द सिल्ली बाउन्सिंग फ्रूट

मॉली आणि तिचे कल्पक पप्पा फ्रेड खिदळणाऱ्या गिगलबेरीचा पाठलाग करतात, आणि त्या उड्या मारणाऱ्या फळामुळे सगळ्या गावात हास्याची लाट पसरते.

मॉली मूनबीम आणि तिचे संशोधक पप्पा फ्रेड यांची ही खट्याळ, साहसी गोष्ट आहे. एका उन्हाळी सकाळी त्यांना गिगलबेरी नावाचं अनोखं फळ सापडतं. पण मॉली त्याला टप्पा मारताच ते उड्या मारत पळून जातं आणि जिथे जाईल तिथे हसू पसरवतं. घड्याळापासून चहापात्रापर्यंत, गायींपासून गावकऱ्यांपर्यंत सगळेच खळखळून हसू लागतात. मग मॉली आणि पप्पा प्रेम, कल्पकता आणि थोड्या चिकट गोडवाच्या मदतीने त्या खिदळत्या फळाला पकडण्याची योजना आखतात. कुटुंब, कल्पनाशक्ती आणि आनंदाने भरलेली ही गोष्ट साध्या चुकाही मोठ्या साहसात कशा बदलू शकतात हे दाखवते.

उंच, वाकड्या झाडांच्या खाली मॉली मूनबीम राहते. तिच्या डोळ्यांत चमक आहे आणि केस गुंताळलेले आहेत. तिचा सगळ्यात मोठा आनंद म्हणजे झकास पप्पा फ्रेड, संशोधक ज्यांच्या कल्पना रात्रीच्या काजव्यांसारख्या चमकतात.

पप्पा फ्रेड कधीच शांत बसत नाहीत. चहा शांतपणे पिण्याऐवजी ते गुडगुड आणि चमचम करणारी विचित्र यंत्रं तयार करतात. नवी कल्पना सुचली की त्यांची मिशी हलते, आणि प्रत्येक वेळी मॉली खळखळून हसते.

एक उन्हाळी सकाळी मॉलीला टेबलवर गुलाबी-जांभळा मोठा चेंडूसारखा गोळा दिसतो. 'पप्पा, हे काय आहे?' ती आश्चर्याने विचारते. ते अनोखं फळ काचेच्या गोळ्यासारखं चमकतं आणि गोड गुदगुदीत सुगंध देतं.

पप्पा आपले संरक्षक चष्मे वर उचलतात. 'हा आहे गिगलबेरी! एकच घास घेतला की सगळं काही फार मजेदार वाटतं.' पप्पा पुढे बोलण्याआधीच कुतूहलळू मॉली त्या फळाला हलकेच टप्पा मारते.

बॉईंग! फळ टेबलवरून उडून स्वयंपाकघरात गोल गोल उड्या मारतं. ते घड्याळाला टप्पा मारतं—ही ही! आता घड्याळ हसतं. मग ते चहापात्राला धडकतं—हा हा! चहा उडतो, जणू हसरे अश्रू उडताहेत.

पप्पा उसासा टाकतात, 'अरे देवा, फळ हटकलंय!' ते त्याचा पाठलाग करत बाहेर पळतात. प्रत्येक उडीसोबत हास्य पसरतं. तक्रारखोर मिस्टर ग्रम्बलबॉटमही पडतात आणि आनंदाने खोखो हसतात.

पप्पा एक भलं मोठं फुलपाखरांचं जाळं उचलतात. 'लवकर, मॉली! गाव हसून गरगरायला लागण्यापूर्वी आपल्याला ते पकडलं पाहिजे!' ते खदखदणाऱ्या गायी, उड्या मारणाऱ्या मेंढ्या आणि कूजन करणाऱ्या कोंबड्यांतून पळू लागतात.

मॉली विचार करते. 'चिकट गोडवा वापरूया!' ते मधात बेरीज मिसळून चिकट वाटी चौकात ठेवतात. हवेत असा मधुर सुगंध पसरतो की ढगांनाही हसू फुटतं.

स्प्रॉइंग! गिगलबेरी तो वास घेतं आणि सरळ गोड वाटीत उडी मारतं. पप्पा हलकेच जाळं टाकतात. फळ कुरकुरतं, चिकटलंय पण अजूनही खिदळतं—आखेर सुरक्षित!

रात्र झालेली आहे. मॉली गरम कोकोचा मग हातात घेऊन पप्पांजवळ बिलगते. 'तुमची शोधं कमाल आहेत,' ती म्हणते, 'खोडकर असली तरी.' चुलीच्या प्रकाशात पप्पांच्या डोळ्यांत टपक-टपक चमक दिसते.

पप्पा हलकेच हसतात. 'चुका मोठं साहस होऊ शकतात.' मॉली त्यांना घट्ट मिठी मारते. तिला माहीत आहे की पप्पांची सर्वात मोठी निर्मिती म्हणजे ते रोज वाटणारा आनंद.

शिकवण: प्रेम आणि कल्पनाशक्ती वापरून पालक साध्यासाध्या क्षणांनाही झगमगत्या साहसात बदलू शकतात. आपण एकत्र शोध घेतो तेव्हा हास्य वाढतं.