ਚਮਕੀਲਾ ਧਾਗਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋਂਸਲਾ

ਜਿਗਿਆਸੂ ਚਿੜਾ ਗੋਪੀ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਚੋਣਾਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਲੀਫਡੇਲ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਨਿੱਕਾ ਚਿੜਾ ਗੋਪੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਤੇ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸਨੂੰ ਤਾਲਾਬ ਕੋਲ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕੀਲਾ ਧਾਗਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਘੋਂਸਲਾ ਬਣੇਗਾ। ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਪਰ ਗੋਪੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਉਸ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਾਗਾ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘੋਂਸਲਾ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਗੋਪੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤਾਕਤ, ਸਾਦਗੀ ਅਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕੀਤੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।

ਲੀਫਡੇਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਪਰ ਨਿੱਕਾ ਚਿੜਾ ਗੋਪੀ ਤੱਜੁਬ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਵੱਡਾ, ਨਵਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।

'ਅਸਮਾਨ ਨੀਲਾ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਬੱਤਖਾਂ ਵਾਂਗ ਤੈਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ?' ਗੋਪੀ ਚਹਕਦਾ ਹੈ। ਧੀਰਜਵਾਨ ਮਾਂ ਹਰੇਕ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਕਿ ਉਸਦਾ ਬੱਚਾ ਸਿੱਖਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਧੁੱਪਦਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਗੋਪੀ ਨੇ ਤਾਲਾਬ ਕੋਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕੀਲੀ ਧਾਗੀ ਵੇਖੀ। 'ਵਾਹ! ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਘੋਂਸਲਾ ਬਣੇਗਾ,' ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਤੇ ਲੁੰਘੜੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।

ਮਾਂ ਫੜਫੜਾਂਦੀ ਹੋਈ ਆ ਗਈ। 'ਪੁੱਤਰ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਫਸਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ। ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਾਹਣੀਆਂ ਚੁਣ,' ਉਸ ਨੇ ਅਖਿਆ। ਪਰ ਗੋਪੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਚਮਕ ਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾ ਦਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਸੀ, ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਧਾਗਾ ਰੱਖ ਲਿਆ।

ਗੋਪੀ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ 'ਚ ਬੁਣ ਲਿਆ। ਧੁੱਪ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਝਲਮਲਾਵਨ। ਹੋਰ ਪੰਛੀ ਚੀਕੇ, 'ਕਿੰਨਾ ਚਮਕਦਾਰ!' ਗੋਪੀ ਮਾਣ ਨਾਲ ਫੂਲ ਗਿਆ, ਮਾਂ ਦੀ ਸਿਆਣੀ ਗੱਲ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।

ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਆ ਗਏ। ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਗੀ, ਟਾਹਣੀਆਂ ਮੁੜ ਗਈਆਂ। ਲੁੰਘੜਾ ਧਾਗਾ ਖਿਸਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚਮਕੀਲਾ ਘੋਂਸਲਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਪਰ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਉੱਡ ਗਏ।

'ਮੇਰਾ ਘੋਂਸਲਾ!' ਗੋਪੀ ਕੱਕਾਰਿਆ। ਮੀਂਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਿਆ। ਮਾਂ ਝਪਟ ਕੇ ਆਈ, ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੂਫ਼ਾਨ ਲੰਘ ਨਾ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਗਰਮ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ।

ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਹੋਣ 'ਤੇ ਗੋਪੀ ਟੁੱਟੇ ਘੋਂਸਲੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ। 'ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਮਾਂ,' ਉਸ ਨੇ ਆਹ ਭਰੀ। 'ਚਮਕੀਲਾ ਧਾਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੱਗਿਆ, ਪਰ ਸੀ ਨਹੀਂ।' ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੈ ਪਰ ਹੁਣ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਮਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਹਿਲਾਂਦੀ ਹੈ। 'ਚਮਕੀਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਸਾਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਣ ਜੋ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿਣ ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣ,' ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਗੋਪੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੇ ਸਵੇਰ ਗੋਪੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਹਿਣੀਆਂ, ਨਰਮ ਪੱਤੇ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਘਾਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੁਹਣਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋਂਸਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਮਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪਰਵਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਗੋਪੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਲਏ ਫੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ: ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਚੁਣੋ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

panjabi