स्क्विकी उंदीर म्हणतो, “माफ कर”

खोडकर स्क्विकीच्या गंमतीमुळे मीनाचं वाळूघर कोसळतं. मग तो मनापासून माफी मागायला, मैत्री जपायला आणि चूक सुधारण्यासाठी मदत करायला शिकतो.

स्क्विकीला खोड्या करायला खूप आवडतं, पण एके दिवशी त्याच्या “बू!” मुळे मीना घाबरते आणि तिचं सुंदर वाळूघर कोसळतं. मीनाचं दुःख पाहिल्यावर स्क्विकीला समजतं की प्रत्येक जोक मजेदार नसतो. ही हळुवार गोष्ट मुलांना माफी मागणं, दुसऱ्यांच्या भावना ओळखणं आणि चूक झाल्यावर ती दुरुस्त करण्यासाठी पुढे येणं शिकवते.

स्क्विकीला खोडकर खेळ खूप आवडायचे. तो कपांच्या मागे लपायचा, चीज हलवायचा आणि मोठ्याने 'चीं-चीं' करून मित्रांना घाबरवायचा. प्रत्येक वेळी तो हसत म्हणायचा, 'धरीतला!' आणि त्याच्या मिशा आनंदाने नाचायच्या.

एक ऊन पसरलेल्या दिवशी, मीना बागेत खूप गुंतली होती. मऊ पंज्यांनी ती गरम वाळू रचून स्वतःच्या आकाराचा छोटासा, आरामदायक घरकुल तयार करत होती.

तिनं गुळगुळीत भिंती हलकेच दाबल्या आणि छपरासाठी वर एक चमचमीत हिरवा पान अलगद ठेवलं. हे तिचं आतापर्यंतचं सर्वात छान वाळूघर होतं, आणि ती अभिमानाने हसली.

स्क्विकी सावलीसारखा पावलट पावलट आला. तो हळूच मागे गेला, मोठा श्वास घेतला आणि मीनाच्या पाठीमागे जोरात ओरडला, 'बू!' त्याला वाटलं हे खूप मजेशीर होईल.

मीना इतकी उंच उडाली की वाळूचं घर कोसळलं. भिंती मोडल्या, आणि छान पानाचं छत दोन भागात फाटून जमिनीवर पडलं.

तुटलेलं घर पाहून मीनाच्या डोळ्यात पाणी आलं. 'माझं घर…' ती कुजबुजली, आवाज लहानसा आणि कापरत.

स्क्विकी उड्या मारून हसणारच होता, पण त्याने मीनाचं उतरलेलं तोंड पाहिलं. हसू नाही—फक्त दुखः. 'मी… मी फक्त गंमत करत होतो,' तो गोंधळून कुजबुजला.

'मला ते अजिबात मजेशीर वाटलं नाही,' मीना म्हणाली आणि डोळे पुसले. स्क्विकीचं पोट जड झालं. त्याला कधीच आपल्या जिवलग मैत्रिणीला रडवायला नव्हतं.

स्क्विकी मोडलेल्या वाळूजवळ बसला. 'माफ कर, मीना,' तो कुजबुजला. 'मी तुझं घर तोडलं. आपण पुन्हा एकत्र बांधू शकू का?'

मीनाने त्याच्याकडे विचारपूर्वक पाहिलं. मग छोटंसं हसू तोंडावर उमटलं आणि तिनं हळूच होकार दिला. आता ते दोघे मिळून घर दुरुस्त करू शकत होते.

खांद्याला खांदा लावून त्यांनी नवीन भिंती दाबल्या, कोपरे थापले, आणि वर आणखी मोठं पानाचं छत ठेवलं. घर खरंच भव्य दिसत होतं!

स्क्विकीने आरडाओरडा न करता पंजाने टाळ्या वाजवल्या. 'वा, एकदम छान दिसतंय!' तो आनंदाने शेपूट हलवत म्हणाला.

मीना हसली. 'मदतीबद्दल धन्यवाद,' ती म्हणाली. 'आणि 'सॉरी' बोलल्याबद्दलही.' दोघांनी एक उबदार बिळासारखी मिठी मारली.

अजूनही स्क्विकीला खेळ आवडतात, पण तो आता जाणतो: जोक तेव्हाच मजेदार असतो जेव्हा सगळे हसतात. जर तुम्ही कुणाला दुखावलं, तर सर्वात धाडसी शब्द असतात, 'माफ कर.'