રોહન અને લાલ પટંગ

રોહનની લાલ પટંગ ખોવાઈ જાય છે. મદદથી તે પટંગ શોધે છે, પપ્પા સાથે સમારે છે અને ફરી ઉડાડે છે.

રોહનને તેની લાલ પટંગ ખૂબ વહાલી છે. એક દિવસ પાર્કમાં પટંગ ઉડાડતાં તેની દોરી તૂટી જાય છે. રોહન નિરાશ થાય છે, પણ એક દયાળુ વડીલ તેને પટંગ શોધવામાં મદદ કરે છે. પછી રોહન અને તેના પપ્પા સાથે મળીને પટંગ સમારે છે.

રોહન પાસે એક તેજસ્વી લાલ પટંગ હતી, જે સૂર્યપ્રકાશમાં ચેરી જેવી ચમકતી. તે કહેતો, 'આ મારું સૌથી સુંદર રમકડું છે!' હાથમાં પકડતાની સાથે જ તે વિશાળ સ્મિત કરતો અને પટંગને આકાશમાં નાચતું જોવા આતુર હતો.

એક પવનિયાળી સવાર, રોહન કૂદકાં મારતો પાર્કમાં ગયો. 'આ પવન એકદમ સરસ છે!' તે બોલ્યો. તેની પટંગની પૂંછડી પાછળ ફફડતી હતી અને તેનું હૃદય ખુશીમાં ધડકતું હતું.

રોહનનું પટંગ આકાશમાં ઊંચું ઉડી રહ્યું હતું. ફૂઉં! પવન તેને ઉંચે ઉડાવી રહ્યું હતું. રોહન ખુશ હતો જ્યારે તેણે પટંગને ઘાસ અને ઝૂલાઓ ઉપર સરકતા જોયું.

રોહનની લાલ પટંગ વધુ ઊંચે ઉડી રહી છે. તે ઊંચા વૃક્ષો પાસેથી પસાર થઈ રહી છે. તે લાગે છે કે તે આકાશમાં સફર કરી રહી છે.

અચાનક—ટપ! દોરી તૂટી ગઈ. રોહન મોં ખૂલતો ગયો જ્યારે પટંગ દૂર સરકી ગઈ. 'અરે નહિ, પાછી આવ!' તે ચીસતો દોડ્યો, જલદી જલદી.

તેને દરેક જગ્યાએ શોધ્યું: બેંચ પાસે, તળાવની બાજુ, સ્લાઇડની નીચે અને રેતબક્સની આસપાસ. પરંતુ લાલ પટંગ ક્યાંય દેખાતું નથી.

થાકેલો અને દુઃખી, રોહન ઘાસ પર બેસી ગયો. 'મારી પટંગ ખોવાઈ ગઈ,' તેણે ધીમે કહ્યું, જ્યારે એક અશ્રુ તેની ગાલે ચિંધીને ગયું. પાર્ક અચાનક શાંત અને ઉદાસ લાગ્યું.

ઉપર એક ચંચળ ખિસકોલી ચહચહી, અને એક દયાળુ વૃદ્ધ હળવા સ્મિત સાથે ચાલતાં આવ્યા. 'નાનકડા મિત્ર, તું કંઈક શોધી રહ્યો છે?' તેમણે ઢીલા સ્વરે પૂછ્યું.

'મારી લાલ પટંગ,' રોહન બોલ્યો. વૃદ્ધે ઉંચા વૃક્ષ તરફ ઈશારો કર્યો. ડાળીઓમાં અટવાયેલી પટંગ નાની ધ્વજા જેવી લહેરાતી હતી, જેમ કે તે મદદની રાહ જોઈ રહી હતી.

'અહીં છે!' રોહન ખુશીથી ચમક્યો. વડીલોએ લાંબી લાકડીથી પટંગને સરકાવી બહાર કાઢી અને તેને સોંપી. 'સાવધ રેજે,' તેમણે દયાથી કહ્યું. રોહનની આંખોમાં આભારની ચમક હતી.

પટંગમાં નાનકડી ફાટી હોવા છતાં રોહને તેને ભેટી હતી. વૃદ્ધ હળવાં હસ્યા: 'થોડી પટ્ટી અને મજબૂત દોરી, પછી બધું ઠીક.' રોહન આશપૂર્વક માથું હલાવ્યું.

ઘરે, રોહન અને પપ્પાએ ધીમેથી પટ્ટી ચોંટાવી અને નવી દોરી બાંધેલી. સાથે મળીને કામ કરતાં, તેમની પટંગ—અને તેમની સ્મિતો—પહેલાથી પણ વધારે મજબૂત થઈ ગઈ.

અગલા દિવસે, જ્યારે Rohan અને તેના મિત્રો ફરી પાર્કમાં આવ્યા, ત્યારે પવન ધીમે ધૂમધામ કરી રહ્યો હતો. Red Kite હળવાશથી ઊભરી, સવારના પ્રકાશમાં નૃત્ય કરતી હતી.

રોહન હસ્યો. 'જ્યારે તું ગુમ થઈ ગયો ત્યારે મને શીખવા મળ્યું,' તેણે લાલ પટંગને કહ્યું. ઘણી વાર વસ્તુઓ પડી જાય છે, પરંતુ મિત્રતા અને હિંમતથી, તે હજી ઊંચે ઉડી શકે છે!

Gujarati