பாபுவின் குட்டி பென்சில்

காந்திஜியின் குட்டி பென்சில், சிறிய பொருள்களுக்கும் பெரிய மதிப்பு உண்டு என்றும் வீணாக்காமல் வாழ வேண்டும் என்றும் குழந்தைகளுக்கு சொல்லும் கல்விக்கதை.

மோகன் தனது விரல்களுக்கு பின்னால் மறைந்து போகும் அளவு குட்டி பென்சிலை மிகவும் நேசித்தான். அது பழையதாகவும் கூர்மை இல்லாததாகவும் இருந்தாலும், இன்னும் எழுதுகிறது என்பதால் அதனை வீணாகக் கருதவில்லை. அதை செய்ய பலர் உழைத்தார்கள், அதற்காக பணம் செலவானது, சிறியதை வீணாக்கினால் பெரியதையும் வீணாக்கத் தொடங்கிவிடுவோம் என்று அவன் நண்பனிடம் சொல்கிறான். பின்னர் அந்த மோகன் மகாத்மா காந்தியாக, அனைவரும் அன்பாக அழைத்த பாபுவாக வளர்ந்தார். எளிமை, கருணை, சத்தியம் நிறைந்த அவரது வாழ்க்கையைப் போலவே, இந்தக் கதை சிறிய பொருள்களும் பெரிய பாடங்களை கற்பிக்க முடியும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

மோகன் அவன் விரல்களுக்கு பின்னால் மறைந்து போகும் அளவு குட்டி பென்சிலை பிடித்திருந்தான். அது பழையது, கூர்மை இல்லாமல் போனது, அழிக்குகுறையும் இல்லை. இருந்தாலும் அவன் அதை நேசித்து சித்தமாக எழுதினான்.

ஒரு காலை, ஒரு நண்பன் நகைத்துக்கொண்டே, 'அந்த சிறுகட்டை ஏன் வைத்திருக்கிறாய்? அதை விளித்துவிட்டு, புது மின்னும் பென்சிலை எடு!' என்றான். மோகன் சும்மா புன்னகையிட்டான்.

மோகன் சொன்னான், 'இது இன்னும் எழுதுகிறது. சிறியவற்றுக்கு பெரிய மதிப்பு இருக்கிறது.' என்று சொல்லிவிட்டு அவன் மெதுவாக ஒரு தெளிவான சொல்லை எழுதினான். நண்பன் ஆச்சரியமாக கண் இமைத்தான்.

அந்த மதியம் அந்த குட்டி பென்சில் காணாமல் போனது. மோகன் புத்தகங்கள்கீழ், தனது மயில் பட்டறை அருகில், வெயில் வரும் ஜன்னல் பக்கத்தில் தேடியான், ஆனால் அந்த குச்சி இல்லை.

மோகன் நண்பனிடம் சொன்னான், 'இந்த பென்சில் மிகவும் பயனுள்ளதாகவும், நான் அதை மிகவும் நேசிக்கிறேன். இது குப்பை அல்ல!'

அவன் மேலும் சொன்னான், 'இதைக் செய்ய நிறைய பேர் உழைத்தார்கள், என் அம்மா அப்பா பணம் கொடுத்தார்கள். இப்போது சிறியதை வீணாக்கினால், பிறகு பெரியதையும் வீணாக்கப்போகிறேன்.' நண்பன் தலைஅசைத்து மீண்டும் தேட உதவினார்.

இறுதியாக அவர்கள் ஒரு நோட்புக் கீழே பென்சிலை கண்டனர். மோகன் மகிழ்ச்சியாக எழுதியான். நண்பன் அமைதியாக, 'அந்த குட்டி குச்சி எனக்கு மிகப்பெரிய கருத்தை சொன்னது!' என்றான்.

மோகன் தலைஅசுத்து, 'நம் மனம் திறந்திருக்கும்போது எல்லாவற்றும் பாடம் சொல்லும்,' என்றான். நண்பன் சிரித்து, தன் குட்டி கிரேயானை ஜேப்பில் வச்சுக்கொண்டான்.

ஆண்டுகள் கடந்தது. மோகன் மகாத்மா காந்தியாக ஆனார். சத்தியம், கருணை, எளிமை கொண்ட வாழ்க்கைக்கு மக்கள் அவரை நேசித்தனர். மக்கள் அவரை 'பாபு' என்று, அதாவது 'அப்பா' என்று அழைத்தனர்.

பாபு இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் பெற உதவினார். அவர் அமைதியான வார்த்தைகள் மற்றும் துணிச்சலான இதயங்கள் போராட்டத்துக்கு மேலானது என்பதை காட்டினார்.

பிரபலமானபோதிலும் அவர் இன்னும் சிறியவற்றை கவனித்தார் – ஒரு சிறிய பென்சில், சாமான்ய உணவு, நேர்மையான சொல், மென்மையான செயல். சிறிய தீர்மானங்கள் உலகத்தை வடிவமைக்கிறது.

பெரிய பாடங்கள் சிறிய இடங்களில் மறைந்திருக்கிறது. உன்னிடம் இருப்பதை கவனமாக பயன்படுத்து, வீணாக்காதே; அப்போது அந்த சிறியவை உன்னை வலுவடைய உதவும்.