વાદળી જૂતાવાળો નવો બાળક

શાળામાં આવેલા નવા બાળક શામીના ચૂં-ચૂં કરતા વાદળી જૂતા તેની ગભરાહટને હાસ્યમાં ફેરવે છે અને તેને નવા મિત્રો બનાવવામાં મદદ કરે છે.

શામીનો શાળાનો પહેલો દિવસ નવી જગ્યા, નવા ચહેરા અને થોડી ચિંતા સાથે શરૂ થાય છે. તેના ચમકતા વાદળી જૂતા દરેક પગલે 'ચૂં' અવાજ કરે છે, અને શરૂઆતમાં તેને લાગે છે કે બધાનું ધ્યાન તેની તરફ જ જશે. પરંતુ રિસેસ દરમિયાન મીરા તેની સાથે વાત કરે છે, તેના જૂતાના અવાજને મજેદાર બનાવે છે અને તેને રમતમાં જોડાવે છે. થોડા સમયમાં જ એ જ અવાજ હાસ્ય, રમકડાં અને મિત્રતાનું કારણ બની જાય છે. આ મીઠી વાર્તા બતાવે છે કે ક્યારેક જે વસ્તુ આપણને અજીબ લાગે છે, એ જ આપણને બીજા લોકો સાથે જોડે છે.

એક તેજ સોમવારની સવારે, શામી ક્લાસમાં ગયો. સૌએ તેના સુંદર વાદળી જૂતા જોયા. એ આકાશ જેવી ઝગમગ ઝળહળતા હતા, અને શામી ને ગર્વ અને થોડી ચિંતા પણ થઈ.

પગ, 'ચૂં'! પગ, 'ચૂં'! દર વખતે શામી હલતો ત્યારે જૂતા મજેદાર અવાજ કરતા. તેને ઈચ્છા હતી કે અવાજ બંધ થાય જેથી ક્લાસ તેનું ધ્યાન ન ખેંચે.

શામી બારણે ઊભો રહ્યો, પોતાનો નાનો બૅગ મજબૂતીથી પકડ્યો. નવી રૂમ, નવી શિક્ષિકા, નવા ચહેરા — બધું જ તેને મોટું અને અજાણ લાગતું હતું.

મિસ રિયાએ સ્મિત કર્યું. 'ક્લાસ, આ છે શામી.' બાળકો ખુશીથી હાથ હલાવ્યા. એક બાળક બોલ્યો, 'જુઓ, તે વાદળી જૂતા પહેરે છે!' શામીના ગાલો લાલ હતા.

શામીએ પોતાના પગ ડેસ્ક નીચે શાંત રાખ્યા. રિસેસની ઘંટ વાગતાં બાળકો દોડીને બહાર ગયા, પરંતુ શામી ધીમે ચાલ્યો—'ચૂં, ચૂં, ચૂં'. કેટલાક બાળકો તેની નિલી જૂતાની તરફ જોયા.

સામી વાડ પાસેની બેન્ચ પર એકલો બેઠો હતો અને પોતાના નિલા જૂતાની તપાસ કરી રહ્યો હતો. શું તે જૂતાઓ ખૂબ જ ચમકદાર છે? મેદાનમાં રમતા બાળકો વચ્ચે તે નાનો લાગતો હતો.

મીરા, બે ઉછળતાં ચૂટડા વાળી છોકરી, હાથમાં દોરી લઈને કૂદકતી આવી. 'હાય, હું મીરા!' તે ચહકી. શામીએ સંકોચથી હાથ હલાવ્યો. 'હાય.'

મીરાએ જૂતા તરફ ચોરીથી જોયું. શામીએ તેમને છુપાવવા કોશિશ કરી. તે હસી ઉઠી, 'મને એ ગમે છે! એ નાનાં બતકાં 'ક્વેક-ક્વેક' કરે છે એવો અવાજ કરે છે!'

શામી નયનમાથેઓ હસ્યો. 'એ ક્વેક કરતા નથી,' તેણે કહ્યું. મીરાએ ફરકો મારી અને ગાઇ, 'ક્વેક-ક્વેક-ચૂં!' શામીની હાસ્ય હવે વધારે ઉલ્લાસભરી બની.

મીરાએ કૂદાકૂદની દોરી આગળ કરી. 'રમીશો?' શામી ચિંતિત થયો. 'જો હું અટકું તો?' 'તો આપણે બંને અટકીએ!' મીરાએ મસ્તીથી સ્મિત કર્યું. આ સાંભળીને બધું મજા આવી.

શામી ઊભો થયો. 'ચૂં!' મીરાએ તાળી પાડી. 'તમારા જૂતા ગાય છે!' તેઓ બીજા બાળકો સાથે દોરીકૂદ રમ્યા, દરેક કૂદનમાં ખુશીભર્યો 'ચૂં' થઈ ઊઠતો.

થોડા જ સમયે બધા 'ચૂં' સાથે હસવા લાગ્યા. 'ફરી કરો!' એક છોકરાએ બૂમ પાડી. મેદાન આખું કૂદાકૂદ, 'ચૂં' અને ખુશીનાં અવાજોથી ગુંજતું આવ્યું.

લંચ સુધીમાં શામી હવે શાંત ન રહ્યો. હવે તે વાદળી જૂતાવાળો બહાદુર કૂદનાર હતો, અને તેની આસપાસ નવા મિત્રો હતા.

જ્યારે ઘરે જવાનો સમય આવ્યો, મિસ રિયાએ પુછ્યું, 'તમારો પહેલો દિવસ કેવો હતો?' શામીએ પોતાના જૂતા જોયા અને હસીને કહ્યું, 'મારા જૂતાએ મને મિત્રો બનાવવામાં મદદ કરી!'

શામી અને મીરા ઘરે જઈ રહ્યા હતા—'ચૂં, ચૂં, ચૂં'. દરેક અવાજ ફૂટપાથ પર ખુશી લાવતો હતો.