ब्रॉडीचा जंगलातील प्रवास

अस्वलाचा बछडा ब्रॉडी वादळी जंगलात हरवतो आणि त्याला नियमांचे महत्त्व व कुटुंबाच्या प्रेमाची जाणीव होते.

खेळकर ब्रॉडीला एकट्याने जंगलात भटकायचे असते. पण वादळ सुरू झाल्यावर तो वाट हरवतो. त्याचे कुटुंब त्याला शोधायला निघते आणि ब्रॉडीला त्यांच्या प्रेमाचा व आधाराचा अर्थ नव्याने कळतो.

हा आहे ब्रॉडी, खेळकर अस्वलाचा बछडा. तो कुटुंबावर खूप प्रेम करतो पण नियमांना नाही. आई अस्वल म्हणते, 'घराजवळच राहा,' बाबा अस्वल सांगतात, 'एकटे फिरू नको,' आणि लिला म्हणते, 'आपली मिठी विसरू नको!'

ब्रॉडीला वाटते तो आता मोठा झाला आहे. त्याला नियमांनी थांबायचे नाही. एका उन्हाळ्या दिवशी तो दबकत एकटाच भटकायला निघतो आणि म्हणतो, 'संध्या होण्यापूर्वी परत येईन!'

भटकताना ब्रॉडीला खूप मजा येते. तो बेरी तोडतो, फुलपाखरे पाठलाग करतो, उंच झाडांवर चढतो. अचानक काळे ढग जमा होतात. वीज कडकडते, 'कडाक्!' मोठे वादळ जवळ आहे!

वादळी वारे विव्हळू लागतात आणि आकाश काळं होतं. पावसाचे थेंब 'टपाटप!' पडू लागतात. जंगल मोठं आणि भीतीदायक वाटू लागते. ब्रॉडीचं हृदय झपाट्याने धडधडू लागतं.

भिजून थरथरत, ब्रॉडीला कळते की तो हरवला आहे. वादळी जंगलात घरी जाणारा रस्ता त्याला आठवत नाही. तो लहान आवाजात हाक मारतो, 'आई... बाबा...' त्यांना जवळ असावं अशी इच्छा करत.

ब्रॉडीला एकटा वाटत असताना, पावसात त्याला ओळखीचे आवाज ऐकू येतात. ते म्हणतात, 'ब्रॉडी! ब्रॉडी!' त्याचं कुटुंब काळजी आणि प्रेमाने त्याला शोधत आहे.

भिजलेल्या पानांवरून घसरत ब्रॉडी काळजीच्या आवाजाकडे धावतो. मामा अस्वल: 'अरे ब्रॉडी, आम्ही खूप काळजीत होतो!' Papa अस्वल: 'वादळ सुरू होताच आम्ही शोधायला निघालो!' लिला: 'तू आपली मिठी चुकवलीस!'

ब्रॉडी आपल्या कुटुंबाला घट्ट मिठी मारतो आणि पुन्हा सुरक्षित वाटू लागतो. तो म्हणतो, 'मला वाटलं मला मदतीची गरज नाही, पण मी चुकलो.' आई अस्वल हसत म्हणते, 'तू कुठेही असलास तरी आमचं प्रेम तुला सुरक्षित ठेवेल.'

वादळ थांबल्यावर ते सर्वजण एकत्र घरी चालत जातात. त्या रात्री ब्रॉडी घरच्यांना सगळ्यात जास्त वेळ मिठी मारून ठेवतो. आता त्याला कळलं आहे की प्रेम सदैव मार्गदर्शन करत असेल तर तो कधीच खरंच हरवत नाही.

Marathi