શાળામાં આવ્યો ચાંદ્રમા: મિત્રતા, મજા અને રાત્રિના આકાશમાં પરત ફરવાની કથા

નાનો બનેલો ચાંદ્રમા એક દિવસ માટે શાળામાં આવે છે, બાળકો સાથે કલા, ગણિત અને સંગીતમાં જોડાય છે, મિત્રો બનાવે છે અને પછી સૌ માટે રાતને પ્રકાશિત કરવા આકાશમાં પરત ફરે છે.

આ કલ્પનાશીલ વાર્તામાં ચાંદ્રમા શાળાની અંદર શું થાય છે તે જોવા ઉત્સુક બને છે અને એક દિવસ માટે કલાસ 1-Bમાં મહેમાન બની પહોંચે છે. બાળકો પહેલા આશ્ચર્ય પામે છે, પછી તેને આનંદથી સ્વીકારે છે. કલા, ગણિત, લંચ અને સંગીત દરમિયાન ચાંદ્રમા સૌ સાથે હળીમળીને સમય વિતાવે છે. પરંતુ ટૂંકમાં બધાને સમજાય છે કે બહારની દુનિયાને રાત્રે તેના પ્રકાશની જરૂર છે. મીઠી વિદાય સાથે ચાંદ્રમા પરત આકાશમાં જાય છે અને બાળકોને દર રાત્રે ઉપર જોઈ હાથ હલાવવાનું વચન આપે છે.

એક શાંત રાત્રે ચાંદ્રમાએ ધીમો ઉશાસ લીધો. 'હું દૂરથી ચમકું છું,' તેણે કહ્યું. 'મને શાળાની અંદર શું થાય છે તે જાણવું છે.'

સૂર્ય ઉગે તે પહેલાં તેણે એક યોજના બનાવી. 'પોપ!' તે બીચ-બોલ જેટલો નાનો બન્યો અને વાદળોમાંથી પૃથ્વી તરફ ધીમે ધીમે તરતો ગયો, આંબા-ગુલાબી આકાશમાં રાતના દીવાસરખો ઝગમગતો.

તે ધીમે થી મેપલ હિલ પ્રાઇમરીમાં, સીધો કલાસ 1-Bમાં, પઝલની શેલ્ફ અને નરમ વાંચન ચટાઈ વચ્ચે ઉતર્યો. ત્યાં હજી કોઈ આવ્યું ન હતું. તે ગોળો ઉત્સાહથી રાહ જોતો રહ્યો.

સવાર થઇ. બાળકો આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા. 'આ ચમકતું ફૂગું છે?' લિયમે પૂછ્યું. 'કદાચ નવો લેમ્પ હશે,' એવાએ ધીમેથી કહ્યું. ઝગમગતા બોલે તેમને જોઈને સ્મિત કર્યું.

'હેલો! હું ચાંદ્રમા છું,' તે નરમ ઝગમહાટે બોલ્યો. 'શું હું આજે અહીં રહી શકું?' બાળકોએ એટલી જોરથી માથું હલાવ્યું કે તેમના વાળ ઉછળી ગયા.

મિસ જ્યુનિપરે બે વખત આંખ મચકાવી, પણ શાંત રહી. 'નિયમ તો રહેશે જ,' તેમણે કહ્યું. 'હાથ ઉછાળો અને દયાળુ રહો.' ચાંદ્રમાએ ઝગમગીને કહ્યું, 'હા, પક્કા!'

કલા ક્લાસમાં ચાંદ્રમાએ પોતાના પર ઝગમગતું ગુંદર લગાવ્યું અને ચટકાં ક્રેયોનથી ધબ્બાં બનાવ્યા. એક ગૂગલી આંખ તેની બાજુએ ચોંટાઈ ગઈ. બધા હસ્યા, ચાંદ્રમા પણ!

ગણિત દરમિયાન તેણે હેનરીને નંબર લાઈનો દોરવામાં મદદ કરી. 'મારી કક્ષા અનુસરો,' તે હસ્યો અને બોર્ડ પર નાની ચાંદ્રપથ જેવી સરસ વળાંક દોર્યા.

લંચ સમયે બાળકો પાળતા પ્રાણી અને ભાઈ-બહેનાની વાર્તાઓ કહ્યાં. ચાંદ્રમાએ કંઈ ખાધું નહીં, પરંતુ દરેક કહાણી સાંભળતા તેનું તેજ થોડું વધારે ચમકતા ગયું.

સંગીતનો સમય! ચાંદ્રમાએ ધીમો સૂર કરાવ્યો. બારીઓ ઘંટડીની જેમ ઝણઝણાઈ અને ટેબલએ તાલ લગાવ્યો. ક્લાસ ખુશ થયો—પરંતુ કોરિડોર કંઇક અંધકારમય લાગ્યો.

ચાંદ્રમા અંદર હતો ત્યારે બહારનું આકાશ ધૂંધળું બન્યું. પક્ષીઓ ચક્કર મારવા લાગ્યા, ઘુવડ વહેલી જાગી ગયા, અને બાળકોને વહેલી ઊંઘ આવવા લાગી. ચાંદ્રમાને ચિંતા થઈ.

મિસ જ્યુનિપર તેની બાજુમાં બેઠી. 'તમે સુંદર મહેમાન છો,' તેમણે કહ્યું, 'પણ દુનિયાને રાત્રે તમારા પ્રકાશની જરૂર છે.' ચાંદ્રમાએ ઉદાસ થઈ માથું હલાવ્યું.

'શું તે ફરી આવશે?' એવાએ પૂછ્યું. આખો ક્લાસ શાંત રહ્યો. ચાંદ્રમાએ ધીમેથી ચાંદી જેવી હલચલથી માથું હલાવ્યું, 'હાં, જ્યારે સુરક્ષિત હશે ત્યારે.'

'જ્યારે તમે યાદ આવશો, ત્યારે હું વધારે તેજસ્વી થઈ ચમકીશ,' તેણે વચન આપ્યું. 'દર રાતે ઉપર જુઓ અને હાથ હલાવો.' બાળકોની આંખોમાં પાણી આવી ગયું, છતાં તેઓ સ્મિત કરતા.

તે સાંજે ચાંદ્રમા મોટો અને તેજસ્વી બની આકાશમાં પોતાની જગ્યા પર પાછો તરતો ગયો. બારણાંમાંથી બાળકોએ હાથ હલાવ્યા, અને ચાંદ્રમાએ ઝગમગતી આંખ મારીને 'શુભરાત્રી' કરી.