ગુમ થયેલ ક્રેયોનનું રાજ્ય

બેલા પોતાના ગુમ થયેલા લાલ ક્રેયોનને જાદુઈ રાજ્યમાં શોધી કાઢે છે અને સમજેછે કે દરેક રંગ અને દરેક મિત્રનું પોતાનું મહત્વ હોય છે.

ભારે વરસાદના દિવસે બેલા પોતાના પરિવારનું ચિત્ર બનાવી રહી હોય છે ત્યારે તેનો લાલ ક્રેયોન ગાયબ થઈ જાય છે. તેને વિશ્વાસ છે કે લાલ ક્યાંક ખાસ જગ્યાએ ગયો છે, તેથી તે તેને શોધવાનો નિશ્ચય કરે છે. રાત્રે તેની ક્રેયોન બોક્સ ઝગમગી ઊઠે છે અને બેલા 'ગુમ થયેલ ક્રેયોનના રાજ્ય'માં પહોંચી જાય છે—જ્યાં કાગળના રસ્તા, પેન્સિલ-શેવિંગના મિનારા અને ચમકતા રંગો છે. ત્યાં તેને ખબર પડે છે કે લાલને લાગ્યું કે કોઈ તેને ધ્યાન આપતું નથી. બેલા તેને સમજાવે છે કે દિલ, આગ અને વીર કપડાં જેવા કેટલાય મહત્વના રંગો માટે લાલ જરૂરી છે. મિત્રતા, હિંમત અને કદરની આ વાર્તા બતાવે છે કે કોઈ પણ રંગ કે મિત્ર નાનું નથી.

ભારે વરસાદ વરસતો હતો, તેથી ક્લાસ 2B રૂમની અંદર રહ્યો. શાંત બેલા આર્ટ શેલ્ફ પાસે બેઠી. તેણે એક મોટા કેરીના ઝાડ હેઠળ પોતાના પરિવારનું ચિત્ર બનાવ્યું. તેજસ્વી ક્રેયોનોએ તેની પેજને તપ્ત સૂર્ય અને લીલા પાનોના રંગોથી ભર્યો, અને તે હસતી રહી.

અચાનક બેલાનું મોં ખૂલ્યું. લાલ ક્રેયોન ગાયબ! તેણે પોતાની ડેસ્ક, પાઉચ, ત્યાં સુધી કે ચંપલ નીચે પણ શોધ્યું. લાલ ક્યાંય ન મળ્યો. તેના વગર તેના કેરી-ઝાડના ચિત્રને—અને તેના દિલને—થોડું ફિક્કું અને એકલું લાગે છે.

'ગુમ થયેલ ક્રેયોન ક્યારેય પાછા આવતાં નથી,' અયાનએ ખભા ઉંચા કરીને કહ્યું. બેલાએ સંમત થવાનો ઇનકાર કર્યો. તેને લાગ્યું કે લાલ કોઈ સાચી જગ્યાએ ગયો છે, અદૃશ્ય નથી થયો. તેણે નક્કી કર્યું કે તે તે ગુપ્ત સ્થળ શોધી કાઢશે.

તે રાત્રે બેલાએ પોતાની ક્રેયોન બોક્સ ખિડકાની પટ્ટી પર મૂકી. તેણે ધીમેથી કહ્યું, 'લાલ, કૃપા કરીને ઘરે આવી જા.' સ્કેચપેડને ચાંપતા તે સુઈ ગઈ, જ્યારે ઠંડી ચાંદની રૂમમાં હળવેથી પ્રકાશિત થતી રહી.

સસર…! બેલા જાગી. તેની ક્રેયોન બોક્સ ઇન્દ્રધનુષ જેવી ઝગમગતી હતી. રંગો ઘૂમતા ઘૂમતા, તેને બેડ પરથી ઉછાળી ઝગમગતી હવામાં ઉડાવી ગયા. રૂમ ધીમે ધીમે અદૃશ્ય થયો, પણ બેલા ડરી નહીં; માત્ર અચંબો થયો.

તે ત્યાં ઉતરી જ્યાં પેન્સિલ-શેવિંગના મિનારા ઘૂમતા, કાગળના રસ્તા કરકરતા, અને રબરના ફળો ઝાડેથી લટકતા હતા. હસતા પાટિયા પર લખેલું હતું, 'ગુમ થયેલ ક્રેયોનના રાજ્યમાં સ્વાગત!' બેલાની આંખો ઝળહળી ઉઠી.

એક ચમકતા પીળા ક્રેયોન નાનકડું ટોપ હલાવ્યું. 'હાય, બેલા! લાલ ભાગી ગયો છે અને અમારા રંગ ફિક્કા પડી રહ્યા છે,' તેણે કહ્યું. બેલાએ હિંમતથી માથું હલાવ્યું. તે પોતાના ક્રેયોન મિત્રને મદદ કરવા તૈયાર હતી.

રંગ કાઉન્સિલમાં બુદ્ધિશાળી નીલાએ કહ્યું, 'લાલને લાગ્યું કે કોઈ તેને ધ્યાન નથી આપતું. હવે સૂર્યાસ્ત ફિક્કા છે અને ગુલાબ ગ્રે બન્યા છે.' બેલાનું દિલ દુખી ગયું. 'મારે તો હજી પણ લાલ ગમે છે,' તે બોલી. 'ચાલો, તેને યાદ અપાવીએ કે તે કેટલો મહત્વનો છે!'

બેલાએ મેણાં જેવા પગલાંઓનો પીછો કર્યો, સ્ક્રિબલ વેલી પાર કરી અને ક્રમ્પલ માઉન્ટેન પર ચડી. એક ફાટેલા સ્કેચબુકના પાન નીચે તેને લાલ મળ્યો—એકલો, ટિપ તૂટી ગયેલી, અને ધૂમિલ આવરણ.

'તું છુપાયો કેમ?' બેલાએ પૂછ્યું. લાલે ઊંડો શ્વાસ લીધો, 'બાળકો પીળો કે નીલો પસંદ કરે છે. તેઓ મને ભૂલી જાય છે.' બેલાએ સ્મિત કર્યું, 'તું દિલ, આગ અને વીર કપડા રંગે છે! દુનિયાને તારી ચમક જોઇએ છે. મારી સાથે પાછો આવી જા.'

લાલે બેલાનો હાથ પકડી લીધો. કલર વ્હીલ પાસે જઈ મધ્યને સ્પર્શ કર્યો. ફૂશ! રંગો ચારે બાજુ દોડ્યા. ફૂલો ઝગમગ્યા, મિનારા ચમક્યા, અને બધા ક્રેયોન નાચ્યા, પોતાના તેજસ્વી મિત્રને ખુશીથી વધાવી.

સવાર થઇ. લાલ બેલાની બોક્સમાં આરામથી પડ્યો હતો, ચમકદાર અને ગર્વભેર. બેલાએ તેની સફર વિશે કોઈને કહ્યું નહીં, પણ તેના પછીના ચિત્રમાં એક મોટું લાલ દિલ ઝગમગતું હતું—આ રાજ્ય માટે રહસ્યભર્યું આભાર.