లూలూ పోగొట్టుకున్న నవ్వు

తన నవ్వు కనిపించక లూలూ ఇల్లంతా, తోటంతా వెతుకుతుంది. చివరికి చిలిపి కుక్కపిల్ల చేసిన సరదా ప్రదర్శన ఆమె నవ్వును తిరిగి తెస్తుంది.

లూలూకు నవ్వడం అంటే ఎంతో ఇష్టం. కానీ ఒక ఉదయం ఆమెకు తన నవ్వు కనిపించదు. అమ్మ ప్రోత్సాహంతో తోటలో వెతుకుతున్న లూలూకు తమ్ముడు, కుక్కపిల్ల కలిసి ఒక సరదా ఆశ్చర్యాన్ని అందిస్తారు.

లూలూ ఆరు ఏళ్లు. ఆమె కళ్లలో తారలు మెరుస్తాయి, కాళ్లు వేగంగా పరుగెడతాయి. ఆమెకు నవ్వటం చాలా ఇష్టం. ఆమె గిగిల్ గాల్లో చిన్న గంటలు మ్రోగినట్టు ఉండి, చుట్టూ ఉన్న వారందరినీ చిరునవ్వు పూయేలా చేస్తుంది.

పక్షులు దూకుతుంటే, మెరిసే బుడగలు పగిలినా, నాన్న చిలిపి ముఖాలు పెట్టినా లూలూ ఖఖా అంటూ నవ్వుతుంది. ప్రతిరోజూ ఆమె ఇంటి నిండా ఆనందపు శబ్దాలు మోగుతూనే ఉంటాయి.

ఒక చిన్న ఉదయం, లూలూ లేచి, తన కన్నులు మసకేసింది. అబ్బా! ఆమె నవ్వడం లేదు! ఆమె గది చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. ఆమెకు తన ప్రత్యేక శబ్దం కావాలి!

ఆమె మెత్తని దిండి క్రింద చూశింది. ఏదీ లేదు. బొమ్మలు, బ్లాక్లు నిండిన తన టాయ్ బాక్స్ లో తవ్వింది. అక్కడా దాగలేదు. 'ఎక్కడికి పోయావు, నా చిన్న నవ్వూ?' అని లూలూ మృదువుగా గుసగుసలాడింది.

ఆసక్తితో, ఆమె నెమ్మదిగా నడిచిపోతూ ఎగసే తెరల వెనక చూశింది. అక్కడ కూడా నవ్వు దొరకలేదు. లూలూ గందరగోళంగా తలనిమురుకుంటూ, అయినా వెతకబోతున్నదే అనుకుంది.

అమ్మ మృదువుగా తిప్పుకుంటూ అలింగనం ఇచ్చింది. 'చింతించవద్దు బంగారం, మనమిద్దరం కలిసి దాన్ని కనుగొంటాం.' లూలూ తల ఊపింది. ఆశ్చర్యాలు వెలసే బయట వెతకాలని ఆమె నిర్ణయించుకుంది.

తోటలో ఒక బిజీ తేనెటీగ ఆమె చెవిముందుగా 'జ్-జింగ్' అంటూ ఘర్స్ గుంజింది. లూలూ చిరునవ్వు చేసింది, కానీ నవ్వు లొంగని పిల్లి లా మౌనంగా మిగిలింది.

ఒక చలాకీ కుక్క పిల్ల చల్లని పచ్చిక మీద గోల గోల తిరిగింది. 'వూఫ్!' అని మొరిగింది, తోక ఊపింది. లూలూ లోపల పెదవి చిరునవ్వుతో కంపించింది, కానీ శబ్దం బయటికిరాలేదు.

ఒక అందమైన ఆకు తూగుతూ వచ్చి ఆమె ముక్కుపై 'ప్లాప్!' అని పడింది. లూలూ చిన్నగా నవ్వింది, కానీ ఆమె నవ్వు ఇంకా దాగి ఉంది.

అదిగో, ఆ సమయంలో లూలూ తమ్ముడు పెద్ద సన్ హ్యాట్ పెట్టుకుని నడుస్తూ బయటకి వచ్చాడు. టోపీ అతని కళ్లు కప్పి, లూలూ వైపు జారుతూ వచ్చాడు.

అతను ఒక పొదలో కాలుజారి 'ఆచూ!' అని తుమ్మాడు. పెద్ద టోపీ పైకి ఎగిరి, పప్పీ తలపై పిచ్చిపళ్లలాగా పడి చుట్టుకుంది.

ఆశ్చర్యపోయిన పప్పీ ఆనందంగా వేగంగా చుట్టూ తిరుగుతూ 'వూఫ్-వూఫ్-వూఫ్!' అని మొరిగింది. ప్రతి దూకుడికి టోపీ పైకీ కిందకీ ఊగుతూ తుంటటంచేసింది.

లూలూ ఆ వెటకారపు ప్రదర్శనను చూసింది. మొదట ఒక చిరునవ్వు, తరువాత చిన్న గులుగుల, తరువాత—పాప్! ఆమె మిస్సయిన నవ్వు పటాకుల్లా పేలి బయటకు వచ్చింది. 'హా హా హా!' అని ఆమె అరిచింది.

అమ్మ ఆనందంగా చప్పట్లు కొట్టింది. 'అదిగో వచ్చింది!' లూలూ మూగు సంబరంతో, 'నా నవ్వు మళ్లీ వచ్చేసింది!' అని అరిచింది. వారి హర్షధ్వనులతో తోట అంతా మారుమోగింది.

ఆమె నవ్వు అసలు పోయింది కాదూ. అది దాగుడుమూత ఆడుతూ, సరదా క్షణం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంది.

ఇప్పుడు లూలూ, ఆమె తమ్ముడు, చిన్న కుక్క—all కలిసి ఆనందంగా నవ్వారు. వారి నవ్వులు చుట్టూ ఉన్న ప్రదేశంలో బుడగల్లా చల్లరిచాయి.

మృదువైన వెలుగు తోటను తాకింది. పక్షులు పాటలు పాడాయి, పువ్వులు ఊగాయి. తన హృదయం సంతోషంగా ఉన్నప్పుడల్లా తన నవ్వు తిరిగి వస్తుందని లూలూలకు తెలుసు.

Telugu