ஈவாவின் வானப் பயணச் சாகசம்
உயரத்தைக் கண்டு அஞ்சும் ஈவா, கேப்டன் பிளப்புடன் தனது முதல் விமானப் பயணத்தில் பாட்டியைச் சந்திக்கப் புறப்படுகிறாள்.
மேகங்களுக்கு மேல் பறக்க வேண்டும் என்பது ஈவாவின் கனவு. ஆனால் உயரம் அவளுக்குப் பயம் தருகிறது. பாட்டியைச் சந்திக்க விமானத்தில் புறப்படும் ஈவா, அம்மாவின் துணையுடனும் தனது கற்பனையுடனும் வானத்தில் ஒரு புதிய சாகசத்தை அனுபவிக்கிறாள்.
பச்சை丘கள் மற்றும் ஒளிரும் சூரியகாந்திகள் நிறைந்த கிராமத்தில் ஈவா வாழ்ந்தாள். அவள் பெரிய கண்ணாடி அணிந்து, நீல பின் பையை背ந்து, விமானத்தில் பறக்க கனவு கண்டாள்.
ஈவா மேலே காட்டி, 'மேகங்கள் மாற்ஷ்மெல்லோ வாசனையாக இருக்குமோ!' என்று சொன்னாள். ஆனால் அவளுக்கு உயரம் பயமாக இருந்தது; விளையாட்டு பூங்காவின் சருகூடு கூட அவளின் முழங்கால்களை நடுங்கச் செய்தது, வயிற்றை நடுங்கச் செய்தது.
ஒரு வெயில்கதிர் காலை, அம்மா ஈவாவுக்கு மின்னும் டிக்கெட்டுகளை கொடுத்தாள்—பாட்டியை பார்க்க. 'நாம் மேகங்களுக்குமேல் பறக்க வேண்டும்!' என்று அம்மா சிரித்தாள். ஈவாவின் வயிறு பண்கேக் போல புரண்டது.
விமானநிலையம் மிகவும் களம்கொண்டு இருந்தது. ஈவா கேப்டன் பிளப்பை அணிந்து, 'நீ என் நண்பன். எனக்கு தைரியம் கொடு,' என்று சொன்னாள்.
மிகப் பெரிய வெள்ளி விமானம் காத்திருந்தது. ஈவாவின் இடம் ஜன்னலருகே. ஒரு அன்பான பணிப்பெண், 'வானத்தை பார்க்க தயாரா?' என்று கேட்டார். ஈவா கீழே பார்த்தால், பொம்மை போன்ற சிறிய ஊர் தெரிந்தது.
'பறப்பதற்கு தயாரா!' என கப்டன் உரக்க கூறினார். இயந்திரங்கள் முரசமிட்டு, சக்கரங்கள் ஓட, –ஊம்!– விமானம் உயர்ந்தது. ஈவா அம்மாவின் கையை இறுக்கப் பிடித்து, 'நான் உண்மையிலேயே பறக்கிறேன்!' என்று ஆச்சரியப்பட்டாள்.
உயரத்தில் மேகங்கள் யானை, டைனோசர், மற்றும் வண்ண வானவில் டிராகன் போல தெரிந்தன. 'மேகங்கள் கனவு காணுமா?' என்றார் ஈவா. அம்மா சிரித்து, 'அவை உன்னைப் போன்ற பிள்ளைகள் பற்றி கனவு காணும் போலும்' என்றாள்.
புன்னகைதூக்கும் பணிப்பெண்கள் வெப்பமான குக்கீகளையும் ஆப்பிள் ஜூஸையும் கொடுத்தனர். ஈவா கேப்டன் 플ஃப் விமானத்தை ஓட்டுகிறாள் என்று கற்பனை செய்தாள். 'சிறகுகளை நிலைநிறுத்து, கேப்டன்! நாம் மேகத்தில் நுழைகிறோம்!' என்று அவள் கிறுக்கிக் கொண்டாள்.
சிறிய அதிர்வுகள் விமானத்தை அசைத்தன. 'இது வானத்தின் கிலுகிலு மட்டும்தான்,' என்ற அம்மா. ஈவா ஒரு மேகக் குதிரையில் பாய்கிறதாக கற்பனை செய்து, 'நான் தைரியமானவள், நான் பறக்கிறேன்,' என்று கிசுகிசுத்தாள்.
மென்மையான ஒரு தொட்டுடன் விமானம் தரையிறங்க, அனைவரும் கையைத் தட்டினர். ஈவா நேராக அமர்ந்து, கண்கள் மின்னின. 'நான் செய்துவிட்டேன்!' என்று வரவேற்றாள். 'நான் வானத்தில் பறந்தேன்!'
வெளியில் பாட்டி வண்ண மலர்களால் ஆன குடையை அலைத்தாள். 'என் வானக் குழந்தை!' என்று அழைத்து ஈவாவை இறுகப் புடைத்தாள். 'உன் மேக அறிக்கைக்காக மாற்ஷ்மெல்லோஸ் கொண்டு வந்தேன்!'
அந்த இரவு ஈவா எழுதியது: 'மேகங்களில் சாகச வாசனை இருக்கிறது, தைரியம் பறப்பது போன்ற உணர்வை தருகிறது.' பாடம்: உயர பறக்க பறக்கை தேவையில்லை—தைரியமும் கற்பனையும் போதும்.