પથારી નીચેનું બારણું

મિયાને પથારી નીચે એક નાનકડું બારણું મળે છે. જાદુઈ દેશમાં તે નવા મિત્રો બનાવે છે અને એકલવાયા દાનવને રમતમાં જોડાવાનું આમંત્રણ આપે છે.

રહસ્યો શોધવાનું ગમતી મિયાને એક રાત્રે પથારી નીચે ઝગમગતું બારણું દેખાય છે. તેની પાર રંગો, સંગીત અને નવા મિત્રોથી ભરેલો જાદુઈ દેશ છે. પણ ત્યાંના મિત્રો એક ઉદાસ દાનવને કારણે ચિંતિત છે. મિયા તેની સાથે વાત કરીને તેને સૌની રમતમાં જોડે છે.

મિયા બ્લ્યૂબેરી એવન્યુ પર એક નાનકડા ઘરમાં રહે છે. જ્યારે તે હસે છે, ત્યારે તેના ઘૂંઘરાળા વાળ ઉછળી જાય છે અને તેની આંખોમાં સવાલો ઝગમગે છે.

મિયાની મમ્મી સુંદર ડ્રેસ બનાવી રહી છે અને પપ્પા સ્વાદિષ્ટ કેક બનાવી રહ્યા છે, જેની મીઠી સુગંધથી ઘર મહેકી રહ્યું છે. પરિવાર સાથે મળીને મજા કરે છે અને પ્રેમ વહેંચે છે.

રમતકડાં કે કેક કરતાં મિયામાંને રહસ્યો વધારે ગમતા. તે બોક્સ, દરાજ અને છાયાઓમાં ઝાંખી કરતી, અંદર છુપાયેલા અજોડ ભેદ શોધવાની આશા સાથે.

એક ઠંડી રાત્રે, શુભરાત્રીના ચુંબન પછી, મિયાએ ધીમો ચપચપ અવાજ સાંભળ્યો. તેણે પાથરા નીચે જોયું અને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ. ત્યાં સોનરી તેજમાં ઝગમગતું નાનકડું બારણું ખીલી રહ્યું હતું.

મિયાએ બારણું થપક્યું. તે તરત જ ખુલ્યું! એક નરમ, સફેદ વાદળ જેમ કે marshmallow, નીચે આવી રહ્યું હતું. મિયાનું દિલ ખુશીથી ધબક્યું!

મિયા ધીમે ધીમે પગલું મૂકીને સીડીઓ નીચે ઉતરી. તે સંગીત અને રંગોથી ભરેલા એક જાદુઈ દેશમાં પહોંચી. બધું જ ઝગમગતું હતું, જેમ કે ઇન્દ્રધનુષે રંગ ભરી દીધા હોય.

લીલા હસોડા મીઠાઈ જાગલ કરતા, જાંબલી હાથી ચમકતા બલૂન સાથે હવા માં તરતા, અને ઘુમતા બિલાડી ચમચમતા ફવ્વારા માં છલાંગ લગાડતી. મિયાની આંખો ખુશીથી વિશાળ બની ગઈ.

નાનકડું કેક-ટોપૂ પહેરેલા લીલા જીવ એ વાંકી શ્રદ્ધાંજલિ કર્યું. 'વિઝલપોપ લેન્ડમાં તારો આવકાર! હું બોફલ છું. અમે અહીં આખો દિવસ રમીએ, હસીએ અને બધું વહેંચીએ.'

મિયાએ કારામેલ રસ્તા પર મીઠી કારો દોડાવી અને નવા મિત્રો પાસેથી મજેદાર કિસ્સા સાંભળ્યા. તે ખૂબ જ ખુશ અને ઉત્સાહિત હતી!

તેઓ ફુલેલા વાદળો પર મધની ચા પીતા, ઇન્દ્રધનુષી બિસ્કિટ ચાવતા અને ચમચમતા ધનુષ પરથી સ્લાઇડ થઈ કોટન-કૅન્ડી જેવી ઉશાઓ પર પડતા. હાંસી આકાશમાં ગુંજતી હતી.

થોડીવારમાં મિયાએ જોયું કે સૌ ચિંતિત ચહેરે દૂરના જાંબલી પર્વત તરફ જુએ છે. તેણે ધીમે પૂછ્યું, 'મિત્રો, શું થયું?'

બોફલે ઉદાસીથી કહ્યું, 'ત્યાં ગ્રામ્બલ દાનવ રહે છે. તે ગુસ્સેમાં છે અને અમારી રમકડાં લઈ ગયો. અમને રમવાનું ખૂબ જ ખોટું છે.' 'ચાલો, તેની મદદ કરીએ,' મિયાએ સાહસભેર કહ્યું.

મિયા અને તેના મિત્રો પર્વતે ચઢ્યા અને ધીમેથી અંધારી ગુફામાં પ્રવેશ્યા. અંદર એક મોટો વાદળી દાનવ રમકડાંનાં ઢગલાં વચ્ચે એકલો, બહુ ઉદાસ પણ.

મિયાએ ધીમેથી પૂછ્યું, 'દાનવ કાકા, તમે કેમ ઉદાસ છો?' તેમણે કહ્યું, 'કોઈ મને રમવા બોલાવે નહીં, હું એકલો છું.' મિયા હસીને બોલી, 'અમારા સાથે આવો!'

એની આંખોમાં આશાની ઝગમગાટ આવી. તેણે મિયાનું નાનકડું હાથ પકડ્યું અને વિઝલપોપ લેન્ડ તરફ ચાલ્યો. સર્વે આનંદથી ચીંતકાર કર્યા, રમતો વહેંચી અને નવા મિત્ર માટે જગ્યા કરી.

દાનવની ખિલખિલાટ ઢોલ જેવી ધડધડતી. તે દિવસથી મિયા વારંવાર ત્યાં આવતી, કેમ કે તેને ખબર પડી કે થોડીક દયાળુતા એકલાં આંસુઓને તેજસ્વી, ખુશખુશાલ સ્મિતમાં ફેરવી શકે છે.

Gujarati