कॅप्टन स्लीपी आणि बेडटाइम बँडिट्स

कॅप्टन स्लीपी खट्याळ बेडटाइम बँडिट्सना थांबवतो आणि मुलांना दाखवतो की दात घासणे, दिवे मंद करणे, मिठी आणि कथा यांसारख्या चांगल्या दिनक्रमामुळे गोड स्वप्ने लवकर येतात.

स्नग्लटनमध्ये चंद्र उगवताच कॅप्टन स्लीपी आणि त्याचा टेडी मित्र सर स्नोर-अ-लॉट रात्रीची गस्त घालायला निघतात. त्यांचे काम एकच: मुलांच्या झोपेच्या वेळेची राखण करणे. पण आज रात्री टीकल मॉन्स्टर, टूथब्रश डॉजर आणि स्क्रीनि हे बेडटाइम बँडिट्स गोंधळ घालतात. हसू, टाळाटाळ आणि उजळ स्क्रीन यांच्यात कॅप्टन स्लीपी आपल्या दिनक्रम शक्तीने शांतता परत आणतो. जांभईचा फुगा, पुदिन्याचा ताजा सुगंध, मऊ नाईटलाइट आणि चित्रपुस्तकाच्या मदतीने तो दाखवतो की झोपेपूर्वीचा साधा, प्रेमळ दिनक्रम गोड स्वप्नांकडे नेतो.

स्नग्लटनमध्ये चंद्र हळूच डोकावला आणि ताऱ्यांनी टिमटिमून नमस्कार केला. एका छोट्या मुलाने जांभई दिली, अंग ताणलं आणि मऊ निळा केसाळ केप अंगावर चढवला. 'झोपेच्या वेळेला मदतनीस हवा,' तो कुजबुजला, उजळ खिडक्यांपाशी बोटांच्या टोकावर चालत.

त्याचे हिरो नाव होते कॅप्टन स्लीपी! तो चांगल्या रात्रींची राखण करत असे, मऊ चप्पल घालत असे आणि हातात तेजस्वी टॉर्च धरत असे. त्याचा किणकिणणारा टेडी सर स्नोर-अ-लॉट त्याच्यासोबत उड्या मारत असे, जांभया हसून पळवायला तयार.

प्रत्येक संध्याकाळी ते शांत रस्त्यावर फिरत, दात, दिवे आणि मिठ्या तपासत. मुलांनी दिनक्रम पाळला की स्वप्ने पटकन येत. गडबड झाली तर कॅप्टन स्लीपी आपला प्रकाश चमकवत असे आणि गोड लोरी गुणगुणत असे.

आज रात्री काहीतरी वेगळं वाटत होतं. घरातील दिवे तेजस्वी जळत होते, टूथब्रश कोरडे पडले होते आणि खिदळण्याचे आवाज पॉपकॉर्नसारखे फुटत होते. कॅप्टन स्लीपीने भुवई कपाळावर आणली. 'अरे बाप रे, बेडटाइम बँडिट्स पुन्हा फिरतायेत,' तो आपल्या अस्वलाला म्हणाला.

तीन चलाख बँडिट्स होते. पहिला होता टीकल मॉन्स्टर, त्याच्या दहा खाजाळक बोटांनी तो मुलांना हसवत आणि हलवत ठेवत असे. तो पांघरूणाखाली लपून वेडंवाकडं खिदळण्याचं वादळ उठवायला आवडत असे.

पुढे आली टूथब्रश डॉजर. दिसेल ते प्रत्येक ब्रश ती उचलून चिकट कँडी केनशी बदलत असे. दात स्वच्छ न केल्याने ते खडबडीत वाटत, आणि मुलं हरवलेले साधन शोधत शोधत झोप पुढे ढकलत.

शेवटी होता स्क्रीनि, जगमगता पिटुकला राक्षस जो ओरडत असे, 'आखी एक शो!' तो टॅबलेट आणि टीव्ही कुरकुरून उडवत, रंगीत प्रकाश रात्री उशिरापर्यंत चमकवत, झोपके डोळे रुंद ठेवत असे.

कॅप्टन स्लीपीने खोल श्वास घेतला. 'दिनक्रम शक्ती, सुरू व्हा!' तो म्हणाला. त्याचा केप तारकांप्रमाणे फुलला आणि उपयोगी साधनांची पिशवी खुळखुळली. आता बँडिट्सना स्वप्नभूमीत पाठवायची वेळ आली.

तो ल्युसीच्या खोलीत हळूच शिरला. टीकल मॉन्स्टर तिच्या चादरीखाली हलत होता. कॅप्टन स्लीपीने मंद जांभईचा फुगा फुंकला. पॉप! ल्युसीची पापणी जड झाली, आणि मॉन्स्टरही मऊ खेळण्याच्या सशाला मिठी देत घोरू लागला. एक बँडिट संपला!

मॅक्सच्या बाथरूममध्ये टूथब्रश डॉजर कँडीच्या वादळासारखी फिरत होती. कॅप्टन स्लीपीने पुदिनाच्या बबलगमचा धूर फवारला. सुगंध इतका ताजा होता की डॉजरने ब्रश पकडला, दात घासले आणि निवांत झोपेत तरंगली.

मियाच्या खोलीत स्क्रीनि टॅबलेटवर उड्या मारत होता. कॅप्टन स्लीपीने आपलं 'ग्लोवी ग्लो' नाईटलाइट क्लिक केलं. मऊ प्रकाशाने स्क्रीन मंदावली. स्क्रीनि जांभई देत कुजबुजला 'गुडनाईट' आणि छोटी ठिणगीसारखा मिटून गेला.

कॅप्टन स्लीपीने मियाच्या हातात चित्रपुस्तक दिलं. 'कथा तुमच्या डोक्यात रंग उधळतात,' तो म्हणाला. मियाने पुस्तक उघडलं आणि रंगीत स्वप्ने तिच्या उशांभोवती फडफडली, तर स्क्रीनिचा शेवटचा तेज बाहेर फिका झाला.

काम पूर्ण झाल्यावर कॅप्टन स्लीपीने आपला केप टांगला आणि सर स्नोर-अ-लॉट ढगांच्या छपाईच्या बेडवर धपकन पडला. त्यांनी मिठी मारली, डोळे मिटले आणि ज्या आरामदायी रात्रीची त्यांनी राखण केली तीच स्वतःवर अनुभवली.

त्यांच्या धैर्यामुळे खिदळणे स्वप्नांत बदलले, दात चमकले आणि स्क्रीन विश्रांतीला गेल्या. स्नग्लटन शांत झोपलं. गाढ झोप घे, छोट्या हिरो. तुझी झोप राखायला कॅप्टन स्लीपी कायमच जवळ आहे.