રિકો સસલાની ખોવાઈ ગયેલી કાનવાળી ટોપી

રિકોની પ્રિય નીલી કાનવાળી ટોપી પવનમાં ઉડી જાય છે. પિયા કબૂતરીની મદદથી તે સમજેછે કે સાચું સાહસ કોઈ ટોપીમાં નહીં, પરંતુ તેની અંદર જ વસે છે.

ફૂલોથી લહેરાતા સુંદર ઘાસમથડામાં રહેતો રિકો પોતાની નીલી કાનવાળી ટોપીને ખૂબ પ્રેમ કરતો હતો. તેને લાગતું કે ટોપી પહેરે ત્યારે જ તે ઊંચું કૂદી શકે, ઝડપથી દોડી શકે અને નિડર बनी શકે. પરંતુ એક દિવસ જોરદાર પવન તેની ટોપી ઉડાવી લઈ જાય છે, અને રિકો માને છે કે તેનું સાહસ પણ સાથે જ ખોવાઈ ગયું. ત્યારે પિયા કબૂતરી તેને યાદ કરાવે છે કે કૂદકાં, દોડ અને બહાદુરી તો હંમેશાં રિકોની જ હતી. આ મીઠી નૈતિક વાર્તા આત્મવિશ્વાસ, અંદરના સાહસ અને પોતાની શક્તિ ઓળખવાની સુંદર સમજ આપે છે.

રિકો એક સુંદર ઘાસમથડામાં રહેતો, જ્યાં ફૂલો નૃત્ય કરતા જેમ લહેરાતાં. તેને એક નાની નિલી ટોપી ગમતી, જે સસલાંના કાન જેવી દેખાતી. ટોપી પહેરતા રિકોને લાગે છે કે તે બધું કરી શકે.

તે ખુશીથી હસતા, 'મારી કાન વાળી ટોપી સાથે હું ઊંચા કૂદું!' પછી તેણે ઘાસ પર વંટોળા કર્યા. 'મારી ટોપી હોય ત્યારે હું ખૂબ જ ઝડપી દોડું!' રિકો જાણે છે કે નીલી ટોપી બધું મજા લાવે છે.

એક સુંદર સવાર હતી. અચાનક એક જોરદાર પવન આવ્યો. પવન રિકોની ટોપી ખેંચી ગયો અને તેને ઊંચે ઉછાળી. ટોપી આકાશમાં ઉડી રહી હતી, જેમ કે નાનકડી પતંગ.

'મારી ટોપી, પાછી આવ!' રિકોએ સાઉંસ સાથે ફાંફકો ભર્યો. પરંતુ પવન વાળો વધુ ઝડપી હતો. થોડી જ વારમાં ટોપી એક નીલું ટપકું બની ગઇ અને પછી એવો કંઈ નથી. રિકો ઉભો રહી ગયો અને તેના કાન લટક્યા.

રિકોએ ઊંડી સાલ પૂછતો આહ ભર્યો, 'મારી ટોપી વગર હું નિડર રહી શકતો નથી. હવે ઊંચી છલાંગ નહીં, ઝડપી દોડ પણ નહીં.' તેને એમ લાગ્યું કે પેટમાં ગૂંચવણ છે અને સમગ્ર ઉછાળો દૂર જતું રહ્યું છે.

ફડફડ! પિયા કબૂતરી ધીમે ધીમે ઉતરી. 'રિકો, તું શા માટે ઉદાસ છે?' તેનો મીઠો અવાજ આવ્યો. રિકોએ કહ્યું કે તેની ટોપી ઉડી ગઈ છે અને તે ખૂબ દુઃખી છે.

પિયાએ આંખ મીટલી. 'ઝંપ અને દોડ કોણ કરતું હતું, ટોપી કે રિકો?' રિકોએ નાક ચળકાવ્યું. 'એ… હું જ હતો,' તેણે કબૂલી લીધું, અને નાનકડું સ્મિત દેખાવા લાગ્યું.

'તું યાદ છે, ઘણી મોટી ટેકરી પર ચઢ્યો હતો?' પિયાએ સ્મિત સાથે પૂછ્યું. રિકોએ માથું હલાવ્યું. 'એ પસંદગી તું કરી, ટોપીએ નહિ,' તેણે કહ્યું. 'ટોપી તને ફક્ત એ યાદ કરાવતી હતી કે તું પહેલેથી જ સાહસી સસલું છે.'

રિકોએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. કદાચ, હા કદાચ, સાચું સાહસ એની અંદર જ વસે છે. એક ગરમ રોમાંચ તેના હૃદયમાં છવાયો અને આશાથી તેના કાન ધોળદોળ થયા.

'તને લાગે છે કે હું હજુ પણ ઊંચી છલાંગ લગાવી શકું?' રિકોએ પૂછ્યું. 'ચાલ, અજમાવીએ!' પિયાએ ખુશીથી પાંખ ફફડાવી ને ચહક્યું.

રિકો વાંકાયો, થોડી હલનચલન કરી—બોઇંગ!—કદી ન જોઈ એટલો ઊંચે ઉડછળ્યો. એ હસતા હસતા ઉતર્યો, પગ ફેલાયાં, કાન ખુશખુશાલ ધ્વજ જેવાં લહેરાયા.

'જોયું?' પિયાએ ખુશીથી બોલી. 'તું સાહસી હતો, ટોપી નહોતું. સાહસ આખું સમય રિકોમાં જ હતું!' રિકો મૂછથી પૂંછડી સુધી ચમક્યો.

ક્યારેક રિકોને તેની ઢીલી ટોપી યાદ આવતી, પણ જ્યારે તેને શરમ લાગતી, ત્યારે તે પોતાની છાતી પર નાનકડી ઠપાટ મારતો અને ધીમે કહેતો, 'મારું સાહસી ભાગ અહિ જ છે.'

તે દિવસ પછી, રિકો ખુશીથી જીવનમાં આગળ વધતો રહ્યો, જાણીને કે સૌથી મોટી જાદૂ એ સાહસ છે જે આપણા બધા હૃદયમાં છે.