ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਜਾਰ

ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਦੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਦਇਆ ਭਰੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਹਨ।

ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਜਾਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਛੇਤੀ ਹੀ ਇਹ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦਿਆਲਤਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਦੀ ਕਲਾਸ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਨਾਰਥ ਪੋਲ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦੇ ਹਿਮਕਣ ਉੱਤੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਕ ਛੋਟਾ ਦਰੱਖਤ ਸੁਨਹੇਰੀ ਬੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੰਦਰ ਸਭ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ।

ਇੱਕ ਠੰਡੇ ਸਵੇਰੇ ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਨੇ ਲਾਲ ਫੀਤੇ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਜਾਰ ਲਿਆ। 'ਇਹ ਸਾਡਾ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਵਿਸ਼ ਜਾਰ ਹੈ,' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰ ਬੱਚਾ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ।

ਉਹ ਨੇ ਇਕ ਨਰਮ ਨਿਯਮ ਜੋੜਿਆ: 'ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਖਾਹਿਸ਼ ਨਹੀਂ।' ਕਮਰਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਲਿਓ ਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, 'ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਮੰਗੀਏ?' ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। 'ਹਾਂ, ਕੁਝ ਐਸਾ ਸੋਚੋ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾ ਦੇਵੇ।'

ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੇ ਪੁਰਜੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਯਾਨ ਫੜ ਲਏ। ਜਾਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਰ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਸਨ: 'ਕਾਸ਼ ਮੇਰੀ ਬਿੱਲੀ ਕੈਰੋਲ ਗਾ ਸਕੇ!' ਇਕ ਹੋਰ ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ, 'ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਰਾਤ ਭਰ ਸੌ ਜਾਏ!' ਕਲਾਸ ਹੱਸ ਪਈ।

ਹੋਰ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਸਹਾਇਕ ਸਨ: 'ਕਾਸ਼ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੇ ਘੁਟਨੇ ਦਰਦ ਨਾ ਕਰਨ।' ਕਾਂਚ ਚਮਕਿਆ। ਰੀਆ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਇਕੱਲੀ ਪੜੋਸੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣ ਲਈ ਸਾਥ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।' ਜਾਰ ਹੋਰ ਚਮਕਿਆ।

ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਜਾਰ ਭਰਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। 'ਵੇਖੋ,' ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਇਆ ਭਰੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਹੁਣੇ ਤੋਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਨੇ।' 'ਕਿਵੇਂ?' ਕਲਾਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। 'ਇਹ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ,' ਉਹ ਹੌਲੇ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।

ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਜਾਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਸੋਈਆਂ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਰ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਮਾਪੇ, ਭੈਣ-ਭਰਾ ਸਭ ਨੇ ਦਇਆ ਭਰੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਅੰਦਰ ਸੁੱਟਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਚਿੱਠੀਆਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ: ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਲਈ ਕੁਕੀਜ਼ ਬਣਾਈਆਂ, ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ, ਰੰਗ ਬਰੰਗੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਾਰਡ ਲਿਖੇ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਗਲੇ ਮਿਲੇ। ਅਸਲੀ ਕਰਤਬ ਹੀ ਸੱਚੀ ਤਿਉਹਾਰੀ ਚਮਕ ਬਣ ਗਏ।

ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਮਗਰੋਂ ਸਕੂਲ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤਾਂ ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ ਜਾਰ ਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?' ਉਹ ਹਜੇ ਵੀ ਚਮਕਦੇ ਜਾਰ ਨੂੰ ਫੜਕ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।

'ਹਾਂ!' ਕਲਾਸ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੀਕੀ। 'ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਸੀ,' ਲਿਓ ਹੱਸਿਆ। 'ਸਭ ਮੁਸਕੁਰਾ ਰਹੇ ਸਨ,' ਰੀਆ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮਿਸ ਟਿਨਸਲ ਖਿੜ ਉਠੀ, ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨੇ ਅਸਲ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਜਾਦੂ ਬਣਾਇਆ।

ਪਾਠ: ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੋਹਫਾ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਦਇਆ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

Punjabi