અદૃશ્ય ગૃહકાર્ય મદદગાર
મિયાને એક અદૃશ્ય, સૌમ્ય અવાજ મળે છે, જે સીધા જવાબ આપવાને બદલે સંકેતો દ્વારા તેને જાતે ગણિતના દાખલા ઉકેલવામાં મદદ કરે છે.
ગણિતના દાખલા જોઈને મિયા મૂંઝાઈ જાય છે અને કોઈ જવાબ કહી દે એવી ઇચ્છા કરે છે. ત્યારે પવન સાથે આવેલો એક અદૃશ્ય મદદગાર તેને સંકેતો આપે છે. ચિત્રો દોરીને, ગણતરી કરીને અને ભૂલો છતાં પ્રયત્ન ચાલુ રાખીને મિયા જાતે જવાબ શોધવા લાગે છે.
હલકાં પવન والے નાનકડા શહેરમાં મિયા રહેતી હતી, ઘુંઘરાળા વાળવાળી ચંચળ બાળકી. મોટેભાગે તે باہر હસતી-રમતી, પણ આજે она પોતાના ડેસ્કે બેઠી, ભોંવે ચડાવી, કાગળ પર સંખ્યાનો ખીચખાચ ચીજો જોઈ રહી હતી.
'બે ઉમેર્યા ત્રણ,' મિયાએ ઉદાસ ઉછાસ ભર્યો, ગાલને હાથ પર રાખીને. 'મને સમજાતું નથી. કાશ કોઈ મને ધીમે ચુપચાપ જવાબ કહી દે, ώστε હું રમવા દોડી જઉં.'
એ સમયે, નરમ પવન તેની કાન પાસે સરક્યો. પવન સાથે મધુર અવાજ વહેતો આવ્યો, 'હું મદદ કરી શકું,' તે શાંત અને પ્રેમાળ, будто પવનમાં છૂપાયેલી લોરાની જેમ.
મિયા તરત ફરી વળી, આંખો પહોળી થઈ. આસપાસ કોઈ નહોતું. 'એ કોણ बोल्यो?' તેણે ધીમેથી પૂછ્યું, અજાયબી અને જિજ્ઞાસાથી ભરપૂર.
'હું અદ્રશ્ય હોમવર્ક મદદગાર છું,' અવાજે હાસ્ય સાથે કહ્યું. 'જ્યારે બાળકો પહેલા પોતે પ્રયત્ન કરે છે, ત્યારે હું εμφαν.' મિયાએ મુખ ફેરવ્યો, ' તો શું તું મને સીધા જવાબ આપી દેશે?'
મદદગારે આનંદથી કહ્યું, 'જવાબ નહીં, ઈશારા! ચાલ હું-તું સાથે જોઈએ.' મિયાએ ઉછાસ ભર્યો પણ માથું હલાવ્યું. તેણે ફરી ઉછીન્યું: '2 + 3 = ?'
'તંને બે ગોળ દોરી શકે?' મદદગારે પૂછ્યું. મિયાએ પેન્સિલ ઝડપી અને ઝડપથી两个 ગોળ આકાર દોર્યા.
'શાબાશ! હવે ત્રણ વધુ ગોળ ઉમેર,' મદદગારે ખુશીથી કહ્યું. મિયાએ ધીરજથી દોર્યા, દરેક નવો ગોળ ગણતી ગઈ.
'હવે કેટલા ગોળ છે?' અવાજ ગુંજો. મિયાએ આંગળી બતાવી, 'એક, બે, ત્રણ, ચાર, પાંચ!' 'બ बिलकુલ!' મદદગારે હસી કહ્યું. ગર્વથી મિયાનું સ્મિત પહોળું ફેલાઈ ગયું.
પછી તેઓ દરેક સવાલ પર ગયા. મદદગાર રમુજી ઈશારા આપતો: 'જો એક ભાગી જાય તો? તમે બે-બે કરીને ગણો શકો? તમારા મનમાં જવાબને વાર્તા બનીને જુઓ!'
જ્યારે મિયા થાકતી, તો અવાજ ધીમો પડતો. 'જો तू પ્રયાસ છોડે, તો હું દૂર થઈ જઉં. ચાલુ રાખ, હું પાછો આવી જઈશ,' તે પતંગને ઊંચકતા પવન જેવી ધીમેલી ફૂંક સાથે કહ્યુ.
મિયા તેના મિત્રને અદ્રશ્ય થવા દઈ નહોતી માંગતી, તેથી તેણે ફરી પ્રયત્ન કર્યો, ભૂલો થતાં પણ. દરેક પ્રયાસથી મદદગારનો અવાજ વધુ તેજ અને સ્પષ્ટ બનતો ગયો.
થોડી જ વારમાં લગભગ બધા પ્રશ્નો સાફ થઈ ગયા. 'તમે કરી બતાવ્યું!' મદદગારે ખુશીથીચીંઘારી. 'તમે મદદ કરી,' מિયા હસીને બોલી. 'હું તો ફક્ત યાદ અપાવ્યું,' પવન બોલ્યો, 'કાર્ય તો તમારા હોશિયાર દિમાગે કર્યું.'
અગલા દિવસે શિક્ષકે मुस્કુરાવી, 'અદ્ભુત કામ, મિયા! હું જોઈ શકું છું કે તું ખરેખર વિચારે છે.' મિયાનું હૃદય સૂર્યજવી ઝગમગાટથી ભરાયું.
એ રાતે મિયાએ નવું હોમવર્ક ખોલ્યા પછી ધીમેથી પૂછ્યું, 'મદદગાર, તું આજુબાજુ છે?' પવન બોલ્યો, 'પ્રયત્ન શરૂ કર, હું અહીં જ રહીશ.'
મિયા સ્મિત કરી, કારણ કે હવે તે ક્યારેય એકલી નહોતી. જયારે પણ તે હિંમતથી પ્રયત્ન કરશે, તેનો અદ્રશ્ય મિત્ર તરત આવશે અને તેને માર્ગ બતાવશે.