ரோஹன் மற்றும் சிவப்பு பட்டம்

ரோஹன் தனது சிவப்பு பட்டத்தை இழந்துவிடுகிறான். ஒரு தாத்தாவின் உதவியாலும், வீட்டில் அதைச் சரிசெய்ததாலும், மீண்டும் முயற்சி செய்வது நம்மை மேலும் வலுவாக்கும் என்பதை அவன் கற்கிறான்.

ரோஹனின் மிகவும் பிடித்தது அவன் சிவப்பு பட்டம். ஒரு காற்றுள்ள காலையில் அதை பூங்காவில் பறக்கவிட்டபோது, பட்டம் வானத்தில் உயர்ந்து செல்லும் காட்சி அவனை மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறது. ஆனால் திடீரென நூல் அறுந்து, பட்டம் காணாமல் போகிறது. சோகத்தில் தேடிய ரோஹனுக்கு, ஒரு அன்பான தாத்தா உதவுகிறார்; பட்டம் மரக்கிளையில் சிக்கியிருப்பது தெரிய வருகிறது. சிறிய கிழிவு இருந்தாலும், ரோஹன் வீட்டில் தந்தையுடன் சேர்ந்து அதைச் சரிசெய்கிறான். மறுநாள் மீண்டும் பறக்கும் அந்த சிவப்பு பட்டம், இழப்பு, உதவி, பராமரிப்பு, மீண்டும் முயற்சி செய்தல் ஆகியவற்றின் அருமையை ரோஹனுக்குக் கற்பிக்கிறது.

ஒரு வெயிலில் மின்னும் சிவப்பு பட்டம் ரோஹனிடம் இருந்தது. அவன் அதை 'என் சிறந்த பொம்மை' என்று சொன்னான். அதை பிடித்தவுடன் அவன் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான்; அது வானத்தில் ஆடும் போது காத்திருந்தான்.

ஒரு காற்றுள்ள காலை, ரோஹன் துள்ளிக்கொண்டு பூங்காவுக்குப் போனான். 'இந்த காற்று அருமை!' என்று அவன் களித்தான். பட்டத்தின் வால் பின்னால் அசைய, அவன் இதயம் மகிழ்ச்சியில் துடித்தது.

அவன் பட்டத்தை தலையிற்கு மேல் எடுத்தான். 'வூஷ்!' காற்று அதை மேலே தூக்கியது. புல்லை, ஊஞ்சலை, பளிச் ஸ்லைட்டைக் கடந்து அது மிதந்து செல்ல, ரோஹன் கலகலக்கச் சிரித்தான்.

பட்டம் மேலும் மேலும் உயர்ந்து, நீண்ட நிழல் தரும் மரத்தை தைரியமாக கடந்தது. எல்லையில்லா நீல வானத்தில் சுற்றும் சிறிய சிவப்பு பறவை போல் அது தெரிந்தது.

இதோ — 'பக்'! நூல் அறுந்தது. இலையைப் போல் பட்டம் காற்றில் அலைந்தது. 'ஐயோ, திரும்ப வா!' என்று அழைத்துக் கொண்டு, ரோஹன் முடிந்த வேகத்தில் ஓடினான்.

அவன் ஒவ்வொரு மூலையும் தேடினான்: நாற்காலி அருகே, குளம் பக்கம், ஸ்லைட் கீழ், மணல் தொட்டி சுற்றிலும். ஆனாலும் சிவப்பு பட்டம் எங்கும் தெரியவில்லை.

சோர்ந்து, சோகத்துடன் ரோஹன் புல்லில் அமர்ந்தான். 'என் பட்டம் தொலைந்துவிட்டது' என்று மெதுவாக சொன்னான். ஒரு கண்ணீர் அவன் கன்னம் தொட, பூங்கா திடீரென அமைதியில் மூழ்கியது.

அவனின் மேல் மரத்தில் ஒரு சுறுசுறுப்பு அணில் சிணுங்கியது. மென்மையான புன்னகை கொண்ட ஒரு தாத்தா நடந்து வந்து, 'சின்ன தோழா, நீ ஏதாவது தேடுகிறாயா?' என்று மெளதியாய் கேட்டார்.

ரோஹன் 'என் சிவப்பு பட்டம்' என்று கூறினான். தாத்தா ஒரு உயரமான மரத்தை காட்டினான். மரத்தின் கிளைகளில் பட்டம் சிக்கி, காற்றில் அசைந்து காத்திருந்தது.

'அதோ அது!' என்று ரோஹன் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னான். தாத்தா நீண்ட கம்பியை கொண்டு பட்டத்தை இறக்கி அவனிடம் கொடுத்தார். 'கவனமாக இரு' என்று நெகிழ்ச்சி கலந்து சொன்னார். நன்றி கூறும் ரோஹனின் கண்கள் மின்னின.

சிறிய கிழிவு இருந்தாலும், ரோஹன் பட்டத்தை கட்டிப்பிடித்தான். தாத்தா சிரித்துக் கொண்டு, 'ஒரு தையல், வலுவான நூல் வைத்தால் உடனே சரியாகிவிடும்' என்றார். நம்பிக்கையுடன் ரோஹன் தலை அசைத்தான்.

வீட்டில், ரோஹன் தந்தையுடன் சேர்ந்து புதிய துணியை ஒட்டி, புதிய நூலை கட்டினான். அவர்கள் சேர்ந்து வேலை செய்ததால், அவர்கள் சந்தோஷமாக இருந்தனர்.

அடுத்த நாள் பூங்காவில், மென்மையான காற்று இசைத்தது. சரி செய்யப்பட்ட சிவப்பு பட்டம் காலை ஒளியில் நடனமாடும் நடனக்காரியைப் போல் அழகாக உயர் பறந்தது.

ரோஹன் சிரித்தான். 'உன்னை இழந்தது எனக்கு பாடம் கற்றுக்கொடுத்தது' என்று பட்டத்திடம் சொன்னான். சில நேரம் பொருட்கள் கீழே விழும்; ஆனால் பராமரிப்பு, நண்பர்கள், தைரியம் இருந்தால் அவை இன்னும் உயர பறக்கும்!