డేజీ డక్ గుంటల నాట్యం
వానంటే ఇష్టంలేని డేజీ, అవ్వతో కలిసి నీటి గుంటల్లో నాట్యం చేస్తూ వాన రోజుల్లోని ఆనందాన్ని కనుగొంటుంది.
వాన కురిస్తే ఆటలన్నీ ఆగిపోతాయని డేజీ డక్ బాధపడుతుంది. ఒక రోజు అవ్వతో కలిసి బూట్లు, వర్షకోటు వేసుకుని బయటకు వెళ్తుంది. నీటి గుంటల్లో చిందులేస్తూ ఇద్దరూ కొత్త నాట్యపు అడుగులు కనిపెడతారు. ఆ సరదా అనుభవంతో డేజీ వాన రోజులను కొత్తగా చూడటం నేర్చుకుంటుంది.
డేజీ డక్ ఒక ఆహ్లాదకరమైన వ్యవసాయ ఫారంలో జీవించేది. వెచ్చని ఎండ ఆమెకు చాలా ఇష్టం. భారీ మేఘాలు తేరుకున్నప్పుడు ఆమె ముక్కు ముడుస్తూ అలసించేది. డేజీకి వాన అంటే ఆటలు ఆగిపోవడం, ఈకలు తడవడం. అందుకే ప్రతి చుక్క కూడా త్వరగా పోతే బాగుంటుందనేది ఆమె ఆశ.
ఒక మసక ఉదయం, చిన్న డప్పుల్లా వర్షపు చుక్కలు పైకప్పున తాకాయి. డేజీ కిటికీకి ముక్కు అంటించి నిట్టూర్చింది – 'ట్యాగ్ లేదు, దాగుడుముట్ట లేదు, టపా టపా మాత్రమే.' ఆమె ఇంట్లో చిక్కుకున్నట్టు, ఒంటరిగా అనిపించింది.
వాన ఆగకుండా కురిసింది. డేజీ వాలిపోయి, 'మళ్లీ ముసురు రోజు' అని మర్మరించింది. అదే సమయంలో మెత్తని 'క్వాక్' చేస్తూ, మెరిసే ఆలోచనతో అవ్వ డక్ లోపలికి అడుగుపెట్టింది.
అవ్వ మెరిసే పసుపు బూట్లు, నీలి వర్షకోటు పట్టుకుని నిలబడి ఉంది. ఆమె కన్నుల్లో ఉత్సాహం మెరిసింది. 'రా డేజీ, వానను కలుద్దాం!' అని ఆమె కోరింది. అవ్వ ఎందుకు అంత ఘనంగా నవ్వుతోందో డేజీకి అర్థం కాలేదు.
'బయటనా? ఈ చిన్న జల్లులో?' డేజీ ఆశ్చర్యంగా అడిగింది. 'మనమంతా ముంచ sib పోతాం!' అవ్వ నవ్వింది, 'తడవటం సగం సరదా, నా కొంగ. నన్ను నమ్ము, నా చప్పుళ్ల టిప్పును అనుసరించు.'
డేజీ బూట్లు వేసుకుని, వర్షకోటు కట్టుకొని, అవ్వను అనుసరించింది. చల్లని చుక్కలు ఆమె ముక్కును ముద్దాడాయి. వారు మట్టిమయమైన యార్డులోకి అడుగుపెట్టారు; ప్రతి చిన్న గుంటలోనూ సాహసం ఎదురు చూచోంది.
వాన అన్నింటినీ మెరిసిపోయేలా మార్చింది. ఆకులు నీటి నవ్వులతో ఆడేశాయి, అద్దంలా గుంటలు దారినంతా మెరిగాయి. 'జాగ్రత్త అవ్వ, గుంటలు ఉండే చోట జారిపోతాం!' అని డేజీ హెచ్చరించింది.
అవ్వ మృదువైన మెరుపులా నవ్వింది. ఆమె ఒక వెదురు పాదం ఎత్తి — 'చప్!' నీరు ఎగసింది. 'అవ్వ, మీరు ఓ సరస్సు చేసేసారు!' అని డేజీ ఆశ్చర్యపోయింది. నీటి చిమ్మురు డేజీ ఈకలను గులుగులాడించాయి.
అవ్వ రాజసంగా తలవంచి, 'అది కేవలం వార్మ్-అప్ మాత్రమే' అని అల్లరిగా చెప్పింది. మరొక కాలు మోపగా — 'చప్పు చప్పు!' వెండి చిమ్మురు మెరిశాయి. డేజీ నవ్వింది; వాన ఇక మూలిగించగా అనిపించలేదు.
ఉత్సాహంతో డేజీ తన కాలు పైకెత్తింది. 'ప్లిప్!' చిన్న నీటి ముదురు ఎగసింది. ఆమె బలంగా మోపగా — 'చప్!' గుంట తిరిగి నాట్యం చేసింది. డేజీ చిరునవ్వు గోదాము తలుపు లా వెడల్పయింది.
చీస్ అవ్వ, డేజీ ఇద్దరూ గుంట నుంచి గుంటకి దూకారు. 'ఎడమ కాలు!' అవ్వ పిలిచింది. 'కుడి కాలు!' డేజీ నవ్వింది. వారు తిరుగుతూ, రెక్కలు ఊపుతూ, wiggle చేస్తూ 'క్వాక్-స్పిన్' మరియు 'రెయిన్డ్రాపు విగిల్' అనే కొత్త అడుగులు కనిపెట్టారు.
'చూడండి అవ్వ! ఇది నా గుంట నాట్యం!' అని డేజీ ఆనందముగా అరవింది. వారు గిరగిరా తిరిగారు. వాన మెల్లగా మెత్తబడింది. వెయిలిపై ఒక చిన్న ఇంద్రధనుస్సు తలబాయించి, రంగుల హామీలా మెరిసింది.
ఆడుతూ అలసినప్పటికీ హుషారుగా, బాతులు లోపలికి వచ్చి చిన్న తడి అడుగుల ముద్రలు వదిలాయి. అవ్వ డేజీని తువ్వాతో చుట్టుకొని, 'అబ్బా, నీ వాన రోజు ఎలా గడిచింది, బుజ్జీ?' అని అడిగింది.
డేజీ చెంపలు ఎర్రబడ్డాయి. 'అద్భుతం!' ఆమె క్వాక్ చేసింది. 'వాన రోజులు బోర్ కావు; అవి గుంట నాట్యానికి!' అవ్వ ఆమెను కౌగిలించుకుని, ఈ కొత్త వానప్రియురాలిని చూసి గర్వంగా ఉంది.
ఇక వర్షపు చుక్కలు పాడినప్పుడల్లా, డేజీ తన బూట్లు-కోటు వేసుకుని, 'నా గుంట నాట్యం సమయం!' అని గుసగుసలాడేది. బూడిద మేఘాలు ఇక ఆమె చప్పుళ్ల ఆనందాన్ని ఎప్పటికీ మూసివేయలేవు.