ઝડપી અને ધીમા મિત્રો
ફૂલોથી ભરેલા ખેતરમાં રહેતો જૅઝી ટોપલો હંમેશા ઝડપમાં રહે છે. સેમી ઘોઘા અને કેલિડોસ્કોપ ગિરગિટ પાસેથી તે ધીમું થવું, આસપાસનું સૌંદર્ય જોવું અને રમત-આરામ વચ્ચે સંતુલન રાખવું શીખે છે.
આ નાની નૈતિક વાર્તામાં જૅઝી નામનો ખુશ ટોપલો હંમેશા ઉછાળો મારીને અને દોડધામ કરીને મજા કરવાનું પસંદ કરે છે. જ્યારે તે પોતાના ધીમા મિત્ર સેમી ઘોઘા અને શાંત સ્વભાવના કેલિડોસ્કોપ ગિરગિટને મળે છે, ત્યારે તેને સમજાય છે કે ધીમું થવાથી પણ આનંદ મળે છે. વરસાદના સમયે મિત્રો સાથે મળેલો આશરો અને પછી દેખાયેલું ઈન્દ્રધનુષ્ય જૅઝીને શીખવે છે કે જીવનમાં માત્ર ઝડપ જ નહીં, પણ ધ્યાન, શાંતિ અને સંતુલન પણ મહત્વના છે.
ફૂલોથી ભરેલા એક ખેતરમાં જૅઝી નામનો ખુશ ટોપલો રહેતો હતો. તેને ઊંચી ઉછાળ મારવી અને રમવું બહુ ગમતું. તેણે કહ્યું, 'મને ઊંચી ઉછાળ મારવી ગમે છે! હવે હું શું કરું?'
એક સવારમાં જૅઝીએ તેના મિત્ર સેમી ઘોઘાને તળાવ તરફ ધીમે ધીમે જતા જોયો. જૅઝીએ પૂછ્યું, 'હાય સેમી! તું એટલો ધીમો કેમ?'
સેમી બોલ્યો, 'સુપ્રભાત, જૅઝી. મને રસ્તાનો આનંદ લેવા અને બધું જોવું ગમે છે.'
જૅઝી ખુશ થઈ ગયો. 'જો હું ઝડપથી જાઉં તો વધુ રમવા મળશે!' સેમી બોલ્યો, 'પણ જો હું ઉતાવળ કરું તો ફૂલો અને સૂર્યની મજા ચૂકી જાઉં.'
થોડા સમય પછી, જૅઝીએ તેના મિત્ર કેલિડોસ્કોપ ગિરગિટને ડાળ પર શાંતિથી બેઠો જોયો. જૅઝીએ પૂછ્યું, 'હાય કેલિડોસ્કોપ! તું આજે શું કરી રહ્યો છે?'
કેલિડોસ્કોપ બોલ્યો, 'હું તો ફક્ત જોઈ રહ્યો છું, જૅઝી. શાંત રહેવાથી મને છૂપાયેલા અજૂબા દેખાય છે.'
આકાશમાં વાદળો આવી ગયા અને વરસાદ શરૂ થયો. જૅઝી બોલ્યો, 'ઓહ નહીં! મને સુકું સ્થાન શોધવું છે!'
જૅઝી આશરો શોધતા દોડતો રહ્યો. તેને સેમી એક વિશાળ પાનની નીચે મળ્યો. જૅઝીએ પૂછ્યું, 'સેમી, હું પણ અહીં રહી શકું? મારા માટે ક્યાંય આશરો નથી!' સેમી બોલ્યો, 'હા, જૅઝી. બન્ને માટે જગ્યા છે.'
કેલિડોસ્કોપ પણ આવ્યો અને તેઓ જોડાયા. તેઓ ત્રણે વરસાદમાં ગૂંચવાઈ બેઠાં. કેલિડોસ્કોપ બોલ્યો, 'તમારે સરસ સ્થાન મળ્યું.' જૅઝી બોલ્યો, 'આ બધું સેમીના કારણે. મને પહેલેથી ધીમું થવું જોઈએતું.'
વરસાદ પછી આકાશમાં એક સુંદર ઈન્દ્રધનુષ્ય આવ્યું. જૅઝીએ વિચાર્યું, 'હવે હું જાણું છું કે જીવનમાં તડફડાટ સિવાય પણ ઘણી મજા છે!'
સેમી બોલ્યો, 'જ્યારે જરૂર પડે ત્યારે હું પણ ઝડપથી જઈ શકું.' કેલિડોસ્કોપે ઉમેર્યું, 'સંતુલન મહત્વનું છે, મિત્રો. ક્યારેક આપણે ઝડપી જઈએ, ક્યારેક ધીમા.'
એ દિવસ પછી, જૅઝીએ ધીમે ધીમે ચાલવાનું શરૂ કર્યું, જેથી તે દુનિયાનું સૌંદર્ય જોઈ શકે. આ વાર્તાનો પાઠ છે: 'જ્યારે આપણે રમત અને આરામ વચ્ચે સંતુલન રાખીએ છીએ, ત્યારે જિંદગી મઝેદાર બને છે.'