ਲਿੱਟਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਮੱਖਣ ਗੁੱਬਾਰਾ

ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਅਸ਼ਟਮੀ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬੰਦਰ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਚ ਲਟਕੇ ਮੱਖਣ ਦੇ ਘੜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਟੀਮ ਵਰਕ, ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਗੋਕੁਲ ਦੀ ਇਸ ਖੇਡਾਂ ਭਰੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਜਨਮਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਮੱਖਣ ਦਾ ਘੜਾ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਆੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਲਟਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ—ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਬੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਸਤ ਤੋਤੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਸੇ, ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚਤੁਰਾਈ ਅਤੇ ਮਿਲਜੁਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਸਭ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਹੌਲੀ 'ਮੂ...' ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਦਰਿਆ ਕੱਚ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁੰਡਾ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋਈ ਸਧਾਰਨ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਚਮਕਦੇ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸੀ ਨਰਮ, ਕ੍ਰੀਮੀ ਮੱਖਣ!

ਮਾਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਮੱਖਣ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਘੜਿਆਂ, ਅਲਮਾਰੀਆਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅਨਾਜ ਦੀਆਂ ਬੋਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਇਆ। ਪਰ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਬੰਦਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੀਮੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।

ਉਹ ਕਦੇ ਝੋਟੀ ਨੀਂਦ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਸੁੜਕ ਕੇ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, 'ਮੱਖਣ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ!' ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੱਖਣ ਟਿਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਘਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਨੀਲੇ ਨੰਨੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਹਰ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਗੀਤ, ਮਿਠਾਈਆਂ ਤੇ ਹੱਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ।

ਇੱਕ ਪਿੰਡਵਾਸੀ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਆਓ ਮੱਖਣ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਮਟਕਾ ਇੰਨਾ ਉੱਚ ਲਟਕਾਈਏ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ!' ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੰਮਾ ਆੰਬ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਚੁਣਿਆ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੱਟੀ ਦਾ ਘੜਾ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਬੜੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਬਾਰੇ ਵਾਂਗ ਝੂਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤਾਲੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਬੋਲਾ, 'ਮੱਖਣ ਗੁੱਬਾਰਾ!'

ਘੜਾ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਈ, ਫਿਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਬੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਸਤ ਤੋਤੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।

'ਟੀਮ ਵਰਕ!' ਉਹ ਹੱਸਿਆ। ਗਾਂਵਾਂ ਠੋਸ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਬੰਦਰਾਂ ਨੇ ਦੂਜੀ ਪਰਤ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਸ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹਿਲਦੇ-ਡੋਲਦੇ ਜਾਨਵਰ ਪਿਰਾਮਿਡ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।

ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਝਾਤ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ। ਉੱਪਰੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਤੱਪੜੀ ਮਾਰੀ। ਛਪਾਕ! ਮੱਖਣ ਬਰਫ਼ ਵਾਂਗ ਵਰ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਫਿਸਲਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ।

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਫਿਸਲ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਆਇਆ, ਚਿੱਪ ਚਿੱਪਾ ਪਰ ਖੁਸ਼। ਉਸ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, 'ਹੈਪੀ ਜਨਮਅਸ਼ਟਮੀ!' ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਮਿੱਠਾ ਮੱਖਣ ਚੱਟਦੇ ਹੋਏ ਖਿਲਖਿਲਾ ਉਠੇ।

ਉਹ ਰਾਤ ਗੋਕੁਲ ਤਾਰੇ, ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ। ਸਿੱਖਿਆ: ਚਤੁਰ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਦਇਆਲੂ ਦੋਸਤ ਹਰ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨੂੰ ਸਭ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।