चतुर म्हातारी आणि भोपळ्याची गोष्ट

लेकीच्या मदतीने म्हातारी भोपळ्यात बसून जंगलातून निघते. वाटेत वाघ आणि लांडगा भेटल्यावर ती कशी सुटका करून घेते, याची गमतीदार गोष्ट.

एका म्हातारीला लेकीच्या घरून परतताना जंगलात भेटलेल्या वाघाची आणि लांडग्याची भीती वाटते. लेक तिला मोठ्या भोपळ्यात बसून घरी जाण्याची युक्ती सुचवते. पण वाटेत पुन्हा दोघांची भेट झाल्यावर म्हातारी काय करेल? चला, तिच्यासोबत म्हणूया, ‘चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक!’

ऐका मुलांनो, गोष्ट गंमतीची, एका चतुर म्हातारीची! भोपळ्यामध्ये बसली कोण? चला पाहू, सारे जण!

एक होती म्हातारी, निघाली लेकीच्या घरी. वाटेत लागले जंगल, झाडांची दाट सावली. भेटला तिला लांडगा, भुकेला होता फार. “म्हातारे, म्हातारे, थांब जरा, आता तुला मी खाणार!”

“माझ्यात खायला आहे काय? नुसती हाडं, बघ ना भाऊ! लेकीकडे जाऊ दे, तूप-रोटी खाऊ दे! चार दिवस राहीन, जाडजूड होऊन येईन. मग तू मला खा, आता पुढे जाऊ दे ना!” “खरंच ग खरं! पण लवकर ये हं! मी वाट पाहीन!”

म्हातारी पुढे निघाली, चालत चालत गेली. पुढे भेटला मोठा वाघ, त्याने तिची वाट अडवली! “म्हातारे, म्हातारे, खातो मी तुला!” “लेकीकडे जाऊ दे, मग तू खा मला! तूप-रोटी खाईन, जाडजूड होऊन येईन!” “बरं, बरं, जा आता, लवकर परत ये हो!”

चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक! टुणूक टुणूक, टुणूक टुणूक! गोल गोल भोपळ्या, टुणूक टुणूक! चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक!

म्हातारी लेकीकडे आली, लेक तिला पाहून हसली. तूप-रोटी खाऊ घातली, आईची छान काळजी घेतली. चार दिवस आनंदात गेले, परतायची वेळ झाली. पण जंगलाच्या आठवणीने, म्हातारी थोडी घाबरली.

“नको ग बाई, भीती वाटते, जंगलातून कशी जाऊ? लांडगा माझी वाट बघतो, वाघाला कशी चुकवू?”

“आई, आई, काळजी नको, हा घे मोठा भोपळा! आत बसून घरी जा, कोणी पाहणार नाही तुला!” म्हातारी आत बसली, हसत हसत म्हणाली, “चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक!” गाडी तिची निघाली!

चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक! टुणूक टुणूक, टुणूक टुणूक! गोल गोल भोपळ्या, टुणूक टुणूक! चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक!

जंगलात भेटला वाघ, भोपळ्याची अडवली वाट. “भोपळ्या, भोपळ्या, सांग जरा, म्हातारी दिसली का रे तुला?” “म्हातारीबितारी मला नाही ठाऊक! चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक!”

भोपळा जोरात पळत सुटला, वाघ त्याच्या मागे लागला! वाटेत भेटला लांडगा, त्याने भोपळा अडवला! म्हातारीला बाहेर काढले, रागाने तो म्हणाला, “म्हातारे, मला फसवतेस काय? आता मी खाणार तुला!”

तेवढ्यात वाघ तिथे आला, मोठ्या आवाजात म्हणाला, “मीच खाणार म्हातारीला!” लांडगा म्हणे, “मी खाणार!” “मी खाणार!” “मी खाणार!” दोघांचे भांडण जुंपले, दोघे भांडतच बसले!

म्हातारीने संधी पाहिली, गुपचुप भोपळ्यात बसली. हळूच हसून म्हणाली, “चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक!” वाघ आणि लांडगा, भांडत मागे राहिले. म्हातारीचा जीव वाचला, घर तिचे जवळ आले!

चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक! टुणूक टुणूक, टुणूक टुणूक! म्हातारी पोहोचली घरी सुखरूप! चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक! चल रे भोपळ्या, टुणूक टुणूक! टुणूक टुणूक, टुणूक टुणूक!

म्हातारी हसली, भोपळा थांबला, आपल्या गोष्टीचा शेवट झाला! टुणूक... टुणूक!

Marathi