લુલુનું ખોવાયેલું હાસ્ય
લુલુનું હાસ્ય ગાયબ થઈ જાય છે. તે ઘરમાં અને બગીચામાં તેને શોધે છે, ત્યાં એક કૂતરાનું રમૂજી દૃશ્ય જોઈને ફરી ખડખડાટ હસી પડે છે.
લુલુને હસવું ખૂબ ગમે છે, પણ એક સવારે તેનું હાસ્ય જાણે ક્યાંક છુપાઈ જાય છે. મમ્મીના પ્રેમાળ આશ્વાસન પછી લુલુ તેને શોધવા બગીચામાં જાય છે. શું કોઈ રમૂજી પળ તેનો ખખડાટ પાછો લાવશે?
લુલુ છ વર્ષની છે. તેની આંખો ઝગમગે છે અને પગો તેજ છે. તેને હસવું ખૂબ ગમે છે. એની હસવાની અવાજ નાનકડી ઘંટડી જેવી લાગે છે અને બધાને ખુશ કરે છે.
તે કૂદતા પક્ષીઓ, ચમકદાર બબલ્સ તૂટે ત્યારે અને પપ્પાની સૌથી મજેદાર મુખાકૃતિઓ પર હસે છે. દરરોજ તેના ઘરમાં ખુશીના અવાજો ગુંજે છે.
એક સૂર્યમય સવારમાં લુલુ જાગી, તેણે આંખો ઘસી, અને આશ્ચર્ય થઈ. હાસ્ય ક્યાંય નહોતું! નાનકડો ખખલાટ પણ નહોતો. તેના રૂમમાં તેના ખાસ અવાજ વગર ખુબ શાંતિ હતી.
તેને પોતાની નરમ તકીયા નીચે જોયું. કશું નહીં. પછી તેણે બ્લોક્સ અને ગૂડીયાઓથી ભરેલી રમકડાની બોક્સ ખંગાળી. ત્યાં પણ કશું નહોતું. 'નાનકડું હાસ્ય, તું ક્યાં ગઈ?' લુલુ ધીમેથી બોલી.
જિજ્ઞાસુ બની, તે ચુંપકાણે ફડફડતાં પડદાઓ પાસે ગઈ અને પાછળ જોયું. ત્યાં પણ હાસ્ય નહોતું. લુલુએ માથું ખૂંજવ્યું, થોડું ગૂંચવાયું પરંતુ દૃઢ રહી.
મમ્મીએ નરમ હગ આપ્યો. 'ચિંતા ન કર, બેટા. આપણે મળીને તેને શોધી કઢીશું.' લુલુએ માથું હલાવ્યું અને બહાર શોધવાનું નક્કી કર્યું, જ્યાં વારંવાર અચાનક આશ્ચર્ય મળે છે.
બગીચામાં, એક વ્યસ્ત માખી ઝઝઝ-ઝીંગ અવાજ કરતી પસાર થઈ! લુલુ સ્મિત કરી, પરંતુ હાસ્ય શાંત જ રહ્યું, જેમ કે શરમાળ બિલાડી.
એક ઉછળખિમળું કૂતરૂ ઠંડા લીલા ઘાસ પર લોટપોટ થયું. 'વૂફ!' તે પૂંછ હલાવીને ભૂંક્યું. લુલુએ અંદરથી ખખડ્યું, પણ અવાજ બહાર ના આવ્યો.
એક તેજસ્વી પાન હવામાં ઘૂમીને તેની નાક પર પડ્યું, પ્લોપ! લુલુના હોઠે નાનું સ્મિત ખીલ્યું, પણ હાસ્ય હજુ છુપાયું રહ્યું.
લુલુનો નાનો ભાઈ ડગમગતો બહાર આવ્યો, મામાનો મોટો હેટ પહેરીને. હેટનો કિનારો ડોલતો હતો અને તેની આંખો ઢાંકી દેતો હતો જ્યારે તે લુલુ તરફ આવતો હતો.
તે ઝાડી સાથે અથડાઈ ગયું અને છીંક્યું—આછૂ! મોટું હેટ ઉડીને કૂતરાના માથા પર પડ્યું, જેમ કે રમૂજી થાળ છે.
આચર્યમાં, કૂતરુ ઝડપથી ખુશીભેર વળાંકા મારી 'વૂફ-વૂફ-વૂફ!' ભુંક્યું. દરેક ઉછાળમાં હેટ ઉપર નીચે થબા થબા થડકતું હતું.
લુલુએ એક મજેદાર દ્રશ્ય જોયું. પહેલા એક સ્મિત, પછી નાની risita, અને—પોપ! તેનો ગુમ થયેલો હાસ્ય ફટાકડા જેવો ફાટી નીકળ્યો. 'હા હા હા!' તે હંસવા લાગી.
મમ્મીએ ખુશીથી તાળી વગાડ્યા. 'અહા, મળી ગઈ!' લુલુ ચીસી, 'મારું હાસ્ય પાછું આવ્યું!' બગીચો તેમના ખુશીના અવાજોથી ગૂંજ્યું.
એની હાસ્ય ખરેખર ગુમ નહોતી. તે લૂક્કાચૂપી રમતી હતી, યોગ્ય મજેદાર પળની રાહ જોતી હતી બહાર સફર કરવા.
હવે લુલુ, તેનો ભાઇ અને કૂતરુ સાથે મળીને હસ્યા. તેમના ખખલાટ ધુપાળે આંગણામાં બબલ્સ જેવી ઉછળ્યા.
ગરમ કિરણોએ બગીચાને ઘેરી લીધો. પક્ષીઓ ગાતાં, ફૂલો લહેરાતાં, અને લુલુ સમજાઈ ગઈ કે જ્યારે તેના હૃદયમાં આનંદ થશે, ત્યારે તેનો હાસ્ય હંમેશા પાછું આવશે.