शिकारी आणि कबुतरे

कबुतरांचा एक थवा शिकाऱ्याच्या जाळ्यात अडकतो, पण एकजुटीने आणि मित्राच्या मदतीने ते सुटतात. ही गोष्ट एकत्र काम करण्याचे महत्त्व सुंदरपणे दाखवते.

उन्हाने उजळलेल्या उद्यानात राहणाऱ्या कबुतरांच्या थव्याची ही गोष्ट आहे. त्यांचा नेता स्कायलर सगळ्यांना एकत्र राहायला सांगत असे. एके दिवशी दाण्यांच्या मोहात पडून कबुतरे शिकाऱ्याच्या जाळ्यात अडकतात. घाबरून न जाता स्कायलर सगळ्यांना मिळून जाळे उचलून उडण्यास सांगतो. कबुतरे एकजुटीने प्रयत्न करतात आणि जाळ्यासकट उडून आपल्या उंदीर मित्र व्हिस्कर्सकडे जातात. व्हिस्कर्स जाळे कुरतडून त्यांना मोकळे करतो. या गोष्टीतून सहकार्य, शांत विचार आणि मैत्रीची ताकद समजते.

उन्हाने चमकणाऱ्या उद्यानात कबुतरांचा एक थवा राहत होता. त्यांचा नेता स्कायलर नेहमी त्यांची काळजी घ्यायचा. 'स्कायलर आपल्याला सुरक्षित ठेवतो,' एक कबूतर म्हणाले.

दररोज कबुतरे एकत्र उडत अन्न आणि पाणी शोधायला जात. 'सगळेजण, एकत्र राहूया!' उडत असताना स्कायलरने हाक दिली.

एके दिवशी कबुतरांना जमिनीवर खूप दाणे दिसले. 'ते सगळे दाणे पाहा! चला खाऊया!' एका कबूतऱ्याने म्हटले.

कबुतरांनी दाणे खायला सुरुवात केली. पण तो शिकाऱ्याचा धोका होता! 'अरे देवा, हा सापळा आहे!' एक कबूतर ओरडले.

शिकाऱ्याने कबुतरांवर जाळे टाकले. 'आपण अडकले आहोत!' एक कबूतर ओरडलं. कबुतरे सुटण्यासाठी धडपडू लागली.

स्कायलर म्हणाला, 'काळजी करू नका. आपण सगळे मिळून हे जाळे उचलू आणि उडून जाऊ.' 'चला करूया!' कबुतरांनी म्हटले.

सगळ्यांनी मिळून कबुतरांनी पंख फडफडवले आणि जाळे उचलले. 'आपण यशस्वी झालो! आपण मोकळे झालो!' त्यांनी आनंदाने ओरडले. शिकारी आश्चर्यचकित झाला.

कबुतरे आपल्या उंदीर मित्र व्हिस्कर्सकडे उडून गेले. 'व्हिस्कर्स, कृपया आमची मदत कर!' स्कायलर म्हणाला.

व्हिस्कर्सने दातांनी जाळे कुरतडले. कबुतरांनी सुटताच म्हटले, 'धन्यवाद, व्हिस्कर्स!'

त्यांनंतर कबुतरांना कळले की एकत्र काम करणे खूप महत्त्वाचे आहे. 'आपण एकमेकांना मदत केली तर काहीही करू शकतो!' स्कायलर म्हणाला.