત તો સારું, જેથી કંઈ પણ મારા માથા પર ના પડે.' તે એક એક ડાળને જોઈને ધીમે ધીમે ચાલતો રહ્યો.

નાનકડા રડતા અવાજો પવનમાં તણાયા. 'મદદ! મદદ!' તેઓ ચીસયાં. અવાજ સૌથી ઊંચા એકેશિયા ઝાડમાંથી આવતો, જેમાં સૌથી મીઠા, કરકરા લીલા પાંદડા હતા.

ઝાડના તણા પાસે Gary ને ત્રણ ભૂખ્યા મિત્રો મળ્યા: ટીઆ કાચબો, મેક્સ વાંદરો અને લુલુ સિંહનું બચ્ચુ. તેમની પેટ ભુક્કો ભુક્ક કોલ્યે, જ્યારે સ્વાદિષ્ટ પાંદડા બહુ ઊપર લહેરાતા.

મેક્સ ઊછળી, લુલુ લંબાઈ ગઇ, અને ટીઆ પોતાના શેલ પર આંખ ચાંદીને ઊભી, પરંતુ કોઈ પગ ખોરાક સુધી નથી પહોંચ્યો. Gary ના દિલમાં ગરમાશ દોડી. 'લાગે છે મારી ઊંચાઈ મદદરૂપ બની શકે!'

તે સ્મિત કર્યો. 'લાંબું હોવું ઉપયોગી સાબિત થશે!' Gary એ તેના લાંબા પગ સીધા કર્યા, ગળું ઊંચું કર્યું અને ટેટલા તાજા પાંદડાવાળી ડાળ તૈયારીથી ચરાબી.

'ફૂશ!' પાંદડા લીલા હિમ જેવી ઉડીને નીચે આવ્યા. 'આ આપણાં માટે?' લુલુએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું. 'હા, ખરેખર!' Gary હસ્યો. નાનકડાઓ ખુશખુશાલ ચવાવા, કરવાની 'કરક-કરક' અવાજ.

"ગેરી, તું તો અદભૂત છે!" ટિયા ખુશીથી બોલી. મેક્સે કહ્યું, "નાસ્તાનો સમય સૌથી મજા છે!" ગેરીને ગર્વ થયો કે તેની ઊંચાઈએ મિત્રોનું પેટ ભર્યું અને તેઓ ખુશ થયા.

'તમે અમારા લાંબા હીરો છો,' લુલુએ મીઠી આવાજે કહ્યું. Gary ના ધબ્બા ખુશીમાં ઝગમગ્યા. પહેલીવાર તેને લાગ્યું કે તે એકદમ સરસ છે, બંધબેસતું, અને ખૂબ મદદરૂપ.

ખબર ઝડપથી ફેલાઈ. એક નાનું ઝેબ્રા, લજ્જાશીલ વોરથોગ, અને ઉડી ન શકતું એક પક્ષી પણ લટારતું આવ્યું. જયારે જયારે Gary ઊંચે પહોંચતો અને પાંદડા વહેંચતો, ત્યારે હાસ્ય વધુ વિસ્તરતું.

સૂર્યાસ્ત સમયે Gary એ જૂના સંકેતને ધપકાર્યો. 'ઠપ!' તે હસ્યો, 'હું હજુ પણ વસ્તુઓ સાથે અથડાઉં છું, પણ દરેક ઠોકર મારી સાહસકથા છે.' વાદળો નારંગી થઈ ગયા.

તે રેંબરંગી આકાશ તરફ નજર કરી ધીમે કહ્યું, 'લાંબું હોવું મને બીજાની મદદ કરવા દે છે, અને એ જ લાંબું હોવા ને ખરેખર અદ્ભુત બનાવે છે.'

ખુશ દિલથી Gary પ્રથમ સાંજના તારા તરફ ખેંચાયો. હવે તે પૂરતો સંતોષમાં હતો—લાંબો, દયાળુ અને ખૂબ પ્રિય.

Gujarati