મિલો અને ફૂસફસતું ઝાડ

મિલો બીજાઓની લાગણીઓ અનુભવી શકે છે. જંગલમાં મળેલું દયાળુ ઝાડ તેને દિલથી સાંભળવાનું અને મિત્રોનો સાથ આપવાનું શીખવે છે.

વિલોબ્રૂક ગામનો મિલો બીજાઓની લાગણીઓ અનુભવી શકે છે. એક દિવસ જંગલમાં તેને એક બોલતું ઝાડ મળે છે. જ્યારે મિલો તેની મિત્ર એમ્માને એકલી જુએ છે, ત્યારે ઝાડની સલાહ તેને પ્રેમથી તેનો સાથ આપવા મદદ કરે છે.

ઉજાગર વિલોબ્રૂક ગામમાં મિલો નામનો નમ્ર છોકરો રહેતો. તેની ભૂરી આંખો અને વાંકડા વાળ હતા. તેની જેબમાં હંમેશા નાનાં ખજાનાં ખણખણતાં—બટન, દોરો, પાંખો અને દિલ આકારનો પથ્થર.

મિલો પાસે એક ગુપ્ત શક્તિ હતી: તે બીજા લોકોની લાગણીઓ અનુભવી શકતો. કોઈનો ઉદાસ ઉછાસ તેની છાતીમાં ગીચગૂચ કરતો; કોઈનું ખુશ હાસ્ય તેની પગની આંગળીઓને કૂદાડતું. લાગણીઓ ચમકતી તિતલીઓની જેમ ફફડતી.

એક બપોરે મિલો જંગલમાં ભટકતો ગયો અને તેણે એક વિશાળ ચાંદી જેવી છાલવાળું ઝાડ જોયું, કાર કરતાં પહોળું. સુર્યકિરણો તેના તણે પર નાચતા, જેથી તે જીવંત લાગી રહ્યું હતું.

તેને છાલને સ્પર્શ કર્યો. નરમ અવાજ ફસફસ્યો, 'હેલો, મિલો. તું જે અનુભવે છે, હું પણ કરીએ છે.' મિલોએ આશ્ચર્યથી કહ્યું, 'તું બોલે છે?' ઝાડ હળવે કહ્યું, 'માત્ર તેમને, જે સાચે સાંભળે છે.'

આ પછી મિલો દરરોજ ફૂસફસતા ઝાડ પાસે આવતો. તે તેની મૂળાઓ વચ્ચે બેસી વાર્તાઓ કહીને અને પ્રશ્નો પૂછીને સમય વિતાવતો, જ્યારે પવન લીલા પાંદડાંમાં ગાણું ગાતું.

ઝાડ બહુ ઓછું બોલે છે, પરંતુ જ્યારે તે બોલે છે, ત્યારે તે મીઠું લાગે છે. મિલો એ દરેક શબ્દને દિલમાં રાખે છે અને તે ખૂબ જ નાજુક છે.

શાળામાં મિલોએ તેની મિત્ર એમા ને એકલી બેઠેલી જોયી. તે જૂતાની દોરડી વાળી રહેલી અને નીચું જોઈ રહી હતી. આજુબાજુ હાસ્ય ગૂંજતું હતું, પણ મિલોએ તેના આસપાસ એક નાનકડું ભારે વાદળ અનુભવ્યું.

આ સાંજમાં તેણે પૂછ્યું, 'હે બુદ્ધિશાળી ઝાડ, કોઈ દુઃખી હોય ત્યારે હું કેવી રીતે મદદ કરું?' ઝાડે જવાબ દીધો, 'કાનોથી નહીં, દિલથી સાંભળ. ફક્ત શબ્દો નહીં, તારો સમય આપ.'

અગાઉના દિવસે મિલો શાંતિથી એમ્મા પાસે બેઠો. કોઈ પ્રશ્ન નહીં, માત્ર શાંત સંગાથ. થોડીવારમાં એમ્માએ ધીરે કહ્યું, 'તું અહીં છે તે મને ખુશ કરે છે.' મિલોની સ્મિત શબ્દો કરતાં પણ વધુ તેજસ્વી ચમક્યું.

જલ્દી જાઓ અને દરેક એકલાં બાળક પાસે બેસો. ક્યારેક ચિત્ર બનાવો, ક્યારેક હાથ પકડી રાખો. મિત્રો તેને 'નાજુક સાંભળનાર' કહે છે, અને સ્મિતો સૂર્યકિરણો જેવા છે.

મિલોને હવે કદી એકલું લાગતું નહોતું. ફૂસફસતા ઝાડની દયાળુ ફફડાટ એની અંદર ગુંજતી, પાંદડાં જેવી નરમ રહસ્યો તેની każેક દયાળુ કડમને દિશા આપતા.

એ રાતે મિલોએ તારાઓને ધીમી ધ્વનિમાં કહ્યું, 'આભાર, ફૂસફસતું ઝાડ.' દૂરનાં પાંદડાંએ જવાબ આપ્યો, 'આભાર, મિલો, સાંભળવા માટે.'

કહાણી પૂરી. મીઠી ઊંઘ કર, નાજુક સાંભળનાર. તું અહીં છે એટલે દુનિયા વધુ ગરમ લાગે છે.

Gujarati