గర్వపడిన మామిడి చెట్టు
తియ్యని మామిడి చెట్టు, ఔషధ గుణాలున్న వేప చెట్టు తమ ప్రత్యేకతలను పంచుకుంటూ గ్రామస్థులకు సహాయపడే కథ.
మెఘాపూర్లో నది ఒడ్డున మామిడి, వేప చెట్లు స్నేహంగా పెరిగాయి. తన తియ్యని పండ్లకు అందరూ మెచ్చుకోవడంతో మామిడి చెట్టుకు గర్వం పెరిగింది. కానీ గ్రామస్థులకు కష్టమొచ్చినప్పుడు వేప చెట్టు చేసిన సహాయం చూసి, ప్రతి ఒక్కరి ప్రత్యేకత విలువైనదని తెలుసుకుంది.
ఎండెల్లా మెఘాపూర్లో మెరుస్తున్న నది ఒడ్డున రెండు స్నేహితులు నిలిచారు: ఒక ప్రకాశవంతమైన మామిడి చెట్టు, ఒక సున్నితమైన వేప చెట్టు. వారు ప్రతీ రోజు తమ ఆకుల చేతులు పక్షులకు, పిల్లలకు, చల్లని గాలికి వూదుతూ వెలయిస్తారు.
మామిడి చెట్టు గర్వంగా ఉప్పొంగింది. అతని బంగారు పండ్లు చిన్న చిన్న సూర్యులా మెరిశాయి. గ్రామస్థులు 'ఆహా, తియ్యని మామిడ్లు!' అని హర్షించారు. ఈ ప్రశంస విని మామిడి చెట్టు తన కొమ్మలు మరింత పైకి ఎత్తాడు.
అతని పక్కన వేప చెట్టు నిశ్శబ్దంగా విన్నది. తన చిన్న చిన్న చేదు ఆకులకు ప్రశంసలు రావు, అయినా అది దయతో ఉండి, ఎవరు విశ్రాంతి తీసుకున్నా చల్లని నీడను, మృదువైన శబ్దాలను ఇచ్చేది.
ఒక రోజు మామిడి చెట్టు ఎగతాళి చేశాడు: 'వేపా, ఈ చేదు ఆకులు ఎవరు ఇష్టపడతారు?' వేప నవ్వింది, 'తీపి స్నేహితా, మనం అందరం వేరే రీతిలో సహాయం చేస్తాం. నా చేదు ఆకులకు ఔషధ గుణాలు ఉన్నాయి.'
బహు వేడిన వేసవికాలం వచ్చింది. కుటుంబాలు మామిడి చెట్టు కింద గుమికూడాయి. వారు రసభరితమైన పండ్లు తిన్నారు, నవ్వారు, తీపి రుచులతో ఎండ వేడిని మరచేందుకు ప్రయత్నించారు.
చిగురుటాకులు ఇంకా తినకముందే కడుపునొప్పులు మొదలయ్యాయి. పిల్లలు 'అయ్యో' అని ఏడ్చారు, పెద్దలు చెమటను తుడుచుకుంటూ వణికారు. మామిడి చెట్టు ఆందోళనతో వంగిపోయాడు. అతని తీపి ఇప్పుడు ఉపకారం చేయలేదు, ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు.
అమ్మమ్మ సుమిత్రా పిలిచింది, 'తక్షణం వేప ఆకులు తెచ్చుకోండి! మందుకు మరిగించండి.' ఆశ మెరిపింది. ప్రజలు వేగంగా వేప చెట్టివైపు పరిగెత్తారు, అది సంతోషంగా తన ఔషధ ఆకులను ఇచ్చింది.
చూడగానే చేదుగా కనిపించిన వేడి వేప కషాయం, మంత్రంలా పనిచేసింది. నొప్పి, జ్వరం తగ్గిపోయాయి. చిరునవ్వులు తిరిగి వచ్చాయి, గాలి ఆనందపు గిగిళ్లను గ్రామమంతా తీసుకెళ్లింది.
మామిడి చెట్టు నిశ్శబ్దంగా అన్నాడు, 'వేపా, నేను పిచ్చి వాడు లాంటి వాణ్ణి. తీపి ఒక్కటే సరిపోదు. నీ బహుమతి అందరినీ కాపాడింది.' వేప సమాధానం ఇచ్చింది, 'మన శక్తులను పంచుకుంటే మన Glow పెరుగుతుంది.'
ఆ రోజు నుంచి ఆ రెండు చెట్లు కలిసి నిలిచాయి, నీడను, పండ్లను, మందును పంచాయి. మెఘాపూర్ ప్రజలు తియ్యగా ఉన్నా, స్వల్ప చేదుగా ఉన్నా, ప్రతీ బహుమతి విలువైనదని నేర్చుకున్నారు.
గమనించు, నీకు కూడా ఒక ప్రత్యేక ప్రతిభ ఉంది! గర్వంగా ఉండు, దయతో వ్యవహరించు, మరియు మామిడి చెట్టు-వేప చెట్టు లాగానే స్నేహితుల ప్రత్యేక బహుమతులను సంబరంగా జరుపుకో.