புத்திசாலிப் பாட்டியும் மந்திரப் பூசணிக்காயும் | நீதிக்கதை

பசியுள்ள ஓநாயும் புலியும் வழியில் காத்திருக்கும் போது, புத்திசாலிப் பாட்டி ஒரு பெரிய பூசணிக்காய்க்குள் ஒளிந்து உருண்டு உருண்டு வீட்டை அடைகிறார். வேடிக்கையும் புத்திசாலித்தனமும் நிறைந்த நீதிக்கதை.

இது குழந்தைகளுக்கான வேடிக்கையான நீதிக்கதை. தன் மகளைப் பார்க்கச் செல்லும் பாட்டியை, காட்டில் ஓநாயும் புலியும் தடுத்து சாப்பிடப் போவதாக மிரட்டுகின்றன. ஆனால் பாட்டி புத்திசாலித்தனமாக நேரம் கேட்டு மகள் வீட்டுக்குச் செல்கிறார். திரும்பி வரும்போது, மகள் கொடுத்த பெரிய பூசணிக்காய்க்குள் ஒளிந்து, “உருண்டு செல், பூசணிக்காயே! டுணுக், டுணுக்!” என்று சொல்லிக்கொண்டு பயணிக்கிறார். ஆபத்து நெருங்கினாலும், ஓநாயும் புலியும் வாக்குவாதத்தில் மாட்டிக்கொள்ள, பாட்டி தனது தந்திரத்தால் பத்திரமாக வீட்டை அடைகிறார்.

கேளுங்கள், குழந்தைகளே! புத்திசாலிப் பாட்டியைப் பற்றிய ஒரு வேடிக்கையான கதை இது. பூசணிக்காய்க்குள் ஒளிந்திருப்பது யார்? வாருங்கள், பார்க்கலாம்!

பாட்டி தன் மகளைப் பார்க்கப் புறப்பட்டார். அடர்ந்த காட்டில் ஒரு பசியுள்ள ஓநாய் அவரை வழிமறித்தது. “நில், பாட்டி! நான் உன்னைச் சாப்பிடப் போகிறேன்!” என்றது.

“என்னிடம் சாப்பிட என்ன இருக்கிறது? வெறும் எலும்புதானே!” என்றார் பாட்டி. “என் மகள் வீட்டுக்குப் போய், நெய் தடவிய சூடான ரொட்டி சாப்பிட்டு வருகிறேன். நான்கு நாட்களில் கொழுகொழுவென்று திரும்பி வருவேன்.” “சரி,” என்றது ஓநாய். “ஆனால் சீக்கிரம் திரும்பி வா! நான் காத்திருப்பேன்.”

சற்று தூரம் சென்றதும் ஒரு புலி அவரைத் தடுத்தது. “நான் உன்னைச் சாப்பிடப் போகிறேன்!” என்று உறுமியது. “முதலில் என் மகளைப் பார்க்க விடு,” என்றார் பாட்டி. “நன்றாகச் சாப்பிட்டுக் கொழுகொழுவென்று திரும்பி வருகிறேன்.” “சரி. சீக்கிரம் திரும்பி வா!” என்றது புலி.

உருண்டு செல், பூசணிக்காயே! டுணுக், டுணுக்! சுற்றிச் சுற்றி உருண்டு செல்! ஓர் அற்புதமான பயணம் உனக்காகக் காத்திருக்கிறது.

மகள் பாட்டியைப் புன்னகையுடன் வரவேற்றாள். நெய் தடவிய சூடான ரொட்டி கொடுத்து, அவரை அன்புடன் கவனித்துக்கொண்டாள். நான்கு நாட்கள் மகிழ்ச்சியாகக் கழிந்தன. திரும்பிச் செல்லும் நேரம் வந்ததும், பாட்டிக்கு விலங்குகளின் நினைவு வந்து கவலை ஏற்பட்டது.

“எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது,” என்று பாட்டி மகளிடம் சொன்னார். “காட்டை எப்படிக் கடப்பேன்? ஓநாய் எனக்காகக் காத்திருக்கிறது. புலியிடமிருந்து எப்படித் தப்பிப்பேன்?”

“கவலைப்படாதே, அம்மா,” என்றாள் மகள். “இதோ, ஒரு பெரிய பூசணிக்காய். இதற்குள் உட்கார்ந்துகொள். உருண்டு உருண்டு பத்திரமாக வீட்டுக்குப் போய்விடலாம். யாரும் உன்னைப் பார்க்க மாட்டார்கள்!” பாட்டி பூசணிக்காயின் திறந்த பகுதி வழியாக உள்ளே ஏறி அமர்ந்தார். சிரித்தபடி, “உருண்டு செல், பூசணிக்காயே! டுணுக், டுணுக்!” என்றார்.

உருண்டு செல், பூசணிக்காயே! டுணுக், டுணுக்! பாட்டியை உள்ளே பத்திரமாக வைத்துக்கொண்டு, பூசணிக்காய் சாலையில் உருண்டு உருண்டு சென்றது.

புலி பூசணிக்காயைத் தடுத்தது. “பூசணிக்காயே, பூசணிக்காயே, பாட்டியைப் பார்த்தாயா?” என்று கேட்டது. உள்ளிருந்து பாட்டி, “பாட்டியா? எனக்கு எதுவும் தெரியாதே! உருண்டு செல், பூசணிக்காயே! டுணுக், டுணுக்!” என்றார்.

பூசணிக்காய் வேகமாக உருண்டோடியது. புலி அதன் பின்னால் வந்தது. அப்போது ஓநாய் பூசணிக்காயை நிறுத்தி, உள்ளே இருந்த பாட்டியைக் கண்டுபிடித்தது. பாட்டி வெளியே வந்து திறந்த பூசணிக்காயின் அருகில் நின்றார். “என்னை ஏமாற்றுகிறாயா?” என்று ஓநாய் கத்தியது. “இப்போது உன்னைச் சாப்பிடப் போகிறேன்!”

அப்போது புலியும் அங்கே வந்தது. “நான்தான் பாட்டியைச் சாப்பிடுவேன்!” என்றது. “இல்லை, நான்தான்!” என்றது ஓநாய். “நான்தான்!” “நான்தான்!” இரண்டும் வாக்குவாதம் செய்துகொண்டே இருந்தன. பாட்டியைக் கவனிக்க மறந்துவிட்டன.

இதுதான் நல்ல வாய்ப்பு என்று பாட்டி நினைத்தார். சத்தமில்லாமல் மீண்டும் பூசணிக்காய்க்குள் ஏறி அமர்ந்தார். “உருண்டு செல், பூசணிக்காயே! டுணுக், டுணுக்!” என்று மெதுவாகச் சொன்னார். பூசணிக்காய் உருண்டோடியது! புலியும் ஓநாயும் பின்னால் வாக்குவாதம் செய்துகொண்டே இருந்தன.

உருண்டு செல், பூசணிக்காயே! டுணுக், டுணுக்! பாட்டி பத்திரமாகத் தன் வீட்டை அடைந்தார். உருண்டு உருண்டு வீடு வந்து சேர்ந்தாயே! டுணுக், டுணுக்!

பூசணிக்காய் நின்றது. பாட்டி புன்னகைத்தார். தனது புத்திசாலித்தனத்தால் அவர் பத்திரமாக வீட்டுக்கு வந்துவிட்டார். நம் கதை இத்துடன் முடிந்தது! டுணுக்… டுணுக்… டுணுக்!