ਵੱਡੀ ਦੌੜ

ਖਰਗੋਸ਼ ਅਤੇ ਕੱਛੂਏ ਦੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਦੌੜ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਖਰਗੋਸ਼ ਅਤੇ ਕੱਛੂਆ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਦੌੜ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਖਰਗੋਸ਼ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦਾ ਹੈ ਪਰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਛੂਆ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਾਣੋ, ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੌਣ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

'ਆਓ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਦੌੜ ਲਗਾਈਏ!' ਖਰਗੋਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ। 'ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚੇਗਾ ਉਹ ਜਿੱਤੇਗਾ!'

ਖਰਗੋਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਲਾਂ ਮਾਰਦਾ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਕੱਛੂਆ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਖਰਗੋਸ਼ ਅਗੇ ਦੌੜ ਕੇ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਕੱਛੂਏ ਨੂੰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਤੁਰਦਾ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।

ਕੱਛੂਆ ਨਾ ਰੁਕਿਆ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਖਰਗੋਸ਼ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।

ਖਰਗੋਸ਼ ਨੇ ਹਰੇ ਪੱਤੇ ਦੇਖੇ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੂਕਾਂ ਸੁਣੀਆਂ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।

ਉਸ ਨੇ ਤਾਜ਼ਾ ਘਾਹ ਖਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਹੇਠਾਂ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਲੱਗੀ।

ਖਰਗੋਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਠੰਢੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋ ਗਿਆ।

ਸ਼ਾਮ ਆ ਗਈ, ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ। ਹਵਾ ਵਿਚ ਘਾਹ ਸੜਕ-sੜਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।

ਖਰਗੋਸ਼ ਅਚਾਨਕ ਜਾਗਿਆ। ਉਹ ਉੱਛਲ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।

ਚੋਟੀ ਤੇ, ਖਰਗੋਸ਼ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕੱਛੂਆ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਸੀ। 'ਓਹ ਨਹੀਂ!' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। 'ਮੈਂ ਸੋ ਗਿਆ ਤੇ ਦੌੜ ਹਾਰ ਗਿਆ!'

Punjabi