ધ સિલી બાઉન્સિંગ ફ્રૂટ

મોલી અને તેના શોધક પપ્પા ફ્રેડ ગિગલબેરી નામના ઉછળતા, ખડખડાટ હસાવતાં ફળનો પીછો કરે છે, અને આખું ગામ આનંદભર્યા સાહસમાં જોડાઈ જાય છે.

ઊંચા વાંકાં ઝાડોની નીચે રહેતી મોલી મૂનબીમને તેના અદભુત પપ્પા ફ્રેડ સાથે નવી નવી વસ્તુઓ શોધવી ખૂબ ગમે છે. એક સવાર તેઓને ચમકતું ગુલાબી-જાંબલી ગિગલબેરી મળે છે—એવું ફળ કે જે ઉછળે, હસે અને આસપાસ સૌને હસાવતું જાય. રસોડાથી લઈને ગામના ચોરાસ સુધી, મોલી અને પપ્પા ફ્રેડ આ શરારતી ફળને પકડવા મજા, ગડબડ અને કલ્પનાશક્તિભર્યા સાહસમાં દોડી પડે છે. મધ અને બેરીઓની મીઠી ચાલાકીથી તેઓ આખરે ગિગલબેરીને સલામત રીતે પકડી લે છે. આ રમૂજી સાહસ પ્રેમ, હાસ્ય અને સાથે મળીને સમસ્યા ઉકેલવાની ખુશી ઉજવે છે.

ઊંચા વાંકાં ઝાડોની નીચે મોલી મૂનબીમ રહે છે. તેની આંખો ચમકે છે અને વાળ ફૂલો જેવા ફૂલેલા છે. તેનું સૌથી મોટું આનંદ છે અદભુત પપ્પા ફ્રેડ, શોધક જેના વિચારો રાતે ઝગમગતા કીરીટા કીટક જેવી ચમકે છે.

પપ્પા ફ્રેડ કદી પણ સ્થિર બેસતા નથી. ચા પીવાનું છોડીને તેઓ ઘૂરઘૂર અને ટિમટિમ કરતી અજવી યંત્રો બનાવે છે. નવી કલ્પના આવે ત્યારે તેમની મૂછ કપકપી ઉઠે છે, અને દર વખત મોલી ઠહાકા મારે છે.

એક રૂપાળી સવારમાં મોલીને ટેબલ પર મોટો ગુલાબી-જાંબલી બોલ દેખાય છે. 'પપ્પા, આ શું છે?' તે આશ્ચર્યથી પૂછે છે. આ અજાણી ફળ કાચના ગોળા જેવી ચમકે છે અને મીઠો ગમ્મતદાર સુગંધ વહાવે છે.

પપ્પા પોતાની ગોગલ્સ ઉંચી કરે છે. 'આ છે ગિગલબેરી! એક કાબજ લીધો કે બધું ખૂબ હસુ લાગશે.' પપ્પા વધુ કહે એ પહેલાં જ ઉત્સુક મોલી ફળને હળવો ધક્કો આપે છે.

બોઈંગ! ફળ ટેબલ પરથી ઉછળી રસોડામાં અહી-તહીં કૂદે છે. તે ઘડિયાળને ટપકાવે છે — હિ હિ! હવે ઘડિયાળ હસે છે. પછી તે ચાની કિટલી સાથે ટકરાવે છે — હા હા! ચા છલકાય છે, જાણે હાસ્યનાં આંસુ પડે છે.

પપ્પા ઊંઘમાંથી જાગીને કહે છે, 'અરે, ફળ તો મજા કરે છે!' તેઓ બહાર દોડીને ફળોનો પીછો કરે છે. દરેક ઉછાળે હાસ્ય ફેલાય છે. મિસ્ટર ગ્રમ્બલબોટમ પણ પડી જાય છે અને ખુશીથી હસે છે.

પપ્પા વિશાળ તિતલીનું જાળ ઉપાડે છે. 'ઝડપ કરો, મોલી! ગામ હસતા હસતા ચક્કર ખાતું થાય એ પહેલા આપણે ફળ પકડવું છે!' તેઓ ખિલખિલ કરતી ગાય, કુદકતા ધેટાં અને કકડાક કરતી કોકડીઓને વચ્ચે દોડી જાય છે.

મોલી ઘેર વિચાર કરે છે. 'ચાલો, ચોંટતો મીઠાસ વાપરીએ!' તેઓ મધમાં બેરીઓ ભેળવી ચીકણી વાટકી ચોરાસમાં મૂકે છે. હવામાં એવો મીઠો સુગંધ ફેલાય છે કે વાદળો પણ સ્મિત કરે છે.

સ્પ્રોઇંગ! ગિગલબેરી સુગંધ લઈ મીઠી વાટકીમાં કુદી જાય છે. પપ્પા ધીમે જાળ પાથરે છે. ફળ ધ્રુક ધ્રુક હલચે છે, ચોંટાયું છે પણ હજી પણ કિકલી મારી હસે છે. હવે તો સલામત!

રાત પડી ગઈ છે. મોલી ગરમ કોખો લઇ પપ્પાની બાજુમાં ગૂંટાય છે. 'તમારી શોધો ગજબ છે,' તે કહે છે, 'શરારતી હોય ત્યારે પણ.' આગના પ્રકાશમાં પપ્પાની આંખો ઝગમગે છે.

પપ્પા ધીમેથી હસે છે. 'ભૂલ પણ મોટું સાહસ બની શકે.' મોલી તેમને ચુંટીને ગળે લગાવે છે. તેને ખબર છે કે પપ્પાની સૌથી મોટી રચના એ ખુશી છે જે તેઓ દરરોજ વહેંચે છે.

પાઠ: પ્રેમ અને કલ્પનાશક્તિથી માતા-પિતા સામાન્ય પળોને ચમકતા સાહસોમાં ફેરવી શકે છે. આપણે સાથે મળીને શોધીએ ત્યારે હાસ્ય વધે છે.