ਮੌਲੀ ਅਤੇ ਉੱਛਲਦਾ ਖਿਲਖਿਲਾ ਫਲ
ਉਤਸੁਕ ਮੌਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਵਿਸ਼ਕਾਰਕ ਪਾਪਾ ਫ੍ਰੇਡ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਗਿਗਲਬੈਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਹਰ ਛਾਲ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹਾਸਾ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕ ਮਿੱਠੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੌਲੀ ਮੂਨਬੀਮ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾ ਫ੍ਰੇਡ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਨੋਖੀ ਗਿਗਲਬੈਰੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਐਸਾ ਫਲ ਜੋ ਛੂਹਦੇ ਹੀ ਉੱਛਲਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਹੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੈਰੀ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪਿੰਡ ਭਰ ਵਿੱਚ ਖਿਲਖਿਲਾਹਟ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਮੌਲੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਗਾਵਾਂ, ਭੇੜਾਂ, ਕੁਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਪਿੱਛਾ ਆਖ਼ਰ ਇੱਕ ਹੋਸ਼ਿਆਰ, ਚਿਪਚਿਪੀ ਯੋਜਨਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਰਮਜੋਸ਼ ਕਹਾਣੀ ਪਰਿਵਾਰ, ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੱਸਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਲੰਮੇ, ਤ੍ਰੇੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਮੌਲੀ ਮੂਨਬੀਮ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਘੁੰਗਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਉਤਸੁਕ ਕੁੜੀ। ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਾਪਾ ਫਰੇਡ, ਇਕ ਅਵਿਸ਼ਕਾਰਕ ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੁੱਗਨੂਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਾ ਫ੍ਰੇਡ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੇ। ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਅਜੀਬ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਘੂੰਘੂੰ ਕਰਦੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮੋਛ ਹਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਲੀ ਹਰ ਵਾਰੀ ਖਿੜ ਕੇ ਹੱਸਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਧੁੱਪਦਾਰ ਸਵੇਰ, ਮੌਲੀ ਨੇ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੁਲਾਬੀ-ਜਾਮਣੀ ਗੋਲਾ ਵੇਖਿਆ। 'ਪਾਪਾ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਦੀ। ਉਹ ਅਜੀਬ ਫਲ ਕਚੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਿੱਠੀ-ਗੁਦਗੁਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਪਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਐਨਕ ਚੁੱਕੀ। 'ਇਹ ਹੈ ਗਿਗਲਬੈਰੀ! ਇਕ ਕਟਾ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਲੱਗੇਗੀ।' ਪਾਪਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਿਗਿਆਸੂ ਮੌਲੀ ਨੇ ਫਲ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਛੂਹ ਲਿਆ।
ਬੋਇੰਗ! ਬੈਰੀ ਮੇਜ਼ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰ ਕੇ ਰਸੋਈ 'ਚ ਉਲਾਂਉਂਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਘੜੀ ਨੂੰ ਟੱਡੀ—ਹੀ ਹੀ! ਹੁਣ ਘੜੀ ਹੱਸਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਹਦਾਨੀ ਨੂੰ ਟਕਰਾਈ—ਹਾ ਹਾ! ਚਾਹ ਖਿਡ ਖਿਡ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ ਅੱਥਰੂਆਂ ਵਾਂਗ ਛਲਕਦੀ ਹੈ।
ਪਾਪਾ ਨੇ ਢਿੱਡੋਂ ਸਾਹ ਲਿਆ, 'ਹਾਏ, ਬੈਰੀ ਤਾ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਗਈ!' ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬਾਹਰ ਦੌੜੇ। ਹਰ ਛਾਲ ਨਾਲ ਖਿਲਖਿਲਾਹਟ ਫੈਲਦੀ ਗਈ। ਵਿਕੜੂ ਮਿਸਟਰ ਗਰੰਬਲਬਾਟਮ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦਿਆਂ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਪਾਪਾ ਨੇ ਇਕ ਦਿਗਗਜ ਤਿਤਲੀ ਜਾਲ ਥਾਮ ਲਿਆ। 'ਜਲਦੀ, ਮੌਲੀ! ਪਿੰਡ ਹੱਸ-ਹੱਸ ਕੇ ਚੱਕਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਫੜਨਾ ਹੈ!' ਉਹ ਖਿੜ ਖਿੜ ਕਰਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਦੀਆਂ ਭੇੜਾਂ ਤੇ ਕਕੜ ਕਕੜ ਕਰਦੀਆਂ ਕੁਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦੇ ਦੌੜੇ।
ਮੌਲੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਚਿਪਚਿਪੀ ਮਿੱਠਾਸ ਵਰਤੀਏ!' ਉਹ ਸ਼ਹਦ ਨੂੰ ਬੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚਿਪੜਾ ਬੋਲ ਚੌਂਕ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਇੰਨੀ ਸੁਆਦਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੱਦਲ ਵੀ ਹੱਸਦੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ।
ਛੱਲਾਂਗ! ਗਿਗਲਬੈਰੀ ਮਿੱਠੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਡਿੱਗੀ। ਪਾਪਾ ਨੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਜਾਲ ਸੁੱਟਿਆ। ਬੈਰੀ ਹਿੱਲਦੀ-ਜੁੱਲਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਈ।
ਰਾਤ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੌਲੀ ਗਰਮ ਕੋਕੋ ਨਾਲ ਪਾਪਾ ਦੇ ਕੋਲ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਕਮਾਲ ਨੇ, ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ.' ਅੱਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਪਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸੇ। 'ਗਲਤੀਆਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਸਫ਼ਰ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਨੇ.' ਮੌਲੀ ਉਸਨੂੰ ਜਾਪੇ ਹੋ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਈ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਚਨਾ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ: ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਨਾਲ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸਧਾਰਣ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਐਡਵੈਂਚਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਹਾਸਾ ਵਧਦਾ ਹੈ।