ધ સન્ડે શૂઝ

અર્જુન પોતાના પપ્પાના જૂના બૂટ જોઈને પોતાની બચતથી તેમના માટે નવી કથ્થઈ ચપ્પલ ખરીદે છે. પ્રેમ, કૃતજ્ઞતા અને પરિવારની લાગણીઓથી ભરેલી આ મીઠી કથા રવિવારની સેરને વધુ ખાસ બનાવી દે છે.

અર્જુનને રવિવારે પપ્પા સાથે લાંબી સેર કરવી બહુ ગમે છે. એક દિવસ તે પપ્પાના ફાટેલા, કીચકીચ કરતા બૂટ જોયા પછી નક્કી કરે છે કે પોતાની બચત અને મહેનતથી તેમના માટે નવી ચપ્પલ લાવશે. ફાધર્સ ડેની સવારે આપેલી આ નાની ભેટ તેમની સેરમાં આરામ તો લાવે જ છે, સાથે પ્રેમ અને કૃતજ્ઞતાનો સુંદર અર્થ પણ ખોલે છે.

આ છે અર્જુન. તે વાંકડી ગલીઓવાળા નાના શહેરમાં રહે છે, જ્યાં કેરીના ઝાડો લહેરાય છે. તેની કથ્થઈ આંખોમાં પ્રશ્નો ઝગમગે છે, નાક પર નાનકડાં ચાંપલા છે, અને તે દરેક દિવસને નવું સાહસ ગણે છે.

અર્જુનની ત્રણ સૌથી પ્રિય વસ્તુઓ છે: મીઠી કેરી, માઝા જગાડતા પ્રાણીઓનું ડૂડલ બનાવવું, અને રવિવારે પપ્પા સાથે લાંબી સેર. આ સેર તેનું આખું અઠવાડિયું સૌથી મજેદાર બનાવે છે.

દર રવિવારે પપ્પા અને અર્જુન સાથે બહાર પડે છે. ક્યારેક તેઓ ભરબાજારમાં ગરમ જલેબી ચાખે છે. ક્યારેક શાંત નદી કિનારે કંકણ ફેંકે છે. તેમની સેર હમેશાં રમૂજી હાસ્યથી ભરેલી હોય છે.

એક રવિવાર અર્જુન દોરી બાંધવા વાંયો થયો. તેણે પપ્પાના કથ્થઈ બૂટ જોયા. ચામડી ફાટી ગઈ હતી, ટાંકા ઢીલા હતા, અને એક દોરી ગાંઠાયેલી હતી. દરેક પગલે બૂટ કીચકીચ અવાજ કરતા.

'પપ્પા, નવા બૂટ કેમ નથી લાવતા?' અર્જુને ધીમે પૂછ્યું. પપ્પા હસ્યા. 'આ બૂટે મારી સાથે ઘણી વાર્તાઓ ચાલ્યાં છે,' એમણે કહ્યું. પરંતુ અર્જુનનું મન તો તે થાકેલા બૂટ વિશે વિચારવા લાગ્યું.

એ રાતે અર્જુનના મનમાં એક સુંદર વિચાર ચમક્યો. તેણે પલંગ નીચે રાખેલું જૂનું બિસ્કીટનું ડબ્બુ બહાર કાઢ્યું.

અંદર તે બચતેલા સિક્કાં હતાં, કંઈ ખાસ માટે રાહ જોતા. હવે તેને સારી રીતે ખબર પડી ગયું કે તે ખાસ શું છે.

આ આખો અઠવાડિયું અર્જુને વાસણ ધોઈ, પાણી ભરી અને રાવ કાકાનો કૂતરો ફરાવ્યો. દરેક ચમકીલો સિક્કો 'ઠન' કરી ડબ્બામાં પડતો. સિક્કાંનો ઢગ વધતા તેણે વધુ સ્મિત કર્યું.

શનિવાર સુધી ડબ્બો પૂરતો ભરાઈ ગયો. અર્જુને પપ્પા માટે મજબૂત કથ્થઈ ચપ્પલ ખરીદી, કાગળમાં વહેરી, અને રવિવાર સવાર થવા પહેલાં રસોડાની મેજ પર બોક્સ છુપાવી દીધું. તે વાંચતો નાટક કરતો રહ્યો.

ઝાંખા પપ્પા અંદર આવ્યા. 'બેટા, એટલી વહેલી સવારે કેમ?' અર્જુન ખુશીથી બોલ્યો, 'હેપ્પી ફાધર્સ ડે!' અને બોક્સ આગળ ધપકાવ્યું. પપ્પાએ બોક્સ ખોલ્યું અને આશ્ચર્યથી જોઈને હસ્યા.

તેમણે નવી ચપ્પલ ઉપાડી, મજબૂત અને નરમ. 'તમે તમારી પોતાની બચત વાપરી?' એમણે ધીમું પુછ્યું. અર્જુને માથું હલાવ્યું. 'હવે અમારી સેર આરામદાયક અને શાંત રહેશે,' તે ખુશીથી બોલ્યો.

પપ્પાએ અર્જુનને કડક રીતે ઝાલીને લેતાં, જે શબ્દો કરતા વધારે કહી ગઈ. તેમનું દિલ હલકું બન્યું, સવારે સૂર્યકિરણમાં ઉડતા ફૂગા જેવું.

તે સાંજે તેઓ ફરી ચાલવા નીકળ્યા. પપ્પાએ નવી ચપ્પલ પહેરી; અર્જુને મોટા સ્નીકર્સ. તેઓ ધીમે ધીમે ચાલ્યા, કેસરિયા સૂર્યાસ્તનો શ્વાસ લઈ અને ખુશખુશાલ શાંતિ વહેંચી.

તેઓ શાળા, જૂની મજાક અને હાસ્યાસ્પદ હાથીના ઉંઘણાં વિશે વાત કરતા. પપ્પા હસ્યા, 'મને લાગ્યું કે હું તમને જીવનમાં ચાલવું શીખવી રહ્યો છું, પણ આજે તમે મને પ્રેમ શીખવ્યો.'

અર્જુને પપ્પાનો હાથ મજબૂત પકડી લીધો અને તેઓ ધીમી થતી રોશનીમાં આગે વધ્યા. સાહિત્ય: દયાનો નાનો કર્મ પણ તેને સૌથી લાંબી સેર કરતાં દૂર લઇ જાય છે.