என் பையில் ஒரு ரகசியம்

பழைய ஜாக்கெட்டின் பை வழியாக மாய உலகிற்குச் செல்லும் ரியா, புதிய நண்பர்களைச் சந்தித்து, கருணையுடன் வீடு திரும்பும் வழியைக் கண்டுபிடிக்கிறாள்.

தாத்தாவுடன் மாடி அறையைச் சுத்தம் செய்யும்போது ரியா ஒரு பழைய ஜாக்கெட்டைக் கண்டுபிடிக்கிறாள். அதன் பைக்குள் வியப்புகள் நிறைந்த வுன்சிப் உலகம் இருக்கிறது. அங்கே திரும்பிச் செல்லும் சாவியை ஒரு தனிமையான மேகம் எடுத்துவைத்திருப்பதை அறியும் ரியா, அதை மீட்கப் புறப்படுகிறாள்.

ரியா அமைதியான சிறிய நகரில் வாழ்ந்தாள். அவள் கன்னங்களில் நட்சத்திரங்களைப் போல் சிறு புள்ளிகள். செருப்பு லேஸ்கள் பின்னால் இழுத்துக்கொண்டிருந்தன. நிறைய கேள்விகள் அவள் மனதில் குமிழிபோல் எழுந்தன.

மழையான ஒரு நாள், மாடி அறையை தாத்தாவுடன் சுத்தம் செய்தபோது, ரியா பழைய பழுப்பு ஜாக்கெட்டை கண்டாள். அதில் 'ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கே' என்ற குறிப்பு இருந்தது. ரியாவின் கண்கள் மின்னின.

ரியா அந்த ஜாக்கெட்டை அணிந்தாள். அது முழங்காலுக்கு கீழே தொங்கியது, விரிப்புகள் அவள் கைகளை மறைத்தன. அவள் கிளுகிளுத்து சிரித்து, முன் இருக்கும் பெரிய பைகளை தடவினாள்.

அவள் பைக்குள் கையிட்டாள். வூஷ்! தங்க மாய்மூடு சுற்றியது. பையில் மலைகள், ஆறுகள், ஒளிரும் மேகங்களுடன் சுழலும் ஒரு சின்ன உலகம் மணி போல் மின்னியது.

ஜெல்லிபீன் பாதையில் மின்மினிப் பூச்சி ரயில்கள், மேக அரண்மனைகள், பாடும் ஓடைகள் ரியாக்குத் தெரிந்தன. பை பெரிதாவதைப் பார்த்து அவள், 'இது வேறு பிரபஞ்சத்துக்கான கதவு!' என்று ஆச்சரியமடைந்தாள்.

ப்ளங்க்! ரியா விழுந்து, மிதக்கும் காட்டில் இருந்த மார்ஷ்மெல்லோ இலைகள்மேல் நெகிழமாக இறங்கினாள். அந்த இலைகள் பருத்திச் சர்க்கரை போல இனிமை மணங்கொண்டன.

ஒரு அழகான வெஸ்ட் அணிந்த முள்ளம்புள்ளி தடுமாறி வந்து, 'பயணிக்காரி, வுன்சிப் உங்களை வரவேற்கிறது!' என்று கீச்சியது. 'நான் எங்கள் மாடியில் இருந்து விழுந்தேன்' என்று ரியா சொன்னாள். 'இது சாதாரணம் தான்' என்று அது சிரித்தது.

வுன்சிப்பில் புத்தகங்கள் பறந்தன, மலைகள் நடனமாடின, ஆறுகள் தாலாட்டு பாடின. எலுமிச்சை ஜில் மழை ரியாவின் நாவை தழுவியது. ஆனாலும் வான அரண்மனையின் மேல் ஒரு கருஞ்சேகம் குரைத்தது.

முள்ளம்புள்ளி சுட்டிக் காட்டியது. 'அ那个 கிரம்பிள்க்ளவுட் திரும்பும் விசையை திருடிவிட்டது. அது இல்லாமல் விருந்தினர்கள் இங்கேயே சிக்கிக் கொள்வார்கள்!' என்றது. ரியா விழிக்க விரல் கடித்தாள். அவளுக்கு வீடும் சூடான இரவு உணவும் நினைவுவந்தது.

ரியா தைரியமாக நிற்பட்டாள். 'விசையை நான் கொண்டு வருகிறேன்!' என்றாள். பேசும் கொடிகளை கடந்து, பஜாமா அணிந்த மேக்குக்கு நகைச்சுவை கூறி, நடனமாடும்போது மட்டும் நகரும் பாலத்தை தாண்டினாள்.

கடைசியில் அவள் சுருளாக மின்னும் வெள்ளி படிக்கட்டில் ஏறினாள். அது அரண்மனை கோபுரங்களைவிட்டு மேல் இருந்த கிரம்பிள்க்ளவுட் அரசபைக்கு அவளை அழைத்துச் சென்றது.

உள்ளே மேகம் மூக்கை முறுக்கி, 'நான் தனியாக இருக்கிறேன். யாரும் வருவதில்லை' என்றது. அது கெட்டது அல்ல, கவலையாய் இருந்தது. மின்னும் விசை அதன் மங்கிய பூஞ்சை கைகளருகே கிடந்தது.

ரியா பரபரப்பாய் சிரித்தாள். 'எங்கள் உலகில் ஊஞ்சல்கள், நிலக்கடலை வெண்ணெய் சாண்டுவிச்சுகள், நிமிர்ந்து நடனமாட இசை இருக்கிறது' என்றாள். மேகம் சந்தோஷமாக திலகித்து, திரும்பும் விசையை அவள் கைக்கொடுத்தது.

'நான் மீண்டும் வருவேன்' என்று ரியா கூறி, பை வழியாக சாடிப் போய், மாடி அறையில் மெதுவாக இளைஞறங்­கினாள். இப்போது ஜாக்கெட் ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது.

இப்போது இரண்டு பைகள் ஒளிர்ந்தன: ஒன்று வீடுக்கும், ஒன்று வுன்சிப்பிற்கும். குறிப்பில், 'உண்மை சாகசக்காரர்கள் எங்கு இறங்கினாலும் நண்பர்களைச் செய்கின்றனர்' என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. ரியாவின் இதயமும் ஒளிர்ந்தது.

அந்த இரவு ஜாக்கெட் அவள் படுக்கையின் அருகே மின்னியது; நாளைய புதிருக்கு தயார். இனிய இரவு, தைரியமான பயணியே. உலகம் மறைபைகளால் நிரம்பியுள்ளது!

Tamil