குட்டிக் கிருஷ்ணாவின் வெண்ணெய்ப் பலூன்

கோகுலத்தில் ஜன்மாஷ்டமி கொண்டாட்டத்தின்போது, கிருஷ்ணாவும் நண்பர்களும் ஒன்றிணைந்து உயரத்தில் கட்டப்பட்ட வெண்ணெய்ப் பானையை அடைகிறார்கள்.

வெண்ணெய் என்றால் கிருஷ்ணாவுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஜன்மாஷ்டமி கொண்டாட்டத்தில் கிராமவாசிகள் ஒரு வெண்ணெய்ப் பானையை உயரமான மாமரத்தில் கட்டுகிறார்கள். அதை அடைய கிருஷ்ணா ஒரு திட்டம் தீட்டி, விலங்கு நண்பர்களின் உதவியை நாடுகிறான்.

கதிர்வீச்சு நிரம்பிய கோகுளில் மாடுகள் மென்மையாக ‘மூ’ என்றன, நதிகள் ஜொலித்தன; கிருஷ்ணா சுற்றிப்பார்ப்பதை விரும்பினான்.

கிருஷ்ணா சாதாரணக் குழந்தை அல்ல. பிரகாசமான கண்கள், சின்ன மாயை, அவனுக்கு எல்லாவற்றிலும் பிடித்தது ஒன்று—மென்மையான, க்ரீமியான வெண்ணெய்!

அம்மா யசோதா வெண்ணெயை உயரமான மட்குடங்களில், அலமாரிகளில், விதை மூட்டைகளிலும் மறைத்தார். ஆனால் சுள்ள குரங்குகளின் உதவியுடன் கிருஷ்ணா எப்போதும் அந்த க்ரீமியான பொக்கிஷத்தை கண்டுபிடித்தான்.

அவன் தூங்குவது போல் நடித்தவனோ, காற்றுபோல் வீசி வந்தவனோ. பிடிபட்டவுடன், 'வெண்ணெய்? நான் அல்ல!' என்று சிரித்தான், அவன் மூக்கில் வெண்ணெய் மின்னிக் கொண்டிருந்தபோதும்!

ஜன்மாஷ்டமி நெருங்கியது. வீடுகள் மலர்களால் மலர்ந்தன, பிள்ளைகள் சிறிய நீல பாதச்சுவடுகளை வரைவார்கள், ஒவ்வொரு தெருவிலும் பாடல்கள், இனிப்புகள், சிரிப்புகள் களைகட்டின.

ஒரு கிராமவாசி சிரித்தார்: 'கிருஷ்ணாவும் எட்ட முடியாத உயரத்தில் ஒரு பெரிய வெண்ணெய் மட்குடம் கட்டுவோம்!' ஆரவாரம் எழுந்தது, அவர்கள் உயரமான மாமரத்தை தேர்ந்தெடுத்தனர்.

அவர்கள் மண் பானையை வெண்ணெயால் நிரப்பி உயரத்தில் கட்டினர். அது வெளிச்சத்தில் மின்னும் பலூனாக ஆடியது. 'வெண்ணெய் பலூன்!' என்று கிருஷ்ணா கைத்தட்டினார்.

பானை மிகவும் உயரத்தில் இருந்தது. கிருஷ்ணா தன் குழலை வாசித்தார்; பின்னர் மாடுகள், குரங்குகள், நிதறிய ஒரு கிளியை அழைத்து திட்டம் செய்தார்.

'குழு முயற்சி!' என்று அவன் சிரித்தான். மாடுகள் நிலைத்துப் நின்றன, குரங்குகள் அடுத்த அடுக்கை அமைத்தன, கிருஷ்ணா அந்த அசைபோடும் விலங்கு பிரமிடில் ஏறினான்.

கிராமவாசிகள் ஒட்டாமை பார்த்தனர். மேல் கிருஷ்ணா பானையை தட்டினார். 'ச்பளாஷ்!' வெண்ணெய் பனிபோல் பொழிந்து, அனைவரையும் ஒட்டும் மகிழ்ச்சியில் மூடவில்லை.

கிருஷ்ணா இழுந்து இறங்கினார், ஒட்டக்கூடிய வெண்ணெயால் மூடப்பட்டிருந்தாலும் மகிழ்ச்சியுடன். 'ஹாப்பி ஜன்மாஷ்டமி!' என்று அவர் குரல் கொடுத்தார். யசோதா அவரை அணைத்துக் கொண்டார், நண்பர்கள் இனிய வெண்ணெயைச் சாப்பிட்டபடி கிகில்சித்தனர்.

அந்த இரவு கோகுல் நட்சத்திரங்கள், நட்பு, வெண்ணெய் ஆகியவற்றால் ஜொலித்தது. பாடம்: புத்திசாலி யோசனைகளும் நல்ல நண்பர்களும் குறும்பை எல்லாருக்கும் மகிழ்ச்சியாக மாற்ற முடியும்.

Tamil