ક્યારેય ન સૂતું પુસ્તકાલય
મધરાતે જીવંત થતા પુસ્તકાલયમાં ક્વીલ અને તેના મિત્રો છીંકતા લૂંટારાને શોધવા નીકળે છે. એક જાદુઈ સાહસમાં તેઓ વાર્તાઓને ફરી પોતાની જગ્યાએ પહોંચાડે છે.
મેપલબેન્ડનું પુસ્તકાલય દિવસ દરમિયાન શાંત રહે છે, પણ રાત પડતાં તેનાં પાત્રો જીવંત થઈ ઊઠે છે. એક રાતે લૂંટારો કેપ્ટન સ્નીઝબીર્ડ પોતાના પુસ્તકમાંથી બહાર નીકળી જાય છે. તેને પાછો લાવવા ક્વીલ અને તેના મિત્રો અંતરિક્ષની વાર્તાઓ, કવિતાઓ અને ચિત્રકથાઓમાંથી પસાર થાય છે.
શાંત મેપલબેન્ડમાં, લીલા ટેકરાં અને સરઘરાતા વૃક્ષોની વચ્ચે, વેલીઓથી ઢંકાયેલું લાઇબ્રેરી ઊભું હતું. મોટી ઉંઘાળ ખિડકીઓ, કપકપતા દરવાજા અને ગરમ પુસ્તકોની સુગંધ દરેક મહેમાનનું સ્વાગત કરતી.
મોટાઓએ માન્યું કે આ શાંતિભર્યો પુસ્તકોનો હોલ છે, પરંતુ રાતે બાળકોને એક રહસ્ય ખબર હતું: અંધારું પડ્યા પછી મેપલબેન્ડ લાઇબ્રેરી ક્યારેય સૂતી નથી!
મધરાતના પહેલા ઘંટ વાગતાં જ શેલ્ફો ઝગમગ્યા. પાનાં ફૂલપાંખિયાં જેવી ફફડ્યાં, નકશાઓ ફસફસ્યાં, અને સૂતેલા પાત્રોએ રમવા માટે બહાર પગ મૂક્યો.
આ મસ્તીમાં નજર રાખતો હતો ક્વીલ—કાગળના પાંખોવાળું નાનકડું ઉડતું પુસ્તક. એની શાહી જેવી આંખો ચમકતી, અને અવાજ લોરાની હવા જેટલો કોમળ. ક્વીલ હર્એક કથાનો રખવાળો હતો.
એક રાતે ક્વીલ ચોંકી ઊઠ્યો. શેલ્ફનો સૌથી મજાકિયા લૂંટારું, કેપ્ટન સ્નીઝબીર્ડ, ચોરીથી બહાર નીકળી ગયો હતો! ચમકતા કણો અને જેલીબિન્સની લાઇન તેની ડગમગતી પગદંડી બતાવતી હતી.
'અરે બાપરા,' ક્વીલ પૃષ્ઠો ફેરવી બોલ્યો. 'આવો છીંકતો લૂંટારું પરીઓની જાદૂ ગડબડ કરી દેશે, કે ઇતિહાસમાં સૂપ ભળાવી દેશે!' એને તરત સહાય જોઅવી હતી.
ક્વીલે બહાદુર લિલી, દેડકોલાલ રાજકુમાર ટૅડ અને બકબકિયા બુકમાર્ક ફ્લિપને બોલાવ્યા. સૌએ કહ્યું, 'સૂર્ય ઉગતા પહેલા લૂંટારાને પકડી લઈએ!'
ટીમ અંતરિક્ષ પુસ્તકોમાં ઝૂમતી ગઈ, ચમકતા તારાઓને પાછળ છોડ્યા, ગુંજતાં કાવ્યો પર ચોરવાં પગલે ટપટપી, અને 'બોઇંગ', 'પાઉ' તથા કેળાના છિલકાં ભરેલા કોમિક પાનાં ઉપરથી સરકી પડવી.
ઊંઘનો અધ્યાય ચૂકી ગયેલો ચીડિયો વાદળી ડ્રેગન એઇને જોયો અને દોડ લગાવી. મિત્રો ખડખડાટ હસતા, ડ્રેગનના નાનાં ધુમાડાં ટાળતા દોડ્યા.
એ લેખાશીખા એનસાયક્લોપિડિયામાં પેંગ્વિન સાથે છુપાઇ ગયા, પછી ગણિતના પુસ્તકમાં સ્નીઝબીર્ડ મળી આવ્યો. તે અંકોને ખજાનાના 'X'માં ફેરવી રહ્યો હતો અને ચમકદારી છીંકો મારી રહ્યો હતો.
'અરે અંક તો બહુ બોરીંગ છે!' તે ગુસ્સે બોલ્યો. લિલી હસીને કહ્યું, 'તારી વાર્તા તને મિસ કરે છે.' લૂંટારાએ 'આછૂ!' કરી અને પેજોમાં પાછો જવા તૈયાર થયો.
ક્વીલે તેને તેના ઘરમાં, એટલે પુસ્તકમાં, પહોંચાડ્યો અને 'હૂશ' અવાજ સાથે કવર બંધ કરી દીધું. અધ્યાયો વચ્ચે એક જેલીબીન ઠેચી ને મીઠો રાત્રી નાસ્તો મુકી દીધો.
સૂર્યોદયે જાદૂનો તેજ ધીમો થયો. પાત્રો ફરી પેરાગ્રાફોમાં સુસી ગયા, પાનાં શાંત થયાં, અને ઉપરની શેલ્ફ પરથી ક્વીલ ધીમે બોલ્યો, 'ખૂબ સારું કામ, મિત્રો. હવે આરામ કરો.'
મેપલબેન્ડ લાઇબ્રેરીમાં જો કોઈ પુસ્તક હલશે અથવા બુકમાર્ક આંખ મારશે, તો હવે તને રહસ્ય ખબર છે. જ્યારે આપણે વિશ્વાસ રાખીએ છીએ ત્યારે વાર્તાઓમાં જાદૂ ઝગમગે છે.