ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਟੂਥਬ੍ਰਸ਼

ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬੁਰਸ਼ ਬ੍ਰਿਸਲ ਪਲੇਕ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯਾਤਰਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਤਾਰਾ ਇਕ ਕਲਪਨਾਸ਼ੀਲ ਕੁੜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੰਦ ਬਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਇਕ ਸਵੇਰ ਉਸਦੀ ਬੁਰਸ਼ ਜੀਉਂਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਿਸਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਟੂਥੀ ਟਾਉਨ ਨਾਮ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪਲੇਕ ਦਾਨਵ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਚੁਰਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਸਲ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਤਾਰਾ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਬਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਝਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਦਰਦਨਾਕ ਨਹੀਂ, ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆਤਮਕ ਕਹਾਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬਰਸ਼ ਕਰਨ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ-ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਜਨਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਤਾਰਾ ਇੱਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਭਰੇ ਪੀਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਘੁੰਘਰਾਲੂ ਸਨ, ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕਲਪਨਾ ਸੀ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਝੱਗ ਉਸ ਲਈ ਡਰੈਗਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਚਮਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਕਟ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਸਨ!

ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਬੁਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। 'ਇਹ ਮਿੰਟ ਵਾਲੀ ਪੇਸਟ ਸੜਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰੇਸ਼ੇ ਚੁੱਬਦੇ ਹਨ,' ਉਹ ਬੁੜਬੁੜਾਈ। 'ਮੇਰੇ ਦੰਦ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਠੀਕ ਲੱਗਦੇ ਹਨ!'

ਇਕ ਸਵੇਰ ਤਾਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁਰਸ਼ ਫੜੀ, ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਪਰ ਬੁਰਸ਼ ਹਿੱਲੀ, ਖਿੱਲ ਖਿੱਲ ਹੰਸੀ ਅਤੇ ਸਿੰਕ ਉੱਤੇ ਨਿੱਕੀ ਨਚਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ!

'ਹੈਲੋ, ਤਾਰਾ!' ਬੁਰਸ਼ ਚਹਿਕੀ। 'ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਸਲ ਹਾਂ। ਆਓ ਅੱਜ ਇਕ ਵੱਡੇ ਸਫਰ ਤੇ ਚਲ੍ਹੀਏ!' ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਛਲ ਪਈ।

ਤਾਰਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ। 'ਤੂੰ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?' ਬ੍ਰਿਸਲ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। 'ਅਸੀਂ ਬੁਰਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਬਹਾਦਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਟੂਥੀ ਟਾਉਨ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੀ ਤੂੰ ਮਦਦ ਕਰੇਗੀ?'

ਚਮਕਦਾਰ ਟੂਥਪੇਸਟ ਦੀ ਇਕ ਫੀਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਗਈ। ਸ਼ੂਸ਼! ਉਹ ਟੂਥੀ ਟਾਉਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਉਤਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੋਤੀ ਵਰਗੇ ਮਿਨਾਰ, ਮਿੰਟ ਵਾਲੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਬਬਲਗਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਸਨ।

'ਵਾਹ!' ਤਾਰਾ ਨੇ ਸਸਕਾਰਿਆ। ਸਭ ਕੁਝ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਪਰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਸਨ। ਬ੍ਰਿਸਲ ਨੇ ਆਹ ਭਰੀ, 'ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਦੇਖ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਗੰਦਾ ਫੈਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।'

ਚਮਕਦਾਰ ਇਮਾਰਤਾਂ 'ਤੇ ਸਲੇਟੀ ਦਾਗ ਪਵੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਦੰਦ ਲੋਕ ਡਰੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਤਾਰਾ ਗੂਡਿਆਂ 'ਚ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਦੋਸਤੋ, ਕੀ ਹੋਇਆ?'

'ਪਲੇਕ ਦਾਨਵ!' ਚੋੰਪੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦੰਦ ਬੱਚੇ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ। 'ਉਹ ਸ਼ੂਗਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਏ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਚਮਕ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ!'

ਤਾਰਾ ਸਿੱਧੀ ਖੜੀ ਹੋਈ। 'ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੋਵੇਗਾ!' ਬ੍ਰਿਸਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਯਕੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਬੁਰਸ਼-ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਓ, ਬੁਰਸ਼ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਿਸ ਕੇ ਭਜਾਈਏ!'

ਤਾਰਾ ਨੇ ਬ੍ਰਿਸਲ ਉਠਾਈ ਪਰ ਠੱਠਕ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਬਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਯਾਦ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਸਲੇਟੀ ਕੰਧ ਵੱਲ ਕਦਮ ਵਧਾਇਆ।

'ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ,' ਬ੍ਰਿਸਲ ਨੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਤਾਰਾ ਨੇ ਨਰਮੀਂ ਨਾਲ ਬਰਸ਼ ਕੀਤਾ। 'ਧਪ!' ਹਰ ਪਲੇਕ ਦਾਨਵ ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕੀ ਚੀਂਕ ਨਾਲ ਉੱਡਿਆ ਅਤੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।

'ਗੁਦਗੁਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ!' ਤਾਰਾ ਖਿੱਲ ਖਿੱਲ ਹੰਸੀ। ਉਹ ਦੌੜੀ, ਕੰਧਾਂ, ਫੁਹਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਜਦ ਤਕ ਟੂਥੀ ਟਾਉਨ ਨਵੇਂ ਦੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ ਨਾ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਦੰਦ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤਾਲੀਆਂ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗੇ। 'ਧੰਨਵਾਦ, ਤਾਰਾ!' ਚੋੰਪੀ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ। 'ਸਾਡਾ ਘਰ ਫਿਰੋਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ!' ਤਾਰਾ ਖਿੜੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਣ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।

ਬ੍ਰਿਸਲ ਮੁਸਕਾਈ। 'ਵੇਖਿਆ? ਬੁਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਕੋਈ ਬੋਝ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸਵੇਰ ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯਾਤਰਾ ਹੈ!'

ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ, ਬ੍ਰਿਸਲ ਸਿੰਕ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਤਾਰਾ ਨੇ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਵਿੱਖਾ ਕੇ ਹੱਸਿਆ, 'ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੈ!'

ਹੁਣ ਤਾਰਾ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬਰਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਿਸਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲੀ ਮਿੰਟੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।