लहान गणेश आणि हसणारा चंद्र | नैतिक कथा

लहान गणेश, मूषक आणि हसणारा चंद्र यांची ही गोड नैतिक कथा दयाळूपणा, नम्रता आणि इतरांची थट्टा न करण्याचा सुंदर धडा देते.

उबदार संध्याकाळी मेजवानीनंतर लहान गणेश आपल्या मित्र मूषकावरून घरी निघतात. वाटेत अचानक घडलेल्या छोट्या प्रसंगामुळे चंद्र मोठ्याने हसू लागतो, पण गणेश त्याला समजावतात की कोणी घसरलं किंवा पडलं तर त्याची थट्टा करू नये. ही गोड कथा मुलांना दयाळूपणा, माफी आणि इतरांना उभं करण्याची शिकवण देते.

एखाद्या उबदार संध्याकाळी लहान गणेश मोठ्या मेजवानीत आले. लाडू आणि खिरीच्या सुगंधाने हवा भरली, आणि त्यांच्या पोटात गडगडाट झाला.

मोठ्या परातींवर लाडू, खीर, पुरी, रसाळ फळं आणि गणेशची खास आवड—मऊ, गोड मोदक ज्यात नारळ आणि गूळ भरले होते—ठेवलेले होते.

त्यांनी एक मोदक तोंडात टाकला, मग दुसरा, मग तिसरा. गणेश खळखळला, 'फक्त एकच आणखी!' लवकरच त्यांचे पोट छोट्या ढोलासारखे गोल झाले.

मेहमानवारीनंतर गणेश झोपाळू पण आनंदी झाले. ते आपल्या छोट्या उंदीर मित्र मूषकावर चढले आणि हळूहळू घरी निघाले.

मूषक किचकिचला, 'सावध, गणेश. आज तू जरा जड वाटतोस!' गणेश हसला, 'काळजी नको. आपण अगदी हळू जाऊ, माझ्या धैर्यवान मित्रा.'

रात्रीचा वारा गार होता. तारे झगमगीत कणांसारखे लुकलुकत होते, आणि मोठा चंद्र शांत वाटेवर शुभ्र प्रकाश टाकत होता.

अचानक एक लांबलचक साप रस्ता ओलांडत घुसळला. दचकून मूषकाने कर्कश किचकिच करत बाजूला उडी मारली!

गणेश घरंगळत खाली पडले आणि हलका 'धप' असा आवाज झाला. त्यांचे गोल पोट हलले, आणि गोड मोदक आत घोंगावू लागले.

वर आकाशात चंद्राने हे पाहिलं आणि मोठ्याने हसू लागला. 'हा हा! बघा गोलू गणेश!' चंद्र खळखळला.

गणेश लाजले आणि दुखावले. त्यांनी धूळ झटकली आणि चंद्राला म्हणाले, 'कोणी घसरलं तर हसणं योग्य नाही.'

पण चंद्र तरीही खदखदत राहिला. गणेशने आठ्या घालून इशारा केला, 'तू जर इतरांची थट्टा करशील तर कोणालाही तुझं उजेड आवडणार नाही.'

क्षणातच चंद्राचं तेज फिकट झालं. रात्र अंधुक झाली. चंद्र कुजबुजला, 'माफ करा. मला तुमची थट्टा करू नये होती.'

गणेश हलकेच हसला. 'पुन्हा उजळ,' तो म्हणाला. 'लक्षात ठेव: सौंदर्य हे प्रकाश वाटण्यासाठी असतं, चिढवण्यासाठी नाही.'

चंद्राने मान हलवली. त्या दिवसापासून सगळ्यांना गणेशचा धडा आठवत राहिला: कोणी पडल्यावर हसू नका—मित्रांना उठायला मदत करा.

आता जेव्हा चंद्र मऊ प्रकाशाने चमकतो, तेव्हा तो सांगतो: दयाळू रहा, चुका माफ करा, आणि तुमचा चांगुलपणा अभिमानापेक्षा तेजस्वी ठेवा.