दोन मैत्रिणींचे धाडसी साहस

जिया जिराफ आणि एला हत्ती या दोन मैत्रिणी काटेरी झुडपांत अडकलेल्या सिंहबाळाला मदत करतात. मैत्री, धैर्य आणि संकटात मदतीला धावून जाण्याचा सुंदर बोध देणारी ही गोष्ट.

आफ्रिकेच्या सवाना माळरानात राहणाऱ्या जिया जिराफ आणि एला हत्ती या जिवलग मैत्रिणी एका दिवशी जंगलाजवळ मदतीचा आवाज ऐकतात. आवाजाचा पाठलाग करत त्या जंगलात जातात आणि काटेरी झुडपांत अडकलेले एक छोटे सिंहबाळ पाहतात. भीती वाटत असूनही त्या मागे हटत नाहीत. जिया आपल्या लांब मानेने फांद्या बाजूला सारते, तर एला सोंडेने जाड फांद्या तोडते. त्यांच्या मदतीने सिंहबाळ सुटते. थोड्याच वेळात सिंहबाळाची आई येते, पण बाळ तिच्या आईला सांगते की जिया आणि एलाने त्याला वाचवले. ही गोष्ट धैर्य, मैत्री आणि गरजूंना मदत करण्याचे महत्त्व सुंदरपणे दाखवते.

आफ्रिकेच्या मोकळ्या सवाना माळरानात, जिया जिराफ आणि एला हत्ती खूप चांगल्या मैत्रिणी होत्या. दररोज त्या दोघी मिळून फिरत, ऊबदार सूर्यकिरणांचा आनंद घेत आणि मोठ-मोठ्या साहसांची स्वप्नं पाहत.

एका दुपारी, मोठ्या जंगलाजवळ, त्यांच्या कानावर विचित्र आवाज आले. 'एला, तुला ऐकू आलं का?' जियाने विचारले. 'हो,' एला म्हणाली, 'कोणालातरी मदतीची गरज आहे.'

त्या आवाजांकडे कान देत ते दोघे जंगलात गेले. तिथे त्यांना काटेरी झुडपांमध्ये अडकलेला छोटासा सिंहबाळ मदतीसाठी रडताना दिसला.

'अरे देवा! आपण त्याला मदत करायलाच हवी,' जिया म्हणाली. 'पण सिंह भीतीदायक असू शकतात,' एला काळजीने बोलली. 'त्याची आई आली तर? तिला वाटेल आपण त्याला दुखवत आहोत?' 'आपण धीर धरूया. त्याला आपली गरज आहे,' जियाने सांगितले. एला तयार झाली.

जियाने आपल्या लांब मानेला हळूच फांद्या बाजूला सारल्या. एलाने आपल्या सोंडेने जाड फांद्या तोडल्या. त्यामुळे सिंहबाळाला बाहेर येण्यासाठी वाट मोकळी झाली.

वाट मोकळी होताच बाळ पटकन बाहेर आले आणि हुश्श मानले. 'धन्यवाद!' बाळाने म्हटले. 'मी खूप घाबरलो होतो!'

तेवढ्यात सिंहबाळाची आई, मोठी सिंहिण, तिथे आली. जिया आणि एला शांत राहण्याचा प्रयत्न करत स्तब्ध उभ्या राहिल्या.

बाळ धावत आईकडे गेले. 'आई, त्यांनी मला वाचवलं!' तो म्हणाला. सिंहिण हसली. 'माझ्या बाळाला मदत केल्याबद्दल धन्यवाद,' ती म्हणाली.

जिया आणि एला हसल्या; त्यांच्या धैर्याचा त्यांना अभिमान होता. सिंहिण आणि तिचे बाळ निघून गेले, आणि जिया-एला आपल्या या साहसाची आठवण करत राहिल्या.

त्या दिवसापासून जिया आणि एला त्यांच्या धैर्यासाठी ओळखल्या जाऊ लागल्या. त्या सतत नव्या ठिकाणी फिरत राहिल्या, कारण त्यांना माहीत होते की त्यांचे धैर्य कोणतीही अडचण पार करू शकते.

जिया जिराफ आणि एला हत्ती कायम जिवलग मैत्रीण राहिल्या, पुढील नव्या साहसांसाठी तयार.