పిప్ కుక్కపిల్ల మరియు భయపెట్టే బుట్ట
హాలోవీన్ వేళ వింత శబ్దాలు చేస్తున్న బుట్ట రహస్యాన్ని పిప్ కుక్కపిల్ల, అతని స్నేహితులు తెలుసుకుంటారు.
జామచెట్టు కింద ఉన్న పాత బుట్ట నుంచి ప్రతి సాయంత్రం వింత శబ్దాలు వినిపిస్తున్నాయి. భయపడుతున్న పిప్, తన స్నేహితులు కోకో, బెన్నీలతో కలిసి బుట్ట దగ్గరకు వెళ్తాడు. దాని లోపల ఏముందో తెలుసుకున్నప్పుడు, ముగ్గురూ కలిసి సాయం చేస్తారు.
పిప్ కుక్కపిల్లకు హాలోవీన్ పండుగ దీపాలంటే ఎంతో ఇష్టం. వెలుగులు చిమ్మే గుమ్మడికాయలు, కాగితంతో చేసిన గబ్బిలాలు, తోట దారిలో నాట్యం చేసే నారింజ రంగు ఆకులు అతనికి చాలా నచ్చేవి.
కానీ జామచెట్టు కింద ఉన్న పాత తినుబండారాల బుట్ట మాత్రం పిప్కు నచ్చలేదు. ఆ బుట్ట వారం రోజులుగా అక్కడే ఉంది. దాని మూత వంకరగా ఉంది. చేతిపట్టీకి పగులు ఉన్నాయి. ప్రతి సాయంత్రం దానిలో నుంచి ఓ వింత శబ్దం వచ్చేది. ‘సరసర… సరసర…’
పిప్ తన ఎముక బొమ్మను కొరకడం ఆపాడు. అతని చెవులు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. నిశ్శబ్దంగా ఉన్న ఆ సాయంత్రం, ‘ఎవరక్కడ?’ అని మెల్లగా అడిగాడు. బుట్ట జవాబు చెప్పలేదు. కాస్త కదిలిందంతే. ‘దబ్!’ పిప్ గుమ్మడి మొక్క వెనక్కి పరుగెత్తాడు.
మరుసటి సాయంత్రం పిప్ కోకో పిల్లిని తీసుకొచ్చాడు. కోకో బుట్ట చుట్టూ తిరిగింది. వెన్నెలలో ఆమె పచ్చని కళ్లు మెరిశాయి. ‘ఏదో వింత వాసన వస్తోంది,’ అంది కోకో. ‘దెయ్యం వాసనా?’ అని పిప్ అడిగాడు. ‘కాదు. ఇది… పాల వాసనలా ఉంది,’ అని కోకో జవాబిచ్చింది.
పిప్ ఇంకేమైనా అడిగేలోపే బుట్ట ఊగింది. ‘సరసర… సరసర… గరగర.’ కోకో వెనక్కి దూకింది. ‘నువ్వు కూడా భయపడ్డావు!’ అని పిప్ ఆశ్చర్యంగా అన్నాడు. ‘నేను భయపడలేదు,’ అని కోకో వెంటనే అంది. ‘నేను… జాగ్రత్తగా ఆశ్చర్యపోతున్నానంతే.’
బెన్నీ కుందేలు ఓ చిన్న గుమ్మడికాయ లాంతరు పట్టుకుని వచ్చాడు. ‘మనం దేన్ని చూస్తున్నాం?’ అని అడిగాడు. ‘ఆ భయపెట్టే బుట్టను,’ అని పిప్ మెల్లగా చెప్పాడు. బెన్నీ లాంతరును దగ్గరగా పట్టుకున్నాడు. బుట్ట అస్సలు కదలకుండా ఉండిపోయింది.
కాసేపు ఆకుల మధ్య వీచే గాలి శబ్దం తప్ప మరేమీ వినిపించలేదు. అంతలో—‘మ్యావ్.’ పిప్ తోక బిగుసుకుపోయింది. బెన్నీ లాంతరును కింద పడేసినంత పని చేశాడు. ‘ఆ దెయ్యం గొంతు చాలా సన్నగా ఉందే,’ అని కోకో కళ్లు చిమ్ముతూ అంది.
బుట్ట మూత కాస్త పైకి లేచి, మళ్లీ మూసుకుంది. పిప్ ఓ అడుగు వెనక్కి వేశాడు. ‘ఏదైనా బయటికి దూకితే?’ అన్నాడు. కోకో ఆలోచిస్తూ చూసింది. ‘లోపల ఎవరికైనా సాయం కావాలేమో?’ అంది.
పిప్ తన భయాన్ని పక్కనపెట్టి, ధైర్యంగా ఓ అడుగు ముందుకు వేసి మూతను తాకాడు. అది కిర్రుమంటూ తెరుచుకుంది. లోపల ఓ పాత రుమాలు మీద మూడు చిట్టి పిల్లికూనలు దగ్గరగా ముడుచుకుని పడుకున్నాయి. అవి చలికి వణుకుతున్నాయి.
‘ఓహో! బుట్టలో దెయ్యం లేదు. ఉన్నది మీరేనా!’ అని పిప్ మెల్లగా అన్నాడు. ఓ పిల్లికూన ‘హచ్చీ!’ అంటూ తుమ్మింది. బెన్నీ ఎండిన ఆకులు తెచ్చాడు. కోకో పిల్లికూనలను మెల్లగా శుభ్రం చేసింది. వాటిని వెచ్చగా ఉంచడానికి పిప్ తన నీలి దుప్పటిని లాక్కొచ్చాడు.
కాసేపటికే పాత బుట్ట వెచ్చగా, హాయిగా మారింది. అది మళ్లీ కదిలింది. కానీ ఈసారి పిప్ నవ్వాడు. ఆ మూడు చిట్టి పిల్లికూనలు దుప్పటిలో మరింతగా ఒదిగిపోతున్నాయంతే.
ఆ రాత్రి గుమ్మడికాయ దీపాలు వెలిగాయి. ఆకులు గుసగుసలాడాయి. పిప్ ఏమాత్రం భయపడకుండా బుట్ట పక్కన పడుకున్నాడు. కొన్నిసార్లు మనకు భయపెట్టేలా కనిపించేది, మనం అర్థం చేసుకోవాలని ఎదురుచూస్తున్న ఓ చిన్న ప్రాణి మాత్రమే.
నీతి: ప్రతి వింత శబ్దానికీ భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. కొన్నిసార్లు అది ఎవరో మన దయను కోరుతూ మెల్లగా చేసే పిలుపు కావచ్చు.