પિપ ગલૂડિયું અને રહસ્યમય ટોપલી
હેલોવીનની સાંજે પિપ ગલૂડિયું અને તેના મિત્રો એક રહસ્યમય ટોપલીમાંથી આવતા અવાજનું રહસ્ય ઉકેલે છે.
જામફળના ઝાડ નીચેની જૂની ટોપલીમાંથી દર સાંજે સરસરાટ સંભળાય છે. પિપ ગલૂડિયું ડરી જાય છે, પણ કોકો બિલાડી અને બેની સસલાની સાથે હિંમત કરીને ટોપલીની તપાસ કરે છે. અંદર શું હશે?
પિપ ગલૂડિયાને હેલોવીનની રોશની બહુ ગમતી. તેને ઝગમગતાં કોળાં, કાગળનાં ચામાચીડિયાં અને બગીચાના રસ્તા પર નાચતાં નારંગી પાંદડાં ખૂબ જ ગમતાં.
પણ જામફળના ઝાડ નીચે પડેલી જૂની પિકનિકની ટોપલી પિપને ગમતી નહોતી. આખું અઠવાડિયું એ ટોપલી ત્યાં જ પડી હતી. તેનું ઢાંકણું ત્રાંસું હતું, તેના હાથામાં તિરાડ હતી અને દર સાંજે તેમાંથી એક રહસ્યમય અવાજ આવતો. 'સરસર… સરસર…'
પિપે પોતાનું રમકડાનું હાડકું ચાવવાનું અટકાવ્યું. તેના કાન ઊભા થઈ ગયા. શાંત સાંજે તેણે ધીમેથી પૂછ્યું, 'ત્યાં કોણ છે?' ટોપલીએ જવાબ ન આપ્યો. તે બસ થોડી હલી. 'ધબ!' પિપ દોડીને કોળાના વેલા પાછળ સંતાઈ ગયો.
બીજી સાંજે પિપ કોકો બિલાડીને સાથે લાવ્યો. કોકો ટોપલીની આસપાસ ફરી. તેની લીલી આંખો ચાંદનીમાં ચમકતી હતી. તેણે કહ્યું, 'આમાંથી કંઈક જુદી જ ગંધ આવે છે.' પિપે પૂછ્યું, 'ભૂતની ગંધ?' કોકોએ જવાબ આપ્યો, 'ના. વધુ તો… દૂધ જેવી ગંધ છે.'
પિપ કંઈ વધુ પૂછે તે પહેલાં જ ટોપલી હલી. 'સરસર… સરસર… ખરર…' કોકો કૂદીને પાછળ ખસી ગઈ. પિપે ચોંકીને કહ્યું, 'તું પણ ડરી ગઈ!' કોકોએ તરત કહ્યું, 'હું ડરી નથી. હું તો… બસ જરા સાવચેતીથી ચોંકી ગઈ છું.'
બેની સસલો કોળામાંથી બનાવેલું નાનકડું ફાનસ લઈને આવ્યો. તેણે પૂછ્યું, 'આપણે શું જોઈ રહ્યા છીએ?' પિપે ધીમેથી કહ્યું, 'ભૂતિયા ટોપલી.' બેનીએ ફાનસ ટોપલીની નજીક ધર્યું અને ટોપલી એકદમ સ્થિર થઈ ગઈ.
થોડી વાર સુધી પાંદડાંમાં ફૂંકાતા પવનનો જ અવાજ આવતો રહ્યો. પછી—'મ્યાઉં.' પિપની પૂંછડી અક્કડ થઈ ગઈ. બેનીના હાથમાંથી ફાનસ પડતાં પડતાં રહી ગયું. કોકોએ આંખો પટપટાવતાં કહ્યું, 'એ ભૂતનો અવાજ તો બહુ ઝીણો છે.'
ટોપલીનું ઢાંકણું જરાક ઊંચું થયું અને ફરી બંધ થઈ ગયું. પિપ એક ડગલું પાછળ ખસ્યો. 'જો અંદરથી કંઈક કૂદીને બહાર આવશે તો?' કોકો વિચારમાં પડી. 'જો અંદર કોઈને મદદની જરૂર હશે તો?'
પિપે પોતાની બીકને કાબૂમાં લીધી. તેણે હિંમત કરીને એક ડગલું આગળ ભર્યું અને ઢાંકણાને અડક્યો. ઢાંકણું કિચૂડ અવાજ સાથે ખૂલ્યું. અંદર એક જૂના રૂમાલ પર બિલાડીનાં ત્રણ નાનકડાં બચ્ચાં એકબીજાને વળગીને સૂતાં હતાં. તેઓ ઠંડીથી ધ્રૂજતાં હતાં.
પિપે હળવેથી કહ્યું, 'ઓહ! તો આ ટોપલીમાં ભૂત નહોતું, તમે હતાં!' એક બચ્ચાને છીંક આવી, 'હા… છી!' બેની સૂકાં પાંદડાં લાવ્યો. કોકોએ બચ્ચાંને હળવે હાથે સાફ કર્યાં. તેમને ગરમ રાખવા પિપ પોતાનો વાદળી ધાબળો ખેંચીને લાવ્યો.
થોડી જ વારમાં જૂની ટોપલી ગરમ અને આરામદાયક બની ગઈ. તે ફરી હલી, પણ આ વખતે પિપ હસ્યો. એ તો ત્રણ નાનકડાં બચ્ચાં જ ધાબળામાં વધુ અંદર લપેટાઈને એકબીજાને વળગી રહ્યાં હતાં.
તે રાત્રે કોળાનાં દીવડાં ઝગમગતાં હતાં, પાંદડાં સરસરતાં હતાં અને પિપ ડર્યા વિના ટોપલીની બાજુમાં સૂતો હતો. ક્યારેક જે આપણને ડરામણું લાગે છે, તે તો બસ કોઈ નાનકડું જીવ હોય છે, જેની વાત આપણે સમજીએ તેની તે રાહ જોતું હોય છે.
શીખ: દરેક અજાણ્યો અવાજ ડરામણો નથી હોતો. ક્યારેક કોઈ ચૂપચાપ આપણી પાસે પ્રેમ અને કાળજી માગતું હોય છે.