तहानलेला कावळा

तहानलेला कावळा एका भांड्यातील पाणी पिण्यासाठी छोटे दगड टाकून पाण्याची पातळी वर आणतो. प्रयत्न, शहाणपण आणि हार न मानण्याची ही गोष्ट आहे.

एका गरम दिवशी तहानलेला कावळा पाण्याच्या शोधात उडत असतो. झाडाखाली त्याला एक पाण्याचे भांडे दिसते, पण त्यातले पाणी तळाशी असल्याने त्याची चोच पोहोचत नाही. भांडे कलवण्याचा प्रयत्नही फसतो. मग तो शांतपणे विचार करतो आणि जमिनीवरील छोटे दगड भांड्यात टाकू लागतो. हळूहळू पाणी वर येते आणि शेवटी कावळा पाणी पिऊ शकतो. ही गोष्ट अडचणीत शहाणपणाने विचार करून प्रयत्न करत राहण्याचा सुंदर संदेश देते.

एका गर्म दिवशी तहानलेला कावळा पाण्याच्या शोधात शेतांवरून उडत होता. 'अरे बापरे, मला लवकरच पाणी मिळालं पाहिजे!' तो म्हणाला.

अचानक, कावळ्याला झाडाखाली एक पाण्याचं भांडे दिसलं. 'बघा! भांडे! कदाचित आत पाणी असेल,' तो आनंदाने ओरडला.

त्याने आत पाहिले आणि तळाशी थोडेसे पाणी दिसले. 'येस्स!' तो म्हणाला, पण भांड्याचा कडा खूप अरुंद होता. त्याला पाणी पोहोचत नव्हते. 'अरे नाही! माझी चोच पोहोचत नाही!'

त्याने भांडे कलवण्याचा प्रयत्न केला, पण ते खूप जड होते. 'चल भांडे, उलट ना!' तो गुरकावला. 'हे खूप जड आहे!'

तो बसला आणि विचार करू लागला. 'आता काय करू?' तो मनात म्हणाला. मग त्याला जमिनीवर काही छोटे दगड दिसले. 'कदाचित हे दगड मदत करतील!' त्याने विचार केला.

त्याने दगड उचलले आणि भांड्यात टाकू लागला. पाणी वर येऊ लागले. 'अरे वा, चालू आहे!' तो आनंदाने ओरडला.

तो दगड टाकत राहिला जोपर्यंत पाणी पुरेसे वर आले. 'आता मी पाणी पीऊ शकतो!' तो खुश होत म्हणाला.

त्याने पाणी प्याले. 'वा! मी किती शहाणा!' तो अभिमानाने म्हणाला.

कावळा खूप आनंदी झाला. त्याला कळले की प्रयत्न करत राहिल्यास अडचणी सुटतात. लक्षात ठेवा मुलांनो, कधीही हार मानू नका!