ਲੂੰਬੜੀ ਦੀ ਚਤੁਰ ਚਾਲ

ਇੱਕ ਲੂੰਬੜੀ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਾਂ ਨੂੰ ਫਸਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਰੋਟੀ ਡਿੱਗਵਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਕਹਾਣੀ ਗਰੂਰ, ਚਾਪਲੂਸੀ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਦਾ ਪਾਠ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਧੁੱਪਲੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਾਰਲੋਸ ਕਾਂ ਨੂੰ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਰੋਟੀ ਦਾ ਟੁੱਕੜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੋਚ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ 'ਤੇ ਜਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਓਧਰੋਂ ਲੰਘਦੀ ਫੀਓਨਾ ਲੂੰਬੜੀ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ। ਉਹ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਕਾਰਲੋਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਰੂਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕਾਰਲੋਸ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਰੋਟੀ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਲੂੰਬੜੀ ਤੁਰੰਤ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਰਲੋਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਧੁੱਪਲੀ ਦਿਨ, ਕਾਰਲੋਸ ਕਾਂ ਹਰੇ ਜੰਗਲ 'ਤੇ ਉੱਡ ਰਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਵਾਦਿਸ਼ਟ ਰੋਟੀ ਦਾ ਟੁੱਕੜਾ ਵੇਖਿਆ।

ਕਾਰਲੋਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨੇੜਲੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਉੱਡ ਗਿਆ।

ਕਾਰਲੋਸ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਡੰਗੇ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਵਾਦਿਸ਼ਟ ਸਨੈਕ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਫੀਓਨਾ ਲੂੰਬੜੀ ਰੁੱਖ ਦੇ ਕਰੀਬ ਤੋਂ ਲੰਘੀ। ਉਹਨੇ ਸਵਾਦਿਸ਼ਟ ਰੋਟੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਸੁਣੀ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਫੀਓਨਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਾਰਲੋਸ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਰੋਟੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।

ਫੀਓਨਾ ਨੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਬੋਲੀ, 'ਕਾਰਲੋਸ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?'

ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਾਰਲੋਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਲੂੰਬੜੀ ਮੇਰਾ ਗਾਣਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ! ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹਾਂ।'

ਕਾਰਲੋਸ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਵਿਚ ਰੋਟੀ ਬਾਰੇ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਗਾਉਣ ਲਈ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, 'ਕਾਂ, ਕਾਂ!'

ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਰੋਟੀ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਫੀਓਨਾ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਫੜਕੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ।

ਕਾਰਲੋਸ ਨੇ ਫੀਓਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਦਾਸ ਹੋਕੇ, ਉਸਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਗਰੂਰ ਉਸਨੂੰ ਮੂਰਖ ਬਣਾਇਆ।

ਪਾਠ: ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ। ਗਰੂਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਲੱਕੜ ਨਾ ਬਣਾਏ।