ਕੁੰਭਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ

ਇੱਕ ਨਿਮਰ ਕੁੰਭਾਰ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਉਸਨੂੰ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਾ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਤੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਪਹਿਚਾਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।

ਈਥਨ ਇੱਕ ਮੇਹਨਤੀ ਕੁੰਭਾਰ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਖਾਸ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਰ ਈਥਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਯੋਧਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸਨੇ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਤੇ ਥੱਬੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਸਿੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਸੱਚੇ ਰਹਿਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਈਥਨ ਇੱਕ ਮੇਹਨਤੀ ਕੁੰਭਾਰ ਸੀ। ਇੱਕ ਰਾਤ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਬਰਤਨਾਂ ਤੇ ਥੱਬੇ ਖਾ ਗਿਆ।

ਈਥਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੋਟ ਲਈ ਠੀਕ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਖਮ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਗਿਆ।

ਈਥਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਈਥਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉੱਥੇ ਰੁੱਲਣ ਅਤੇ ਮੇਹਨਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਰਾਜੇ ਨੇ ਈਥਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਈਥਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖਾਸ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾ ਲਿਆ।

ਹੋਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਈਥਨ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਯੋਧਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਮਾਨ, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤੱਕ ਕਿ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਈਥਨ ਡਰੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ?' ਈਥਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੁੰਭਾਰ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਰਾਤ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਰਤਨਾਂ ਤੇ ਥੱਬੇ ਖਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗ ਗਿਆ।'

ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਈਥਨ ਯੋਧਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ।' ਈਥਨ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਮਨਿਆ।

'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਆਤ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿਓ,' ਈਥਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਈਥਨ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਧੀਆ ਖਾਸਯਤਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੋਟ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਓ।' ਈਥਨ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਹਲ ਛੱਡ ਗਿਆ।

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਖੁਦ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੇ ਹੋਣ ਦੀ ਸਿੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਈਥਨ ਨੇ ਸਿਖਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਬਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰੀਏ।