லூமாவின் சிறிய ஒளி

சத்தமான கொண்டாட்டங்களைக் கண்டு தயங்கும் லூமாவின் சிறிய விளக்கு, புத்தாண்டு இரவில் அனைவருக்கும் ஆறுதலாகிறது.

எவர்பிரைட்டின் புத்தாண்டு கொண்டாட்டத்தில் பாட லூமாவின் வகுப்பு தயாராகிறது. கூட்டத்தைக் கண்டு பதற்றமடையும் லூமா, தன் சிறிய விளக்கை உடன் எடுத்துச் செல்கிறாள். கொண்டாட்டத்தின்போது இருள் சூழ்ந்ததும், அவள் உயர்த்தும் விளக்கு அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கிறது.

எவர்பிரைட்டில் பட்டாசும் தெம்பேட்டையும் உடன் உள்ள சத்தமான புத்தாண்டு கொண்டாட்டங்கள் பிரபலமானவை. லூமாவுக்கு வண்ணங்கள் பிடித்திருந்தாலும், அந்த பெரும் சத்தமும் கூட்டமும் அவள் சிறிய காதுகளுக்கு மிகப் பெரிதாய் இருந்தது.

லூமாவுக்கு அமைதியான விஷயங்கள் பிடிக்கும்: மென்மையான பாடல்கள், நன்று கூடிய மூலைகள், நட்சத்திரம் நிறைந்த வானம். மற்றவர்கள் கத்தும்போது, அவள் மெல்லிய ஒளிகளை சேகரித்தாள்— மெழுகுவர்த்திகள், மின்மினிப் பூச்சிகள் மற்றும் சந்திரனின் வெள்ளை ஒளி.

மரக்கொடி விளக்க விழாவில் பாட வேண்டுமென்று அவள் வகுப்பை கேட்டனர். லூமாவின் வயிற்றில் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்தன. 'எவ்வளவு முகங்கள்!' என்று அவள் கிசுகிசுத்து, கைகளை பின்னால் மறைத்துக் கொண்டாள்.

பயிற்சி தொடங்கியது. பிள்ளைகள் புதிய தொடக்கங்களைப் பற்றி உற்சாகமாகப் பாடினர். லூமாவும் பாடினாள், ஆனால் அவள் மென்மையான குரல் அருகிலிருந்த தோழியிடம்தான் கேட்டுக்கொண்டது.

இடைவேளையில் லூமா ஒரு காகிதத் tähtத்தை இறுகப் பிடித்தாள். அவள் பையில் 'நம்பிக்கை' மற்றும் 'நன்மை' என்று எழுதி, இதயங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறிய விளக்கு அமைதியாய் இருந்தது. அதன் சிறு தீ அமைதியாக காத்திருந்தது.

ஆசிரியர் மண்டியிட்டு நகைத்தார்: 'மென்மையான குரலும் பிரகாசிக்கிறது.' லூமா தலையாட்டினாள்; உள்ளம் சூடாயினாலும், வயிற்றில் பட்டாம்பூச்சிகள் இன்னும் ஆடின.

புத்தாண்டு முன் இரவு வந்தது. மையம் மின்னியது. பிள்ளைகள் மேடையில் வரிசையாக நின்றனர். பெரிய நட்சத்திரத்தின் பின்னால் லூமா தன் விளக்கை கட்டிப்பிடித்து, எல்லோரும் 'பத்து… ஒன்பது…' என்று எண்ணினர்.

மூன்று என்றால், மின்சாரம் வந்தது. இருள் எல்லாம் மூடியது. லூமா ஆச்சரியமாக மூச்சை பிடித்து, தன் விளக்கை உயர்த்தினாள். மென்மையான ஒளி அவளது முகத்தை ஒளிரவிட்டது.

அந்த நிலைத்த ஒளிக்குச் சுற்றி மக்கள் நெருங்கினர். ஒரு சிறுவன் மெதுவாகப் பாடலை இசைத்தான், பின்னர் மற்றவர்கள். விரைவில் முழுக்கூட்டமும் மெத்தையாக ஒன்றாகப் பாடி, லூமாவைச் சுற்றியிருந்த உஷ்ணமான வட்டத்தால் ஆறுதல் பெற்றது.

ஒளிகள் மீண்டும் வந்தன. மென்மையான கைதட்டல்கள் காற்றில் முழங்கின. மேயர் சொன்னார்: 'இந்த மென்மையான ஒளி, பரிவுள்ள இதயங்களுடனும் பகிர்ந்த ஒளியுடனும் புத்தாண்டை வரவேற்கப்பட்டது.'

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட லூமாவின் உள்ளம் ஒளிவடைத்தது. அவளது அஞ்சலான குரலும் சிறு விளக்கும் உண்மையில் முக்கியம் என்பதைக் கண்டேன்.

புத்தாண்டு காலை, அவள் எழுதியாள்: 'பிரகாசிக்க சத்தமாக இருக்க வேண்டியதில்லை.' அவளது விளக்கு ஜன்னல் தட்டில் சூரிய ஒளியைப் பிடித்து, புதிய சாகசங்களுக்கு தயாராக இருந்தது.

முற்றுயிர்: மிகவும் அமைதியான ஒளிக்கும் பல இதயங்களுக்கு வழிகாட்ட முடியும். கருணையும் தைரியமும் ஒருபோதும் கத்த தேவையில்லை.

Tamil