ખાલી હોવા છતાં સૌથી સારું બોક્સ

મોટું ખાલી બોક્સ દુગ્ગુની કલ્પનાથી રોકેટ, બેકરી, ટ્રેન અને ગુપ્ત ગુફા બની જાય છે. એક જ દિવસે રોજિંદી વસ્તુ કેવી રીતે અદ્ભુત સાહસોમાં ફેરવાઈ શકે તે બતાવતી મીઠી વાર્તા.

એક મોટી ડિલિવરી બોક્સ આવે છે, પણ દુગ્ગુ માટે સાચો ખજાનો અંદરની વસ્તુ નહીં, ખાલી બોક્સ છે. તે જ બોક્સ થોડા સમયમાં રોકેટ બની આકાશમાં ઉડે છે, બેકરી બની મીઠી મજાની ખરીદી કરાવે છે, ટ્રેન બની દાદીના ઘર તરફ દોડે છે અને અંતે આરામદાયક ગુપ્ત ગુફા બની જાય છે. આ હળવી અને કલ્પનાભરી વાર્તા બાળકોને બતાવે છે કે સર્જનાત્મક વિચારોથી સામાન્ય વસ્તુઓ પણ આનંદ, રમત અને સાહસથી ભરાઈ શકે છે.

એક તેજ બપોરે દુગ્ગુના દરવાજે મોટી ડિલિવરી બોક્સ આવે છે. એ ગિફ્ટ જેવું લાગે છે! દુગ્ગુની આંખો મોટેવિસ્તરે છે. 'અમ્મા, અંદર શું અદ્ભુત હશે?' તે આનંદથી ઉછળતો પૂછે છે.

મિલનસાર ડિલિવરી Uncle બોક્સને હળ્વેથી મૂકે છે. અમ્મા હસે છે, 'આમાં કંઈ જાદુ નથી, બેટા. અંદર નવી કિચન મિક્સર છે.' દુગ્ગુ હસે છે; તે ખાલી બોક્સ વિશે સપના જોઈ રહ્યો છે.

અમ્મા ચમકતી મિક્સર બહાર કાઢે ત્યારે કાગળ ખડખડે છે. દુગ્ગુને યંત્ર દેખાય પણ નથી. તે કાર્ડબોર્ડને ચમકારો આપે છે. 'મને બોક્સ રાખવા દો ને?' તે વિનંતી કરે છે. અમ્મા તેની આંખોની ચમક જુએ છે અને હા કહેશે.

દુગ્ગુ બોક્સને ખજાનાની ગાડી જેવું લિવિંગ રૂમ સુધી ઘસી લઇ જાય છે. અમ્મા સ્મિત કરીને કહે છે, 'રમ, પણ પછી ગોઠવી દે.' બોક્સ હગાર પર ધપકી પડે છે અને દુગ્ગુના મનમાં રોમાંચક ચિત્રો છલકાય છે.

દુગ્ગુ બોક્સમાં ચડી ને શાંત રીતે બેસી યોજના બનાવે છે. પેન્સિલથી ગોળ વિંડો દોરી કાપે છે. સૂર્યકિરણ અંદર વહે છે. તે પ્રકાશમાં તેને ફસફસાટ સંભળાય છે: 'આ બોક્સ ઉડી શકે છે!'

તે બોક્સની બાજુએ કાગળના બે કપ છે, જે ગર્જતાં એન્જિન જેવું લાગે છે. ક્રેયોનથી દોરવામાં કંટ્રોલ પેનલ બની ગયું છે. દુગ્ગુ ગર્વથી કહે છે, 'આ છે મારું રોકેટ!'

'ત્રણ… બે… એક… ઉડાન!' તે બુમ કરે છે. કાર્ડબોર્ડ રોકેટ ચંદ્રને પાર કરે છે, લાલ મંગળ ઉપરથી ફરે છે અને લાડૂઓથી બનેલા ગ્રહ પર ઉતરે છે, જ્યાં તે તેની કલ્પનામાં મધની જેમ ઓગળે છે.

બપોરના જમણ પછી, દુગ્ગુ બોક્સ તરફ ફરીથી જોવે છે. 'હૂં, રોકેટને આરામ જોઈએ,' તે કહે છે. 'હવે તું મારી બેકરી બન!' તે બોક્સને ઊલટે છે અને કલ્પિત લોટની ધૂળ છાંટે છે.

પાંદડાં ક્રંચી બિસ્કિટ બની જાય છે, નાનકડા કંકરા ચોકલેટ કાપકેક બની જાય છે, અને તેજ પીળું ફૂલ કેરીનું કેક બની જાય છે. અમ્મા ચાલતી આવે છે. 'આજે એવું સ્વાદિષ્ટ શું સુગંધાય છે, શેફ?' તે પૂછે છે.

'તાજા કેક વેચાણ માટે તૈયાર!' દુગ્ગુ કહે છે. 'ભાવ: એક ચમકદાર બટન પ્રતિ પીસ.' અમ્મા સિલાઈ ટીનમાંથી બે બટન કાઢે છે અને ચુકવે છે. બંને મિઠાઈઓ હસે છે.

સાંજની દિપદિપતી સંતરી રોશની ફેલાય છે. દુગ્ગુ બોક્સને બાજુએ ઢોળે છે અને તેની ટેડી, ચપ્પલ એન્જિન અને નાની લાલ કારને લાઇનમાં ગોઠવે છે. 'બધા ચઢો! આ સુધીની સૌથી ઝડપી ટ્રેન આવી!' તે 'ટુટ ટુટ' કરે છે.

'આગલું સ્ટોપ, દાદીનું ઘર!' ટ્રેન દુગ્ગુની કલ્પનામાં પેઇન્ટ કરાયેલા પુલ, નદીઓ અને લીલા જંગલો પર ખટખટ દોડે છે. વિંડોમાંથી ટેડી હાથ હલાવે છે જયારે ચપ્પલ એન્જિન 'છકળ છકળ' અવાજ સાથે આગળ વધે છે.

રાત ધીમે ધીમે છવાય છે. ઊંઘાળે દુગ્ગુ બોક્સમાં નરમ તાકિયો મુકે છે, પોતાનું મનપસંદ વાર્તાપુસ્તક રાખે છે અને હળવે કમ્બળ ઉપરથી ખેંચી દે છે. ખટખટ કરતી ટ્રેન હવે શાંત, આરામદાયક ઘોસલું બની જાય છે.

તે ધીમે ફસફસે છે, 'આ મારી ગુપ્ત ગુફા છે.' બહાર ઓરડો શાંત છે. અમ્મા ફ્લેપમાંથી ઝાંખી કરે છે. 'શું આજે રાતે સુષે તેની ગુફામાં છે?' તે ધીમે પૂછે છે.

દુગ્ગુ માથું હલાવે છે. 'ગુફા તો વાંચવા માટે છે.' તે પુસ્તક ખોલે છે અને દૂરનાં રાજ્યોમાં જવા લાગે છે, ત્યાં સુધી તેની પલકો ધીમે ધીમે બંધ થાય છે.

આ બોક્સ એક જ જાદૂઈ દિવસે રોકેટ, બેકરી, ટ્રેન અને ગુફા બની ચૂકી છે. દુગ્ગુ કાર્ડબોર્ડને થપકાજે છે. 'ખાલી વસ્તુઓ વિચારોથી ભરપૂર હોઈ શકે છે,' તે ધીમે કહે છે, તેના ગાલ ચમકે છે.

અમ્મા તેના મસ્તક પર ચુંબન કરે છે. 'સાચું છે,' તે કહે છે. ' તારી કલ્પના તો છલકાય છે.' તે લાઇટ બંધ કરે છે, જ્યારે સૌથી મોટી સાહસિક યાત્રા—સપનાની દુનિયા—દુગ્ગુના મનમાં રાહ જોઇ રહી છે.