ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਹੌਲੇ ਦੋਸਤ

ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜੈਜ਼ੀ ਟਿਟੋਲਾ ਆਪਣੇ ਹੌਲੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸੈਮੀ ਘੁੰਗੇ ਅਤੇ ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ ਕਮਲੀਅਨ ਤੋਂ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੌਲੀ ਹੋ ਕੇ ਛੋਟੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਕਦਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।

ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਕਹਾਣੀ ਜੈਜ਼ੀ ਨਾਮ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਟਿਟੋਲੇ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਜ਼ੀ, ਛੱਲਾਂਗਾਂ ਅਤੇ ਖੇਡ ਪਸੰਦ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੌਲੇ ਦੋਸਤ ਸੈਮੀ ਘੁੰਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ ਕਮਲੀਅਨ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦੌੜਨਾ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੀਂਹ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਪੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਸਤਰੰਗੀ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲ ਆਨੰਦ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਹੌਲੇ।

ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇਕ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜੈਜ਼ੀ ਨਾਮ ਦਾ ਖੁਸ਼ ਟਿਟੋਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਛੱਲਾਂਗਾਂ ਮਾਰਨਾ ਅਤੇ ਖੇਡਣਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਛੱਲਾਂਗਣਾ ਪਸੰਦ ਹੈ! ਮੇਰਾ ਅਗਲਾ ਰੋਮਾਂਚਨ ਕੀ ਹੈ?'

ਇਕ ਸਵੇਰੇ, ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਸੈਮੀ ਘੁੰਗੇ ਨੂੰ ਝੀਲ ਵੱਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਪੂਛਿਆ, 'ਹੈਲੋ ਸੈਮੀ! ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਹੌਲੀ ਕਿਉਂ ਹੈਂ?'

ਸੈਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਤ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਜੈਜ਼ੀ! ਮੈਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।'

ਜੈਜ਼ੀ ਹੱਸਿਆ। 'ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਜਾਵੇਂ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਖੇਡ ਸਕਦਾ ਹੈਂ!' ਸੈਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕਾਂ।'

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ ਕਮਲੀਅਨ ਨੂੰ ਇਕ ਟਾਹਣੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ। ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, 'ਹੈਲੋ ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ! ਅੱਜ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?'

ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੈਜ਼ੀ। ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'

ਅਸਮਾਨ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਲੱਗਾ। ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਓਹ ਨਹੀਂ! ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੱਕੀ ਥਾਂ ਲੱਭਣੀ ਹੈ!'

ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਰਨ ਲੱਭਣ ਲਈ ਧੂੜਾ। ਉਸਨੇ ਇਕ ਵੱਡੇ ਪੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਸੈਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, 'ਸੈਮੀ, ਕੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਹੀ!' ਸੈਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜ਼ਰੂਰ, ਜੈਜ਼ੀ। ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਹੈ।'

ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੀਂਹ ਵਿਚ ਇੱਕਠੇ ਬੈਠੇ। ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਅੱਛੀ ਥਾਂ ਲੱਭੀ ਹੈ।' ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੈਮੀ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ। ਮੈਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।'

ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਸਤਰੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਦੌੜਣ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਹੈ। ਮੈਂ ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'

ਸੈਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਜ਼ ਦੀ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।' ਕੈਲੇਇਡੋਸਕੋਪ ਨੇ ਜੋੜਿਆ, 'ਸੰਤੁਲਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਦੋਸਤੋ। ਕਦੇ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਹੌਲੀ।'

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੈਜ਼ੀ ਨੇ ਦੁਨਿਆ ਦੇ ਮਜ਼ੇ ਲਈ ਹੌਲੀ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਹੈ: 'ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਖੇਡਣ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।'