इवाचे उडते साहस
उंचीची भीती असलेली इवा कॅप्टन फ्लफच्या साथीने आजीला भेटायला पहिल्यांदा विमानप्रवास करते आणि धैर्य, कल्पनाशक्ती व आनंदाने आकाशाचा अनुभव घेते.
हिरव्या टेकड्यांच्या छोट्या गावात राहणारी इवा खर्‍या विमानात उडण्याचे स्वप्न पाहते, पण तिला उंचीची भीतीही वाटते. आजीला भेटायला निघालेल्या तिच्या पहिल्या विमानप्रवासात आई आणि तिचा लाडका कॅप्टन फ्लफ यांच्या साथीत ती भीतीवर मात करते. ढग, खिडकीतून दिसणारे छोटेसे शहर, गरम कुकीज आणि कल्पनाशक्तीने भरलेला हा प्रवास इवासाठी धैर्याचा सुंदर अनुभव ठरतो.
हिरव्या टेकड्या आणि तजेल्या सूर्यमुखी असलेल्या छोट्या गावात इवा राहत होती. तिला मोठे चष्मे, खाऊने भरलेला निळा पाठीचा सॅक आवडायचा, आणि ती रात-दिवस खर्‍या विमानात उडण्याचे स्वप्न पाहायची.
इवाने आकाशाकडे बोट दाखवून म्हटले, 'मला वाटते ढगांना मार्शमेलोसारखी वास येत असेल!' पण तिला उंचीची भीती होती; खेळाच्या घसरगुंडीवरसुद्धा तिचे गुडघे थरथरत आणि पोटात गुदगुल्या व्हायच्या.
एक चकाकत्या सूर्याच्या सकाळी आईने इवाला आजीला भेटायला चकचकीत तिकिटे दिली. 'आपल्याला ढगांपेक्षा वर उडायचंय!' आई हसली. इवाच्या पोटात पॅनकेकसारखी उलथापालथ झाली.
एअरपोर्टवर फिरणाऱ्या सूटकेस आणि मोठ्या घोषणा सतत घुमत होत्या. इवाने कॅप्टन फ्लफला घट्ट मिठी मारली आणि कुजबुजली, 'तू माझा सहपायलट आहेस. मला धैर्य दे ना.'
मोठे रुपेरी विमान थांबले होते. इवाचं सीट खिडकीजवळ होतं. एक प्रेमळ कर्मचारी हसून म्हणाला, 'आकाश पाहायला तयार आहेस?' इवाने खाली डोकावलं; संपूर्ण शहर छोट्या खेळण्यासारखं दिसत होतं.
'टेकऑफसाठी सज्ज!' कॅप्टनचा दमदार आवाज घुमला. इंजिन गुरगुरली, चाके धावली आणि—शूँऽ!—विमान हवेत झेपावलं. इवाने आईचा हात घट्ट पकडला आणि उद्गारली, 'मी खरोखर उडतेय!'
वर उंच आकाशात ढग हत्ती, डायनासोर आणि इंद्रधनुषी ड्रॅगनसारखे दिसत होते. 'ढग स्वप्न पाहतात का?' इवाने विचारले. आई हसली, 'कदाचित ते तुझ्यासारख्या मुलांची स्वप्ने पाहतात.'
हसतमुख परिचारिका गरम कुकीज आणि सफरचंदाचा रस देऊन गेल्या. इवाने कॅप्टन फ्लफ विमान चालवत आहे असा खेळ केला. 'पंख स्थिर ठेव, कॅप्टन! आपण क्लाऊडीलँडमध्ये जातोय!' ती खिदळली.
लहान धक्क्यांनी विमान हलले. 'हे आकाशाचं खिदळणं आहे,' आई म्हणाली. इवाने ढगाच्या टट्टूवर स्वार होत असल्याची कल्पना केली आणि पुटपुटली, 'मी धैर्यवान आहे, मी उडते आहे.'
हळूसा धक्का देत विमान उतरलं आणि सगळ्यांनी टाळ्या वाजवलेल्या. इवा ताठ बसली, तिच्या डोळ्यांत चमक होती. 'मी करून दाखवलं!' ती आनंदाने ओरडली. 'मी आकाशातून उडाले!'
बाहेर आजीने रंगीबेरंगी फुलांची छत्री हलवली. 'माझी आकाशपरी!' त्या म्हणाल्या आणि इवाला घट्ट मिठी मारली. 'तुझ्या ढगाच्या अहवालासाठी मी मार्शमेलो आणले आहेत!'
त्या रात्री इवाने लिहिलं, 'ढगांचा सुगंध म्हणजे साहस, आणि धैर्य म्हणजे उडण्याची अनुभूती.' धडा: उंच भरारीसाठी पंख लागत नाहीत—धैर्य आणि कल्पना पुरेशी असतात.