ஜிஜி ஆட்டின் வளைந்த கொம்பு
தன் வளைந்த கொம்பைப் பற்றிக் கவலைப்படும் ஜிஜி, அதனால் நண்பர்களுக்கு உதவி செய்து, தனது தனித்துவத்தைப் போற்றக் கற்றுக்கொள்கிறாள்.
ஜிஜி ஆட்டின் ஒரு கொம்பு நேராகவும் மற்றொன்று வளைந்தும் இருந்தது. நண்பர்கள் தன்னைப் பார்த்துச் சிரிப்பார்களோ என்று அவள் கவலைப்பட்டாள். ஆனால் டுடூவின் முதுகில் அரிப்பு ஏற்பட்டபோது, ஜிஜியின் வளைந்த கொம்பு அவனுக்கு உதவியது. அன்றிலிருந்து தன் கொம்பைப் பெருமையுடன் பார்க்கத் தொடங்கினாள்.
ஜிஜிக்குச் சிறிய இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன. ஒன்று உயரமாக நேராக நின்றது. மற்றொன்று சிறிய கவ்வைப் போல சாய்ந்தது. அது உடைந்தது அல்ல, தவறும் அல்ல. அது சற்று வளைவாக இருந்தது.
ஒவ்வொரு காலை ஜிஜி குளத்தில் தன்னைப் பார்த்தாள். 'என் கொம்புகள் ஒரே மாதிரி இல்லையே?' என்று ஆழ்மூச்சு விட்டாள். நீர் அசைந்தது, அவள் கவலையும் அசைந்தது.
கதிர்வெள்ளம் நிறைந்த மலையில் நண்பர்கள் குதித்து சிரித்தனர். ஜிஜியும் சேர்ந்தாள், ஆனால் தலையை மறைத்தாள். 'எல்லோரும் என்னை நோக்கிப் பார்ப்பார்களா?' என்று எண்ணினாள். 'என் சுருண்ட கொம்பைப் பார்த்து சிரிப்பார்களா?'
குளிர் காற்று வீசும் ஒரு பிற்பகலில் ஆடுகள் மென்மையான பசுமைப் புல்லில் பாய்ந்து ஓடின. பருத்தி போல மிதக்கும் மேகங்கள், கிக்கிளவென்ற சிரிப்பால் வானம் நிறைந்தது.
திடீரென டுடூ ஆடு குறுந்தரையில் உள்ள மரத்தின் கீழ் நின்றது. 'ஓஹ்! என் முதுகு கடுமையாக குலுக்கிறது!' என்று இடது வலமாக சுழைந்தான். மரப்பட்டையாலும் அந்த இடத்தை எட்ட முடியவில்லை.
நண்பர்கள் ஓடிவந்து உதவினர். ஒரு கால் உரசியது, ஒரு மூக்கு தள்ளியது, ஒரு குச்சி குத்தியது. எதுவும் பயன் இல்லை. குட்டுவது தொடர்ந்ததால் டுடூ பாம்பைப் போல தள்ளாடினான்.
ஜிஜி அமைதியாகப் பார்த்தாள். அவள் முருக்குக் கொம்பு சின்ன முதுகு கருகைக் கோலாக இருப்பதை கவனித்தாள். 'இதனால் உதவலாம்!' என்று எண்ணினாள்.
அவள் துணிச்சலுடன் முன்னேறினாள். 'நான் முயற்சி செய்கிறேன்,' என்று மென்றாள். ஜிஜி தன் முறுக்கு கொம்பை சரிசெய்து ரப்ப்-ரப்ப்-ரப்ப், அந்தக் குட்டு இடத்தை சரியாகச் சேவினாள்.
'ஆஹ், அருமை!' என்று டுடூ நிம்மதியாகச் சொன்னான். மற்ற ஆடுகள் கை தட்டி மகிழ்ந்தன. 'ஜிஜி, உன் கொம்பு சுபர்ப்!' என்று அவர்கள் பிரமையுடன் கூப்பிட்டனர்.
ஜிஜியின் உள்ளம் பெருமையால் பொங்கியது. அவள் கொம்பு வித்தியாசமல்ல—பயனுள்ளது! அறிக்கையில் ஒரு சிறிய வரிசை ஆவியது. ஒவ்வொரு நண்பரும் மென்மையான கருக்குப் பெற்றுச் சிரித்துப் புறப்பட்டார்.
மேலும் ஆடுகள் துள்ளித் வந்தன. 'என் காதில் கசகச!' 'என் தோளிலும்!' ஜிஜி சிரித்துக்கொண்டே ஒருவருக்குப் பிறகு ஒருவருக்கு உதவினாள். இறுதியில் அனைவரும் சுகமாக உணர்ந்தனர்.
அந்த மாலை நண்பர்கள் அவளை 'ஜிஜி, கிரேட் ஸ்க்ராட்சர்!' என்று அழைத்தனர். குளத்தில் பார்த்தாள்; ஆடு சிரித்துக்கொண்டே பெருமையுடன் திரும்பி பார்த்தது.
ஒரு கொம்பு நேராக, மற்றொன்று சுருண்டு—இரண்டும் சிறப்பு. வித்தியாசமாக இருப்பது தனித்துவம், உதவிக்கரம், அன்பளிப்பு என்பதை ஜிஜி இப்போது அறிந்தாள்.