ਛੋਟਾ ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੱਸਦਾ ਚੰਦ

ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਦਇਆ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਉਡਾਉਣ ਦਾ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਭੋਜਨ ਮੇਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੋਟਾ ਗਣੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਮੂਸ਼ਕ ਨਾਲ ਘਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਮੂਸ਼ਕ ਸੱਪ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਚੰਦ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੱਸਣ ਲੱਗਾ। ਜਾਣੋ ਕਿਵੇਂ ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਦਇਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਮੰਨਣ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਸਮਝਾਈ।

ਇੱਕ ਗਰਮ ਸ਼ਾਮ, ਛੋਟਾ ਗਣੇਸ਼ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭੋਜਨ ਮੇਲੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਲੱਡੂਆਂ ਤੇ ਖੀਰ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਗੜਗੜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।

ਵੱਡੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ 'ਚ ਲੱਡੂ, ਖੀਰ, ਪੂਰੀਆਂ, ਰਸਦਾਰ ਫਲ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਸਬ ਤੋਂ ਮਨਪਸੰਦ ਚੀਜ਼—ਨਰਮ ਮਿੱਠੇ ਮੋਦਕ, ਜੋ ਨਾਰੀਅਲ ਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਮੋਦਕ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ, ਫਿਰ ਤੀਜਾ। ਗਣੇਸ਼ ਖਿੜਖਿੜ ਹੱਸਿਆ, 'ਸਿਰਫ ਇਕ ਹੋਰ!' ਸ਼ੀਘਰ ਹੀ ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਛੋਟੇ ਢੋਲ ਵਰਗਾ ਗੋਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਣੇਸ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਂਘੂ ਪਰ ਬੜਾ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੀਹਣੇ ਚੂਹੇ ਦੋਸਤ ਮੂਸ਼ਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਬੈਠਿਆ, ਘਰ ਵੱਲ ਹੌਲੀ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰ।

ਮੂਸ਼ਕ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, 'ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਗਣੇਸ਼! ਅੱਜ ਤੂੰ ਭਾਰੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈਂ!' ਗਣੇਸ਼ ਹੱਸਿਆ, 'ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਚਲਾਂਗੇ, ਮੇਰੇ ਬਹਾਦਰ ਦੋਸਤ।'

ਰਾਤ ਦੀ ਹਵਾ ਠੰਢੀ ਸੀ। ਤਾਰੇ ਚਮਕੀਲੇ ਕਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਚੰਦ ਸੁੱਚਾ ਚਿੱਟਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਚਾਨਕ ਇਕ ਲੰਬਾ ਸੱਪ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰੀੰਗ ਗਿਆ। ਡਰ ਕੇ ਮੂਸ਼ਕ ਇਕ ਪਾਸੇ ਉੱਚਾ ਛਾਲ ਮਾਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ!

ਗਣੇਸ਼ ਲੁੜਕ ਕੇ ਨਰਮ ਧੱਪ ਨਾਲ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਆ ਪਿਆ। ਉਸਦਾ ਗੋਲ ਪੇਟ ਹਿੱਲਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਿੱਠੇ ਮੋਦਕ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।

ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚੋਂ ਚੰਦ ਨੇ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੀਹਿਆ ਅਤੇ ਠਠਾ ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਸ ਪਿਆ। 'ਹਾ ਹਾ! ਮੋਟੇ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖੋ!' ਚੰਦ ਜੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ।

ਗਣੇਸ਼ ਸ਼ਰਮੀਂਦਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧੂੜ ਝਾੜੀ ਅਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਫਿਸਲ ਜਾਏ ਤਾਂ ਹੱਸਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।'

ਪਰ ਚੰਦ ਫਿਰ ਵੀ ਖਿੜਖਿੜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਭੰਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ। 'ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚਿੜਾਏਂਗਾ, ਫਿਰ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ,' ਉਸ ਨੇ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ।

ਝੱਟੀ ਹੀ ਚੰਦ ਦਾ ਚਮਕੀਲਾ ਚਿਹਰਾ ਮੰਦ ਪੈ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਨੇਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਚੰਦ ਨੇ ਹੌਲੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਚਿੜਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।'

ਗਣੇਸ਼ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਬੋਲਾ, 'ਫਿਰ ਚਮਕ, ਚੰਦਿਆ। ਯਾਦ ਰੱਖ: ਸੋਹਣਪ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੰਡਣ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਿੜਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ।'

ਚੰਦ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਪਾਠ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ: ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਡਿੱਗ 'ਤੇ ਹੱਸੋ ਨਾ—ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ 'ਚ ਮਦਦ ਕਰੋ।

ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਚੰਦ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਂਦਾ ਹੈ: ਦਇਆਲੂ ਬਣੋ, ਗਲਤੀਆਂ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਣ ਦਿਓ।

Punjabi