తొమ్మిది రాత్రులు, తొమ్మిది చిన్న ప్రశ్నలు

ఆజీ జ్ఞానంతో, చిన్న చిన్న అనుభవాలతో నవరాత్రిలో వెలుగు, దయ, ధైర్యం, శక్తి గురించి తెలుసుకునే అనయ కథ.

నవరాత్రి అంటే అనయకు ఎంతో ఇష్టం. ఈసారి పండుగలోని దీపాలు, గర్భా నృత్యం, అమ్మవారి శక్తి గురించి ఆమెకు ఎన్నో ప్రశ్నలు కలిగాయి. ఆజీ చెప్పిన మాటలను రోజువారీ జీవితంలో ఆచరిస్తూ, దయలోనూ ధైర్యంలోనూ నిజమైన శక్తి ఉందని అనయ తెలుసుకుంటుంది.

అనయకు నవరాత్రి చాలా ఇష్టం. పండుగ రోజుల్లో వారి ఇంటి తలుపు వద్ద రంగురంగుల పువ్వులు, అమ్మవారి దగ్గర మెరవే దీపాలు, డాండియా కర్రల శబ్దం, వంటగదిలోని ప్రసాదపు తియ్యని వాసన ఇంటంతా నింపేవి. కానీ ఈ సంవత్సరం అనయకు కొన్ని ప్రశ్నలు వచ్చాయి.

మొదటి రాత్రి, ఆజీ ఒక చిన్న దీపాన్ని వెలిగించింది. 'ఆజీ, మనం దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం?' అనయ అడిగింది. ఆజీ మృదువుగా నవ్వింది. 'చిన్న వెలుగైనా చీకటిని పారద్రోలగలదు,' అని ఆమె చెప్పింది.

మరుక రోజు, టార్చ్ వెలుగుతో అనయ తన తమ్ముడు మంచం కింద పోయిన బొమ్మను గుర్తించేందుకు సహాయపడింది. 'చూశావా,' ఆమె గర్వంగా сказала, 'చిన్న వెలుగు ఎంత దోహదపడింది!'

రెండవ రాత్రి, అందరూ వృత్తంగా గర్భా నృత్యం చేస్తుండటాన్ని అనయ చూశింది. 'ఆజీ, మనం చుట్టూ చుట్టూ ఎందుకు నర్తిస్తాం?' అని ఆమె అడిగింది. 'వృత్తంలో మొదటివాడు, చివరివాడు ఎవరూ ఉండరు. అందరికీ చోటు ఉంటుంది,' అని ఆజీ చెప్పింది.

గేట్ వద్ద ఒక కొత్త అమ్మాయి నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉండటాన్ని అనయ గమనించింది. 'రా,' అని ఆమె ఆహ్వానించింది, 'నాకు పక్కనే నిలువు.' ఆ అమ్మాయి చిరునవ్వుతో వృత్తంలో చేరి, ఆహ్వానం అందుకుని ఆనందించింది.

మూడవ రాత్రి అనయ దుర్గమ్మ చిత్రాన్ని చూశింది. 'ఆజీ, దుర్గమ్మకి ఇన్ని చేతులెందుకు?' అని ఆమె అడిగింది. 'శక్తి ఎన్నో పనులు చేయగలదని గుర్తు చేయడానికి,' అని ఆజీ వివరించింది. 'అది రక్షిస్తుంది, సహాయపడుతుంది, ఆశీర్వదిస్తుంది, తప్పును ఎదుర్కొంటుంది.'

'నాకు అయితే రెండు చేతులే!' అనయ说道. ఆజీ నవ్వింది. 'బాగా ఉపయోగిస్తే రెండే చాలును,' అంది. అనంతరం అనయ తన రెండు చేతులతో అమ్మకు బట్టలు మడవడంలో సహాయం చేసింది, పూలను తీసుకువేసింది, తమ్మితో క్రేయాన్లు పంచుకుంది. రెండు చేతులతో కూడా ఎంతో చేయొచ్చని ఆమె చూపించింది.

నాలుగో రాత్రి, అనయ పసుపు రంగు రిబ్బన్ పెట్టుకుంది. 'పసుపు రంగు ఏమి సూచిస్తుంది?' ఆమె అడిగింది. 'ఆనందం, దయ,' అని ఆజీ కళ్లలో తళుకుతో చెప్పింది.

పాఠశాలలో, అనయ స్నేహితురాలు తన టిఫిన్ మర్చిపోయింది. అనయ తన పరాటాను రెండు భాగాలుగా విరిచింది. 'ఒకటి నీది, ఒకటి నాది,' అనగా స్నేహితురాలికి మెరిసే చిరునవ్వు వచ్చింది.

ఐదో రాత్రి, అనయ అమ్మను సాదా ఆహారం తింటూ చూసింది. 'కొందరు ఉపవాసం ఎందుకు ఉంటారు?' అని అడిగింది. 'ఉపవాసం మన కోరికలను నియంత్రించుకోవడం నేర్పుతుంద' అని ఆజీ చెప్పింది.

ఆ సాయంత్రం, అనయ తన తమ్ముడు అతిపెద్ద లడ్డూను ఆశగా చూస్తున్నాడు అనే విషయాన్ని చూసింది. ఆమె దాన్ని అతనితో పంచుకుంది. పంచుకోగానే అది ఇంకా తీపిగా అనిపించింది.

ఆరవ రాత్రి, అనయ తన స్నేహితురాలు రియాకు గర్భా అడుగులు గుర్తు చేసేందుకు సహాయపడింది. 'అడుగు, చప్పటి, తిప్పు,' అని ఆమె చప్పుడు లేకుండా చెప్పింది. వారు చేసిన తప్పులపై ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు. ఆజీ చెప్పినట్లే, 'శక్తి సహాయపడుతుంది.'

ఏడవ రాత్రి బలమైన గాలి విసిరింది, ఒక దీపం ఆరిపోయింది. అనయ వెంటనే మిగతా దీపాలను తన చేతులతో కప్పింది. 'ఆజీ!' అని పిలిచింది, ఇద్దరూ కలిసి ఆ వెలుగును కాపాడారు.

ఎనిమిదవ రాత్రి అనయ, 'పిల్లలూ ధైర్యంగా ఉండగలరా?' అని అడిగింది. 'ఖచ్చితంగా,' అని ఆజీ అన్నారు. 'నిజం చెప్పినప్పుడూ, 'క్షమించండి' అన్నప్పుడూ, మళ్లీ ప్రయత్నించినప్పుడూ, ఎవరికైనా సహాయపడినప్పుడూ పిల్లలు ధైర్యంగా ఉంటారు.'

అనయ తన లైబ్రరీ పుస్తకంలో చిరిగిన పేజీ గుర్తు పెట్టుకుంది. ఆమె దాన్ని ఉపాధ్యాయురాలికి ఇచ్చి, 'క్షమించండి, పొరపాటుగా ఈ పేజీ చించాను' అనిఅందించింది. ఆమె హృదయం తేలికగా అనిపించింది.

తొమ్మిదవ రాత్రి అనయ, 'ఆజీ, నవరాత్రి అసలు ఎంచేత?' అని అడిగింది. 'మనలోని శక్తిని గుర్తు చేసుకొవడమే నవరాత్రి,' అని ఆజీ చెప్పారు. 'దయగా, నిజాయితీగా, సహాయపడటానికి, మళ్లీ ప్రయత్నించేందుకు ఉండే శక్తి.'

పదవ రోజు ఉదయం, అనయ మళ్లీ తన పసుపు రిబ్బన్ వేసుకుంది. అమ్మ అడిగింది, 'ఈ రోజు ఏ రంగు వేసుకున్నావు?' 'ఈ రోజు నేను దయను, ధైర్యాన్ని, ఒక పెద్ద చిరునవ్వును వేసుకున్నాను,' అనయ నవ్వింది.

ఆ నవరాత్రి అనయకు అర్థమైంది—పండుగలు కొత్త బట్టలు, మిఠాయిలు, నాట్యాలకే కాకుండా మన లోపల తక్కువ తెలుపు మరింత వెలిగించడానికీ. నీతి: నిజమైన శక్తి దయ, ధైర్యం, సహనం, నిజాయితీ, ప్రేమలో వుంటుందని నవరాత్రి మనకు గుర్తు చేస్తుంది.

Telugu