ఖాళీగానే మెరుగైన పెట్టె
డుగ్గుకు వచ్చిన పెద్ద ఖాళీ పెట్టె, అతని ఊహాశక్తితో రాకెట్, బేకరీ, రైలు, రహస్య గుహగా మారుతుంది. సాధారణ కార్డ్బోర్డు పెట్టె ఎలా అద్భుతమైన సరదాను నింపుతుందో చూపించే మధురమైన కథ.
డెలివరీతో వచ్చిన పెద్ద పెట్టెలో ఉన్న మిక్సర్ కంటే, ఆ ఖాళీ పెట్టెనే డుగ్గుకు ఎక్కువ ఆసక్తిని కలిగిస్తుంది. అతను దాన్ని హాల్‌కి లాగుకుని వచ్చి, తన ఊహాశక్తితో రాకెట్‌గా ఎగరేస్తాడు, బేకరీగా మార్చి అమ్మకు కేకులు అమ్ముతాడు, రైలుగా పరిగెత్తిస్తాడు, చివరికి మృదువైన దిండు, కథా పుస్తకంతో రహస్య గుహగా మార్చుకుంటాడు. ఒకే రోజు ఒక ఖాళీ పెట్టె ఎన్నో ప్రపంచాలుగా మారగలదని ఈ కథ సంతోషంగా చూపిస్తుంది.
కాంతివంతమైన మధ్యాహ్నం డుగ్గు తలుపు వద్దకు ఒక పెద్ద డెలివరీ పెట్టెను తీసుకొచ్చింది. అది బహుమతిలా అనిపిస్తోంది! డుగ్గు కళ్లూ పెద్దవైయ్యాయి. 'అమ్మా, లోపల ఏ అద్భుతం ఉందో?' అని ఆనందంతో కుదిరిపోయాడు.
స్నేహస్పదమైన డెలివరీ అబ్బాయి పెట్టెను జాగ్రత్తగా ఉంచాడు. అమ్మ నవ్వుతూ, 'మంత్రం ఏదీ లేదు బాబు. ఇందులో కొత్త కిచెన్ మిక్సర్ ఉంది,' అంది. డుగ్గు చిరునవ్వు చిరిగాడు. అతను మిక్సర్ కాదు, ఖాళీ పెట్టె గురించి కలలు చూస్తున్నాడు.
అమ్మ మెరిసే మిక్సర్‌ను తీసేటప్పుడు కాగితాలు మరమరమన్నారు. డుగ్గు ఆ యంత్రాన్ని చుట్టూ కూడా చూడలేదు. అతను కార్డ్బోర్డును తడిమి, 'ఈ పెట్టెను నేను ఉంచుకుందామా, ప్లీజ్?' అని కోరాడు. అతని కళ్లలోని మెరుపు చూసి అమ్మ అవునని తలూపింది.
డుగ్గు ఆ పెట్టెను ఖజానా రథంలా లాగుతూ హాల్‌కి తీసుకొచ్చాడు. అమ్మ నవ్వి, 'ఆడుకో, కానీ తర్వాత చక్కబెట్టాలి,' అంది. పెట్టె కరపెట్టు మీద బొదురుగా పడింది. డుగ్గు తలలో ఉత్సాహకర దృశ్యాలు పూసుకున్నాయి.
డుగ్గు పెట్టెలోకి ఎక్కి ప్రశాంతంగా కూర్చుండి యోచించాడు. పెన్సిల్‌తో చక్కని గోల విండో గీసి కోసాడు. ఆ విండోలోంచి సూర్యకాంతి లోపలికి ప్రవేశించింది. ఆ వెలుగులో అతనికి ఒక మర్మమైన శబ్దం వినిపించింది: 'ఈ పెట్టె ఎగరగలదు!'
గర్జించే ఇంజిన్లకు అనిపించేలా అతను రెండు కాగితపు కప్పులను పక్కన చేర్చాడు. క్రేయాన్‌తో వేసిన గీతలు నియంత్రణ ప్యానెల్‌గా మారాయి. నేరుగా నిలబడి డుగ్గు గర్వంగా చెప్పాడు, 'ఇది నా రాకెట్!'
‘మూడు… రెండు… ఒకటి… బ్లాస్ట్!’ అని అతను చెప్పాడు. కార్డ్బోర్డు రాకెట్ చంద్రుడిని దాటింది, ఎర్రటి మార్స్ మీద దూసుకెళ్లింది. అక్కడ తేనిలా కరిగే లడ్డూలు ఉన్నాయి.
మధ్యాహ్న భోజనం తరువాత డుగ్గు పెట్టెను చూస్తూ, 'హ嗯, రాకెట్లకు విశ్రాంతి కావాలి,' అని చెప్పాడు. 'ఇప్పుడు నువ్వు నా బేకరీ!' అని చెప్పి, పెట్టెను తెరిచి ఆడాడు.
ఆకులు కుకీలుగా, చిన్న రాళ్లు కప్‌కేకులుగా, ఒక పసుపు పువ్వు కేకుగా మారాయి. అమ్మ వచ్చి, 'చెఫ్, ఇవాళ ఏ వాసన చాలా రుచిగా ఉంది?' అని అడిగింది.
'తాజా కేకులు అమ్మకానికి!' అని డుగ్గు చెప్పాడు. 'ధర: ఒక్క మెరిసే బటన్.' అమ్మ తన కుట్టుబొమ్మ డబ్బా నుండి రెండు బటన్లు తీసి చెల్లించింది. ఇద్దరూ నవ్వుతూ మిఠాయిలను తింటున్నారు.
సాయంత్రపు నారింజ వెలుగు అందంగా ఉంది. డుగ్గు తన పెట్టెను తీసుకుని, టెడీ బేర్, ఒక చెప్పు ఇంజిన్, చిన్న ఎరుపు కారును క్రమంగా ఉంచాడు. 'అందరూ ఎక్కండి! ఇది నా ఫాస్టెస్ట్ రైలు!' అని చెప్పాడు.
'తర్వాత స్టాప్, అమ్మమ్మ ఇంటి వద్ద!' రైలు డుగ్గు ఊహించిన వంతెనలు, నదులు, పచ్చని అడవుల మీద గట్టిగా పరుగెత్తింది. చెప్పు ఇంజిన్ గుర్రుగా ముందుకు పోతుండగా, టెడీ బేర్ విండో నుంచీ చేతులూపాడు.
రాత్రి నెమ్మదిగా చోరబడ్డది. నిద్రబోతున్న డుగ్గు పెట్టెలో మృదువైన దిండు, అతని ఇష్టమైన కథా పుస్తకాన్ని పెట్టి, పైగా నెమ్మదిగా దుప్పటిని లాగాడు. దూసుకెళ్లిన రైలు ఇప్పుడు మూర్చించే గూడు అయింది.
అతను నిద్రమత్తులో, 'ఇది నా రహస్య గుహ' అని మెల్లగా చెప్పాడు. బయట గది నిశ్శబ్దంగా ఉంది. అమ్మ పుట మడత మీది నుంచి తిలకిస్తూ, 'ఈ రాత్రి ఈ అన్వేషకుడు తన గుహలోనే నిద్రపోతాడా?' అని తీయగా అడిగింది.
డుగ్గు తల ఊపాడు. 'ఈ గుహ చదవడానికే,' అన్నాడు. అతను పుస్తకాన్ని తెరిచి దూరమైన రాజ్యాల్లో తిరిగాడు. చివరకు అతని కళ్ళపాపలు నిద్రముసుగు వలె కరిగిపోయాయి.
ఒకే రోజు ఈ పెట్టె రాకెట్, బేకరీ, రైలు, గుహ… ఎన్నొ అన్నీ అయింది. డుగ్గు కార్డ్బోర్డును నవ్వుతూ తడిమి, 'ఖాళీ వస్తువులు ఆలోచనలతో నిండవచ్చు,' అని మెల్లగా అన్నాడు. అతని కనుల కళ్లేంబడికి మెరుస్తున్నాయి.
అమ్మ అతని నుదిటిపై ముద్దిఉంది, 'అది నిజమే,' అంది. 'నీ ఊహాశక్తి ఎప్పుడూ వడుల్లోలుగా ఉప్పొంగుతుంది.' ఆమె దీపాన్ని ఆర్పేసింది. పెద్దసాహసం — కలల లోకం — డుగ్గు మనసులో ఎదురు చూస్తోంది.